Bolesław_Pączyński

Dobry pomysł na wiersz i bardzo udany:) Pewnie gratka to niemała list w kopercie otrzymałaś, dłoń przyjazna go pisała i od serca go dostałaś. Co do Mazur masz rację jest biało puszyście jak z bajki. Serdeczności:)

Bardzo ładny te jesienne mają w sobie tyle nostalgii. Rozhulał się jesienny wiatr raz cichnie a to znów szaleje, już z klonu wszystkie liście skradł i w twarz znów nam się głośno śmieje. Serdeczności:)

Dobry wiersz,szczera prawda. Wszak potrzeba tak niewiele by pobudzić twoje ego chwalą bliscy, przyjaciele to coś bardzo przyjemnego. Lecz szybko ucieka czas następuje przemijanie i co z serca swego dasz po Tobie zawsze zostanie. Serdecznie pozdrawiam:)

Bardzo dobry wiersz z przyjemnością się czyta płynie się wspomnieniami, te lata dziecinne wakacje, tego się nie zapomina. Wśród przydrożnych łopianów i bzów gdzie przytulne schronienie ma skrzat, powracają tak jakby ze snów te wspomnienia z dziecięcych lat. Pozdrawiam serdecznie Oxywio:)

Wiersz dobry, ciekawy, dobrze gdy osobiste konto zasilane w słowa wykazuje superatę, chociaż czekanie też jest fascynujące. Oby była superata bo słów ciągle jest za mało, ciepłych tak jak oddech lata żeby nam nie brakowało. Pozdrawiam Krysiu:)

Każdego z nas dotykają rożne koleje losu z którymi się borykamy i które są nieuniknione często popadamy w apatię ,piękny wzruszający wiersz z naszej codzienności. Błądzisz drogą bezsilności zadumana, zamyślona, jeziorem obojętności znów dryfujesz zagubiona. Pozdrawiam Nato:)

Dziękuję miło że zajrzałaś, no na pewno nie da się nie kochać. Serdeczności:)

Dziękuję Ewo za miły komentarz i cieszę się że wzbudziłem nim w Tobie ta iskierkę tęsknoty ale któż nie tęskni z nas za zielenią za tą wiosną i latem. Pozdrawiam cieplutko:)

Oj, tak, tak... Najserdeczniej, i życzę szybkiej wiosny. :-) Ja też Ci tego życzę już niebawem będziemy ją mieli. Cieplutko pozdrawiam Oxywio:)

Dzięki Izo widzę że Ciebie też bardzo urzeka nasza matka natura ale chyba nasz wszystkich Ona czaruje. Masz rację Nidzkie jest bardzo urocze i te wyspy coś wspaniałego, chociaż raz w roku staram się z bratem letnią porą pożeglować bo on ma dostęp do łajby i najbardziej lubię właśnie odwiedzać Nidzkie, czasem tylko dokuczy natrętny komar no ale nic nie ma za darmo. Cieplutko pozdrawiam:)

Dobry wiersz pouczający ku przestrodze. Los właściwie nie wybiera tak na chybił trafił strzela, lecz nie chodźmy na brawurę i nie pchajmy się pod furę. Serdeczności:)

Bardzo dobry wiersz Krysiu Chwila się za chwilą sączy, życie nasze ciurkiem płynie, może sen z jawą się złączy w jakiejś niebiańskiej krainie. Serdeczności:)

Dobry wiersz, przypomina mi te lata PRL-u,młodzieńcze ale to młodość jak zawsze beztroska wesoła. Pozdrawiam.

Miłe te wspomnienia, wiersz bardzo sympatyczny, czytam go z chęcią i wracam wspomnieniami do tamtych chwil co minęły bezpowrotnie. Serdeczności:)

Wiersz dobry choć taki wrażliwy,pobudza smutną wyobraźnię. Smutne to ale prawdziwe taki to jest los człowieczy, jakież to niesprawiedliwe i czas ran tych nie wyleczy:) Pozdrawiam Oxywio.

Sentymentem serce płonie jak to ognisko nad wodą, przyjaźnie wznosimy dłonie w zgodzie jesteśmy z przyrodą. Dziękuję za taki milutki wierszowany komentarz. Serdeczności Krysiu:)

Piękny wiersz komentarz Oxywio, ślicznie dziękuję, wiem że lubisz, kochasz naturę, przyrodę, my to mamy:) Serdeczności:)

Oczywiście natura jest piękna, dobrze wspomnieć trochę lata zimą, miło mi że też Cie trochę rozmarzył. Dziękuję za miłą wizytę. Serdeczności:)))

Można by zrobić zmiany ale już pozostanę przy tamtej wersji, dzięki. Pozdrawiam.

Miło mi Marusiu że sprawiłem Ci przyjemność tak dużo można pisać o pięknie przyrody,skorzystałem z Twojej podpowiedzi i przestawiłem słowa ostatniego wersu,dziękuję. Serdeczności:)

W urzędzie pocztowym w Kutnie gość krzyczał że sobie utnie, zrobił taką małą scenkę no i uciął-sobie drzemkę, pijany był absolutnie.

Przyjechał Janek z Wrocławia, drinki dla Henryka stawia, Henryk pod koniec libacji wpadł szybko do ubikacji nie wytrzymał puścił pawia.

Dobrze wstać raniutko latem z dala od zgiełku, od ludzi rześki powiew z wonnym kwiatem wyobraźnię marzeń budzi. Wyjść przyrodzie na spotkanie rozluźnionym i beztroskim, tam gdzie leśniczówka Pranie z dala od miasta i wioski. Strącając perlistą rosę w ptasie trele się wsłuchiwać pieścić dłonie lila wrzosem poziomki soczyste zrywać. O tej porze właśnie latem nie ma chyba nic milszego wtulić się w jej barwną szatę i słuchać echa leśnego. Liczyć donośne kukanie ściskając grosik w kieszeni nie czekając na śniadanie zaszyć się raniutko w kniei. Spojrzeć jeszcze z lotu ptaka na drzew łany falujące, biec po stoku na bosaka i mieć na ramionach słońce. Myśli puszczać jak latawce goniąc za nimi z natchnieniem jak na podniebnej huśtawce w obłokach bujać marzeniem. Patrzeć na ten cud natury na tą wodę i na lasy na piękne nasze mazury wrócić tu jeszcze na wczasy.

Wiersz Taki płynny, rytmiczny i śliczny. Zaczniesz a potem z ochotką kiedy pijesz już jest słodko czy to Olsztyn, czy to Kutno zaś ból głowy i jest smutno. Serdeczności:)

Śliczny ten twój retro i z tą nutką nostalgii I my także dryfujemy w naszych myślach marzeniami i do brzegu dobijamy gdy gotowy utwór mamy. Pozdrawiam Krysiu cieplutko:)