MIROSŁAW C.

@huzarc Wiersz przez duże W !

@viola arvensis Aplauz !

Dziękuję bardzo za wszystkie ślady zainteresowania, pozdrawiam.

to zdarzyło się wczoraj a może... nie znałem człowieka którego nie chciał ochrzcić żaden ksiądz nad spokojną leśną rzeką cichy śpiew w zębach chrzęści piasek z kory mózgowej a w otwartych ustach silny głód jak świeża blizna upalnego lata ze snu Syzyfa jedna ręka ku niebu druga ku ziemi liturgia męki bez jego woli zaczynam swoją spowiedź na grobach wszystkiego co było ja jestem egoistą krótkiej formy literackiej w nagłych przypadkach bezsenność tak głęboka zapowiada wniebowstąpienie nie znałem człowieka którego ...

w południowym rozgwarze blisko pół wieku temu kąciki ust wszystkich wokół razem ze wskazówkami zegara zwrócone w górę gdy pan Czesiek po gospodarsku w kolorach lata słowem uwodzi obłoki przyszedł czas zebrać siano z łąki za groblą zza której zaprzyjaźniona sarna łeb zadarła bo nie żarła tymczasem w podwórzu na trawie krecie kopczyki kura rozdrapuje pazurem ech poezja z grudką prozy roi się od much przed burzą w domku na drzewie pierwszy wiersz przybijam zardzewiałym gwoździem do nieheblowanej deski przekroczywszy tajemne granice porosłe kurzem i mchem bezskrzydły z sercem pełnym obaw w dusznej kuchni uspokajam zmysły czekoladową babką

@Berenika97 Oj ! Oczywiście czeski błąd :) To Światło zatriumfuje !

@hollow man @huzarc @Berenika97 Za klasykiem z czasów starożytnych... „Obserwuj, słuchaj, rzadko osądzaj i nie chciej za dużo”. Dziękuję bardzo za komentarze, pozdrawiam.

@Berenika97 ...w ciszy trzeciego dnia... Barbarzyństwo pochłonie światło.. Pozdrawiam.

@Kwiatuszek I to było dzieciństwo ! Pozdrawiam.

@evicca Cudawianki :) Pozdrawiam.

@Krzysic4 czarno bialym Stare nie wróci ale ma swoje miejsce w głowie... Pozdrawiam.

@Maksymilian Bron Mądrego, to miło poczytać :) Pozdrawiam.

wpatrzony w wybrukowaną szachownicę odmierzam kwadranse jak piórko pędzone wiatrem odważnie wchodzę w pustkę bez niepotrzebnych zachwytów i w uprzejmej zgodzie ze światem według stawek ulicy troski wydają się absurdalne (Lifting 2026)

@tie-break Z humorem i z pieprzem za drzwiami...:)) Pozdrawiam.

@Sylwester_Lasota Jeść, czy nie Jeść...?

@Christine Tak. Wtedy byłby bez sensu. Ale to żart, więc skojarzenia mogą być płytkie.

"Wszystko w wszechświecie jest w ciągłym ruchu, wibruje, drga. Nawet obiekty, które wydają się nieruchome, tak naprawdę rezonują w różnych częstotliwościach". I tak też powinno być w wierszu . Tylko nie zawsze się uda... :)) Dziękuję bardzo za wszystkie ślady zainteresowania, pozdrawiam.

@Berenika97 Dziękuję bardzo, pozdrawiam.

w środku zawiei chichot wiatru gładzi wzory i pieści złudzenia wykute z lodu wierszydełka jak smugi samochodowych reflektorów biegną polem wymarłym między trawy ostre tam gdzie świtaniem mroźnym w różanych pąkach żółte brzuszki sikorek kryją w sobie kryształowe podrygi liści i krzyk dzikich kaczek w koronce do miłosierdzia bożego ze wsi zabitej dechami

@Stary_Kredens Taki był zamysł, to dobrze, że wyszło:) Dziękuję, pozdrawiam.

@Christine Grecję chroni odległość :) Ale jeśli chodzi o pierogi, to nazwa... Równie dobrze mogłyby nazywać się 'polskie'. Dziękuję, pozdrawiam. @Jacek_Suchowicz ...wędlin nie szło jeść... I to niezmiennie jest aktualne:) Dziękuję, pozdrawiam.

ruskie pierogi topię w ukraińskim barszczu i rozpoczynam zarybianie tej osobliwej sadzawki karpiem po żydowsku dla którego sprowadzę wurst z samego Berlina czeskich knedli nie jadam bo nie jest mi do śmiechu za to gulasz po węgiersku jem trzy razy dziennie niech to Perun trzaśnie (Lifting 2026)

@Leszczym Zabawne :))

@Radosław Dziękuję bardzo, pozdrawiam.

Coś z kroniki policyjnej, gwałt na prostytutce... @Berenika97 @Nata_Kruk Dziękuję bardzo za komentarze, pozdrawiam.