Jacek_Suchowicz

słabą możliwe ale czy babą co to czasami z nosa wystaje już nnie prowokuj że będziesz nagą kobietą w wersach z rozkwitłym majem :)

czysta kreacja :)

miło Cię widzieć przy cudnych wierszach taką uległą niby bezbronną zda się ze jesteś przepiękną gejszą świat wokół zmieniasz swoją osobą :)

tymi słowy mnie powaliłeś :))))))

Maz rację dzięki:)

ponoć dla niektórych miejsce ciężkiej pracy:))

tak mnie rozbroił ten półkotapczan że przypomniałem: Od ponad wieku, wypełnia salonik rzekłbyś kanapa, lecz inaczej zwana, Stelaż z mahoniu, materiał czerwony, to stary szezlong - albo otomana. Tkwiłby ten mebel cały wiek następny, miękkością swoją służąc każdej parze, Lecz los okrutny w złości niepojętej zesłał bieg innych tych najgorszych zdarzeń. Przybyła para, rozpalone lica. Postury słusznej, ponad meter wagi. Ona nietknięta prawdziwa dziewica, on już z niejedną piwo sobie ważył. Czasu, jak zwykle, bywa zawsze mało. Przeto od razu wzięli się do rzeczy. Zgubieni w fałdkach rozkosznego ciała, mieli co pieścić - temu nikt nie przeczy. Ogniste wrota, naciera jelonek, lecz zamek sztywny - ani myśli ulec! Dziewica w sile lat dzieści skończone więc skok z rozbiegu - ona wrzeszczy z bólu. Gdyż razem z zamkiem sprężyny strzeliły dziurawiąc ostro niewiastę od tyłu. Przebite lędźwie i krew tryska z żyły. Zwieńczył tę mi.ość operacją chirurg. Wiekowy mebel żywot już zakończył, lecz jeszcze zechciej morału wysłuchać; Jeśli przypadkiem z dziewicą się łączysz, to zapamiętaj: pod pupę - poducha 2008

czy on to musi być rozgrzany czy alkoholem czy czymś innym przecież ty spadasz zakochaniem ma być subtelny i niewinny czy zatem winny czy niewinny może darujmy już ten temat bo dobre wino cuda czyni niektórzy mówią grzechu nie ma :)

spostrzeżenie bardzo bystre przyznać muszę czy odkrywcze tu ten temat pomijamy chwile życia swym urokiem stale kuszą wykorzystać - a autorce serce damy :)

wśród kart i gwiazd czar przepowiedni życie swą ścieżkę znajduje samo lecz choćbyś kluczył wszczął jakiś dramat co ma być - przyjdzie w czas odpowiedni :)

a od zachodu ciemny granat burz wirujących razem z wiatrem leci chmara nieokrzesana niszczą wszystko co coś warte a wolność jest profanowana grudzień 2023

być twoim przyjacielem od dawna o tym marzę potrzeba tak niewiele twarz moją przy twej twarzy i może łapka w łapkę twa zimna ma gorąca uczuć przywoła garstkę rozpali żar pożądań ten ogień czasem buchnie dość często wygasł zda się a przyjaźń kwitnie cudnie wiosennym pachnąc lasem :)

zaraz od rozgrzeje świat rozweseli i sznury zmartwień rozerwie w mig a Ty na chwilę zapominasz z radością niosą słoneczne dni :) pozdrawiam

Jeśli jeszcze raz mi podziękujesz to przestanę Ciebie obdarowywać :) dla mnie nie ma sensu. Bóg jest miłością! Jak z Twojego tasiemca wynika Bóg jest milosierny i nie rozważa w kategorich pół, ćwierć lub jedna ósma. Zna każdego z nas od wewnątrz i na tej podstawie podejmuje decyzje Pozdrawiam

narrację prowadzisz ciekawie tylko: w jakiej połowie : "jego podniósł " a matka przjęła krzyż na swe barki przepraszam coś mi się rozsypuje pozdrawiam

Twórca niech się męczy, niech składa i dobiera słowa aby czytelnik skonsumował danie lekkostrawne. Czytelnik trawiąc, jeśli zostawi coś dla siebie zostawi to sukces gorzej gdy będzie musiał zażyć soku z kiszonej kapusty :) Lubię rymy, bo to jest jak łamigłówka - czytasz głośno i słyszysz! Wpojono mi raz na jutro, że tekst wolny winien być lapidarny i może dlatego większości wolnych nie rozumiem Pozdrawiam:)

Te meble takie delikatne teraz. Ja już nie mówię o bałogu ognistym, boję się że sam kamuflaż może znacząco naruszyć konstrukcję - życzę powodznia ;>

miłe fajne i z polotem ten barłóg na półkotapczanie - a kiedyś był szezląg albo otomana :) pozdrawiam

już się zmęczyłem aż tuzin strofek do miłosierdzia Twego prowadzi właśnie dobrnąłem chwilę odpocznę wybacz jest ładne - nie będę kadził :)

nie żałuj tego co się nie spełniło ani też grzechów tych nie popełnionych zapewne tak musiało być i było dziękuj Bogu za wszystko co stworzone :)

żyć w głuchej ciszy - zero liścików mimo że spokój jest bardzo trudno czasami trzeba się przekomarzać bez tego smutno a nawet nudno :) ps ładnie

a podejdź do tego z luzikiem lekkim przymrużeniem oka - jakże często czytamy o niczym? :)

drogi nabłyszył ów dziadek ruski aby kuligi mogły wyruszyć by człek jelenia zobaczył jeszcze chociaż jeleni jest mnóstwo w mieście :)

A po co wierszem stale mówić, kiedy powiedzieć nie ma czego, by wygrzebując miłe chwile dowartościować własne ego? Albo z ochotą utyskiwać, że niby muskasz a odpychasz, płakać że odszedł, albo gdybać: może powróci - jeszcze dzisiaj? I wciąż się wdzięczyć do metafor, neologizmów i idiomów. Rozupalniło słońcem lato, na rzęsach chodzić rymem komuś. Tworząc konstrukcje nielogiczne, koronki słowne poszarzałe, które z sensami wywiał mistral. W tej skrzącej bieli - kto je znajdzie? Czy warto taki wiersz napisać, gdzie mowa płynie rytmem, rymem, a treści szuka ktoś naiwny. Biedak się głowi już z godzinę!

zwłąszcza gdy odtwarzają na jakimś "skrzeku"