karenka

niezwykle obrazowy wiersz z nutką refleksji o przemijaniu,świetnie zakończony,pozdrawiam*

Są słowa, które wdarły się w ciszę, utkwiły mocno zapamiętaniem, owocowały w sercu głęboko i za nie Tobie dziękuję, Panie. Są myśli, które łagodnym lśnieniem rzeźbiły duszę opamiętaniem, zmywając plamy małe i duże — i za nie Tobie dziękuję, Panie. Za łzę, co skruchą spadła na ziemię, że ją poniosłeś w bezchmurne morze — chciałabym mocno przytulić Ciebie i w Twych ramionach schronić się, Boże. Są rzeczy, które tak niepozornie szemrały w głowie z ukołysaniem, że mi się rozum światłem rozjaśnił — i za nie Tobie dziękuję, Panie. Są twarze takie na płótnie białym, zarysowane Twoim imieniem — chwalę Cię, Panie, i za nie również, dzięki Ci składam i uwielbienie. I za te dłonie, ciepłe, otwarte, które mi dane były w potrzebie — jakie to szczęście w życiu zawarte, mieć przed oczyma, mój Ojcze, Ciebie. Za uśmiech słońca na dziecka twarzy, za ból przebyty i za cierpienie, za Twoją miłość niezmierną, Boże, za zmiłowanie i przebaczenie.

W świecie, gdzie nie ma prawdyżycie nieżyciem się toczyi człowiek wydaje się zdrowy,a jednak nie widzi na oczy.I nawet, kiedy postradawszystkie dookoła rozumy,nic to dla oka Boga,marne te pychy i dumy.Świadomość się stanie przeklętajak jarzmo surowe ze stali,niewierność w sumieniu się słyszy,co dławi od środka i pali.A gdyby tak zamknąć wrotado władzy haniebnej i sławy,za głosem serca podążyć,ocalić, co da się naprawić.Tak czynią ci rezerwiści,lecz nie ten, co stale w szeregu,on nigdy nie traci pozycji,dopóty nie stanie na brzegu.Eskorta wciąż czeka gotowa,by porwać złą duszę w zaświaty,zionie zgłodniała pochodnia,dżwięczą kajdany i kraty.Każdy ma szansę wyboru,wszak w darze umysł i wola,nieść belkę krzyża w zaparte,lub złote berło potwora.

na pewno trudno jest zapomnieć,wymazać z pamięci wszystko i wydaje się to nie możliwe,dobrze,że są w życiu piękne chwile,które rekompensują to co było złe,pięknie piszesz Justynko z artystycznym polotem,pozdrawiam*

napisany zgrabnie,refleksyjny wierszy,a jednak bym trochę polemizowała,czy faktycznie do końca,zapomnienie nie wybacza"dla chcącego nic trudnego i to zależy od nastawienia,ponieważ kiedy przypominamy co było najpiękniejsze,wtedy co złe idzie w zapomnienie,pozdrawiam serdecznie.

dzięki za poświęcony czas,dołączam ciepłe pozdrowienia*

Pięknie piszesz,są tu emocje,uczucia,prawda i dobra riposta,pozdrawiam :)

dziękuję za dobre słowo i również pozdrawiam :)

witam serdecznie,odwzajemniam uśmiech:)

W prostocie drzemie najwięcej piękna i tu w tym wierszu,ja je odnajduję,pozdrawiam:)

Poruszający i pięknie słowem malowany utwór,bardzo poetycko,można pogratulować tak twórczego podejścia:)

Czekanie na wiosnę jest topnieniemlęków i słabościjasną poświatąw tępej głowiea w rozrachunkuzadośćuczynieniemczekanie na wiosnęjest drgającą strunąaż do łez wzruszeniai szeptem nadzieiw milczącej pustceczekanie na wiosnęto ciągłe kukaniew zegary życiaaż do pobudkito znajomy klekotzwiastujący powróti pierwszy kwitnącypierwiosnek.

Pięknie napisany wiersz,w niezwykły sposób działa na zmysły :)

Przepiękny wiersz z twórczym natchnieniem,poruszający serca strunę :)

Świetny wiersz z nutką refleksji,los bywa pokrętny:)

króciutki,ale jakże wymowny-pięknie :)

Pięknie malujesz słowem,zabawny wiersz :)

prawdziwa piosenka:)

Ujmujący wiersz w całej swej wymowie,pomimo różnorakich uczuć miłość jest sensem istnienia tu w tym wierszu wyrażnie podkreślona "Niech słoneczna miłość, która mnie wypełnia,na wskroś Was przeniknie – tak zostanę z Wami."

Ciekawy wiersz,napisany do serca-od psa można wiele się nauczyć,pozdrawiam*

Intrygujący wiersz w pięknej twórczej odsłonie,pozdrawiam*

Niezwykle poruszający utwór,pozdrawiam*

Zgrabnie napisany i świetny w swej wymowie,trafia prosto do serca,pozdrawiam*

Co to jest miłość, czymże się wzrusza, gdy płonie serce i śpiewa dusza...? Miłość jest natchnionym krajobrazem życia, pachnącym ogrodem ścieżką do przebycia. Są aury błękitne i deszczowe słoty, są ciche nadzieje upadki i wzloty. Uśmiech, łza gorąca, radość i cierpienie, to spacer po wieczność i gór unoszenie. Co to jest miłość , cóż to za zjawisko, gdzie jej się szuka, daleko czy blisko...? A ona przecież zrodzona w stajence, czułością głaskana przez matczyne ręce. To taka maleńka tęsknota kochania, co rozpala serca od dziejów zarania.