Znajdź zawartość

Na ścianie zawieszono nowe płótno Błyszcząca ramka Kusząca wystawa Trudno je przeoczyć Los obdarzył Ciebie tą łaską Stoisz przed nim Podziwiasz Nie przechodzisz obojętnie Dopiero odsłonięte, młodziutkie dzieło Przysuwasz się Jest cudowne Piękniejsze im bliżej jesteś Ono nie zna jeszcze świata Nie wie jak interpretować spojrzenia widzów A Ty podchodzisz Krok po kroku Rozbierasz obraz z każdego detalu Zamknięty w ramie nie ma dokąd uciec przed oczami przechodniów, przed każdą ich oceną A Ty, obcy dla dzieła czujesz się jego Panem Pierwszym widzem Jesteś jego modelem obserwatora Dlaczego więc wyciągasz rękę? Wodzisz palcami po jego pięknie Płótno chce krzyczeć: "Nie można tak!" Przynajmniej tak mu się wydawało A Ty nie widzisz śladów jakie zostawiasz Twoje dłonie są brudne A obraz został nimi zanieczyszczony Poznałeś go tak jak zechciałeś i zadowolony odchodzisz do kolejnej sali Jednak obraz już na zawsze będzie pamiętał, że nikogo nie obchodzi tabliczka z jego imieniem zawieszona obok niego Taki szczegół a jednak z nią stanowi całość: "Niewinność, nie dotykać!"

Problemem człowieka nie jest na pewno to, że myślimy. Ale to, że myśląc zbyt często krzywdzimy. Problemem człowieka nie jest na pewno to, że żyjemy. Ale to, że żyjąc zbyt często myślimy.

Czy zadzwonił ktoś do Łukaszenki? Spytał, jak się czujesz dzisiaj? Po co to wszystko? O co tu chodzi? Czemu Ci ludzie giną? Sprawiliśmy Ci przykrość? Może ta chwila uwagi, Utuli to dziecko w środku. Skrzywdzone, pełne nadziei, pełne goryczy i smutku. Może to dziecko zapłacze. Może się zastanowi. A może nic się nie stanie, A może nic się nie zmieni. Napiszę dziś list do niego. Wspomnę, że jest mi smutno, Że cierpię i cierpią Ci ludzie. Bezsilność. Ich śmierć nie jest potrzebna. Ich śmierć niczego nie zmieni. Nie sprawi, że w Aleksandrze Zniknie Cierpienie. Krzysiek Grabara https://grabara.art

"Gniew" Rozpala mnie; Gniew srogi i zaślepiający. Bezsensowny, choć uzasadniony. Jak potok emocji rwący. Rozpala mnie; Chęć pomszczenia krzywd. A to rodzi kolejne łzy. Rozpala mnie; Myśl jedna, najsłodsza i najgorsza. Niech poleje się krew. Nieważne gdzie i z kim. Pragnę ujrzeć czerwony potok. Rozpala mnie; Nienawiść w najczystszej postaci. Chęć odwrócenia dokonanego. I ja nie wiem i nie wiem. Czemu ciągnie nas do złego?