MIROSŁAW C.

@Leszczym „Każdy ma swój beton”. Pozdrawiam.

@Poet Ka Ekwilibrystyka dla języka :) Pozdrawiam.

@Waldemar_Talar_Talar Z podobaniem pozdrawiam.

@Na liniach czasu Bezsprzecznie, wiersz esencjonalny. Pozdrawiam.

@Natuskaa @Annna2 @Berenika97 Związany z historią wieloma węzłami, umysł współczesny chciałby zrozumieć ludzi poddanych przez los najtrudniejszym próbom ... Dziękuje bardzo za komentarze, pozdrawiam.

@iwonaroma Majstersztyk. Pozdrawiam.

pomiędzy kałużami bruzdami polem wymarłym tam gdzie koczują duchy przy muzyce wiatrów z trąb jerychońskich ja kochanek śmierci zostawia ślady na miękkim rozmokłym śniegu krok po kroku układam ścieżki ze szczęścia i strachu w ciągu tej jednej nocy błogosławię biciem serca swoim oprawcom

@violetta Skrojone pod wyobraźnię. Pozdrawiam.

@Radosław To prawda, rozrzutność w tym przypadku jest niewskazana. Pozdrawiam.

@Poet Ka Język Polski ma się w tym wierszu dobrze, np. klombu grządki na nich jak bemole byczki Marcjanny bo to ogród turko aksamitny itp., itd... Pozdrawiam.

@wiedźma @Poet Ka @Migrena Dynamika wzmocniona dzwonem na początku :)) Czasami zachodzi taka potrzeba. Dziękuję, pozdrawiam. @beta_b @Marek.zak1 Cieszy mnie roztrzał w interpretacji, więc powód napisania tego wiersza zostawiam dla siebie. Dziękuję, pozdrawiam. @viola arvensis @tetu @Berenika97 @iwonaroma To dobrze, że z tej zawiłej treści można coś wziąć dla siebie :) Dziękuję bardzo, pozdrawiam.

@Jacek_Suchowicz :)) Ależ mnie to rozbawiło, dziękuję.

@viola arvensis Aplauz ! Pozdrawiam.

@aff Cudeńko. Pozdrawiam.

@Annna2 Po prostu szukam sensu w rozedrganym wszechświecie... :) Dziękuję za komentarz, pozdrawiam.

@Charismafilos Wiersz na skrzyżowaniu interpretacji. Można się rozjechać w cztery strony tajemnic ... Pozdrawiam.

@Simon Tracy @Berenika97 Dziękuję bardzo, pozdrawiam.

o kur...! na granicy poezji i prozy w blasku pożogi dym przynosi z zapachem i rosą miłość nieśmiertelną zdumionych dzieci gdzieś w bajkowych opowieściach strojna wymuskana sztuka zatajania piękna wpleciona w codzienną nadzieję niczym wyspa na pacyfiku czarka w dłoniach cud świata i proch z ciszy kojącej sprzed wieków szczęśliwe pory roku jak czuły dotyk w ciemności coś w duszy gra

@Leszek Piotr Laskowski No i ... stało się :)

@Simon Tracy Samotny jeździec albo człowiek i morze = to samo... Przeczytałem z przyjemnością, pozdrawiam.

@Berenika97 Czas na majowanie słowem i uczynkiem :)

@Somalija Kawał wiersza ! Pozdrawiam.

Witam serdecznie na pierwszej lirycznej majówce w sezonie 2026. :) Dziękuję bardzo za wszystkie ślady zainteresowania, pozdrawiam.

@Waldemar_Talar_Talar Maj w pigułce. Pozdrawiam.

@Berenika97 @Jacek_Suchowicz Nabyte i zmyślone obrazy dzieciństwa to labirynt osobliwości :) Dziękuję, pozdrawiam.