karenka

może to tak wyglądać,tylko zastosowałam takie porównanie, patrząc na motyla ,że i w moim życiu są takie chwile,gdzie można tańczyć ze szczęścia i tak jak on docenić ten dany czas ulotnej chwili*

Niezwykle refleksyjny wiersz,w bardzo dobrym stylu poprowadzony myślą-myślę jednak,że Bóg jest najbardziej w tych odrzuconych,pogardzonych i wydających się najsłabszych,przez nich najmocniej przemawia,ale to człowiek tak zapatrzony w czubek własnego nosa nie chce Go dostrzec,ponieważ jest taki samowystarczalny,że Go nie potrzebuje,to człowiek,gdy mu się powodzi odchodzi od Boga,a Bóg pragnie nas w przyszłości obdarować wszystkich wiecznym szczęściem,bo to tu teraz jest pielgrzymowaniem a nie siedzibą na zawsze...

Prawdziwy smak poezji subtelnej w całej wymowie:)

Wymowny a zarazem prawdziwy wiersz o samym życiu:)

Jestem jak piórko w dzikiej przestrzeni co stale unosi się i opada czasem jak motyl tańczę beztrosko na płatku róży lekko przysiadam lub kroplą rosy podmuchem wiatru zniesiona z falą gdzieś w morskiej toni i tak do końca wciąż nieświadoma w czymże się dana chwila roztrwoni.

Super zabawny wiersz napisany z wielkim polotem,szkoda,że trochę estetykę tego wiersza psuje słowo na d:,

Niezwykły klimat wiersza,pięknie obrazowo,czerpałam przyjemność z czytania:)

Świetny refleksyjny wiersz,tak łatwo jest osądzić,a jednak nikt nie jest bez winy:)

może trzeba wbrew wszystkiemu zmienić punkt widzenia-świetny wiersz z nutką refleksji:)

zawsze trzeba mieć nadzieję,że co najlepsze jeszcze przed nami:)

Pięknie zobrazowany wiersz i niezwykły jego klimat:)

Z chaosu myśli krwawy mur gdzie wzrok nie sięga serce się kołysze jakby za chwilę rzucić na stos o sobie prawdę w tętniącą ciszę i nie wiadome znaczyło więcej a żal się bije z płaczu ścianę tam gdzie rozbite szklane serce w oku bezkarnie tkwił odłamek ból co rozrywa każdy grzech i sól piekąca trawi ranę nad szeptem słowa twarda rzecz jedno spojrzenie żywy baranek chaos opada kruszeje mur i więdnie smutkiem struchlałe serce dziś odnalazło przyjazny kąt niegdyś sprzedane w poniewierce i jeszcze tylko szczera łza która spłynęła bystrym potokiem tak było trzeba dotknąć dna by móc się wznosić nad obłokiem.

W niezwykły sposób kreujesz myśli płynące z serca,wzruszający wiersz z bardzo dobrym przekazem Justynko:)

Czas nie ma dla mnie litości gna ze startu wyrwany. Nie cofnę żadnej sekundy w tej walce jestem przegrany. Gdybym stanął naprzeciw, wskazówki zegara połamał, wtem padnę jak powalony, pan zegar-wojenny mądrala. Czasem umila jak z łaski i radość rozdaje za grosze, lecz przyjdzie godzina tułaczki, na barkach ciężary uniosę. Nie,nie przystanę zziajany i potu z czoła nie zetrę, zanim zadudni w taraban i nowy tytuł zdobędę. Może i warto było wiadomo za ile sił danych. Noszę znamiona na sobie, kolejne odnoszę rany. Zupełnie jak zwykły robotnik w harówce od świtu do nocy. Pozwól mi czasie odpocząć, jestem w zupełnej niemocy. Żal wypala mą duszę,umyka mi łezka za łezką. Przestań mi czasie naliczać, rachunek wystawiać pod kreską. Pójdę najlepiej ubogi z pustą kieszenią bez chleba. Niczego od ciebie nie żądam i nic mi już nie potrzeba Choć płyniesz do przodu jak rzeka i stale wyznaczasz kierunek, mam teraz większą siłę i wiary mocniejszy ładunek. Czuję na sobie tę radość jak blask promiennego słońca. Nie będę się z czasem uganiał, uganiał tak bez końca.

Stworzyłaś niezwykły nastrój dla wiersza,który czytam z wielką przyjemnością,warto doceniać uroki życia,by poczuć ten luksus nam dany,a najbardziej wtedy,kiedy bywa najtrudniej:)

Zabrzmiało obiecująco,masz ciekawy styl,intrygujesz słowem:)

Tak mało treści,a wiele można wywnioskować z tych słów,warto pójść czasem za głosem serca,aby to życie mogło być pełniejsze i lepsze:)

Świetny wiersz,czerpię przyjemność z czytania,bardzo dobry przekaz:)

Bardzo udana miniaturka:)

Niezwykle refleksyjny wiersz pięknie poprowadzony myślą od początku do końca-w życiu przydałoby się jednak trochę tego spontanu i czasami dobrze mieć głowę w chmurach:)pozdrawiam*

Pięknie obrazujesz myśli,jest klimat i czar słów:)

Wzruszający,głęboki w swym przekazie a zarazem w pięknym stylu oddana treść utworu:)

dobrze jest na sobie polegać i razem przemierzając koleje życia.Pięknie opowiadasz,zwiężle i na temat,teraz już tylko patrzę na to dzieło jak na obrazek:)pozdrawiam

Jest pięknie,poetycznie i obrazowo:)pozdrawiam*

Oby te serca miłosne pragnienia się spełniły.Pięknie malujesz słowem,jest nastrój i stylem zachwycasz:)