Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

MIROSŁAW C.

Użytkownicy
  • Postów

    3 070
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    12

Treść opublikowana przez MIROSŁAW C.

  1. pełen zapału idę po śladach pierwszego słowa i w najmniej spodziewanym momencie wśród błękitów rodzi się obraz dnia wyznacza drogę dla słońca na niebie nad muślinową łąką rozsiane wiatrem ptasie trele kraszą pierwszą rozmowę we wzajemnym objęciu spijam dźwięki jak kwiat poranną rosę ciekawe co będzie dalej (Lifting 2026)
  2. @tetu Wiersz z górnej półki ! Pozdrawiam
  3. @Berenika97 Podmiot liryczny, czasami bywa jak hydra lernejska...
  4. @viola arvensis Zdenerwowanie to kran, zakręcający dopływ dobrych myśli. Pozdrawiam.
  5. @Alicja_Wysocka @Charismafilos @Berenika97 Poezja jest wszędzie :) Dziękuję bardzo za wszystkie ślady zainteresowania, pozdrawiam.
  6. @Poet Ka Myślozbrodnia, nie jest mi obca :) Pozdrawiam.
  7. @Migrena Czyli, uprawiać czy nie uprawiać? Jadę na działkę podpisać akt kapitulacji:) Świetny tekst, pozdrawiam.
  8. @Alicja_Wysocka Bez skojarzeń :) Bezmała jak czelendz.
  9. zalesione wzgórza w krainie wygasłych wulkanów gdzie między korzeniami leżą rozsypane grudki z kadzidła stworzenia jak w muzeum osobliwości nieskończonych nad zimnym bazaltowym morzem dzień błogosławi słońcem w źrenicach i perli na czole najpiękniejszą wiosnę w moim miejscu na ziemi magiczny kwiat podmiotów lirycznych rozkwita
  10. @Berenika97 Jednym słowem - symbioza :) Dziękuję, pozdrawiam.
  11. @viola arvensis @Wiechu J. K. Kiedy cisza jest brzemienna rodzą się wiersze o gęstej konsystencji ... Dziękuję bardzo za komentarze, pozdrawiam.
  12. @Waldemar_Talar_Talar ...nie wstydzę się swoich... Pozdrawiam. .
  13. @Omagamoga Ech, magnetofon szpulowy ZK 120 i muzyczne zachwyty lat 80-tych. Tak mi się przypomniało... Pozdrawiam.
  14. @Na liniach czasu Cudeńko. Pozdrawiam.
  15. woń tęsknot zachwytów drży na rzęsach jedna kropla związana wstążkami zachodu ... i poszedłem do kwiatów stokiem pagórka pełnym wdzięków ciepłoczułych w dotykalne sfery niedopowiedzenia na pajęczynie z bieli pocałunków i pieszczot utkane skrzydła motyla jak święta ikona sacrum i profanum
  16. @Leszczym „Każdy ma swój beton”. Pozdrawiam.
  17. @Poet Ka Ekwilibrystyka dla języka :) Pozdrawiam.
  18. @Waldemar_Talar_Talar Z podobaniem pozdrawiam.
  19. @Na liniach czasu Bezsprzecznie, wiersz esencjonalny. Pozdrawiam.
  20. @Natuskaa @Annna2 @Berenika97 Związany z historią wieloma węzłami, umysł współczesny chciałby zrozumieć ludzi poddanych przez los najtrudniejszym próbom ... Dziękuje bardzo za komentarze, pozdrawiam.
  21. @iwonaroma Majstersztyk. Pozdrawiam.
  22. pomiędzy kałużami bruzdami polem wymarłym tam gdzie koczują duchy przy muzyce wiatrów z trąb jerychońskich ja kochanek śmierci zostawia ślady na miękkim rozmokłym śniegu krok po kroku układam ścieżki ze szczęścia i strachu w ciągu tej jednej nocy błogosławię biciem serca swoim oprawcom
  23. @violetta Skrojone pod wyobraźnię. Pozdrawiam.
  24. @Radosław To prawda, rozrzutność w tym przypadku jest niewskazana. Pozdrawiam.
  25. @Poet Ka Język Polski ma się w tym wierszu dobrze, np. klombu grządki na nich jak bemole byczki Marcjanny bo to ogród turko aksamitny itp., itd... Pozdrawiam.
×
×
  • Dodaj nową pozycję...