Marlett

kark już się nie ugnie ręka dźwiga łyżkę dobrze się trzyma staruszek

statki na redzie podniesione kotwice port już otwarty

Kończy się legenda. Myślę ,że to ciekawy opis. Galahad kulbacz ogiera. Kelpie już czeka. PozdrawiaM.

Judyt! pocieszające:))) PozdrawiaM.

Stefciu! bardzo Ci dziękuję. Pozdrawiam,ahojjj! :))

Im wiecej skojarzeń tym lepiej:))) Serdecznie pozdrawiaM>

Tomku,podoba się Twoja wersyfikacja.Zachowam ją. Dziękuję ,serdecznie pozdrawiaM.

Piotrze, wielkie dzieki. Serdecznie pozdrawiaM

Dla słokiej niewinności warto zrezygnować z komfortu dzisiejszej mody. Ciepły wiersz,apsiki są świetne. PozdrawiaM.

''jak chłopak tuli szczęście zaklęte w dziewczynie '' Egzegeto! pięknie i chyba bez poważniejszysz poprawek. Po dwóch czytaniach nie dopatrzyłam się niedociągnięć. PozdrawiaM.

Jeden wers pozwoliłam sobie ociupkę naprawić, zatem śladem spóźniona ciuuuut Pozdrawiam ciepło Dziękuję Ci Judyto ,za odwiedziny. Jeszcze pozostaję przy swojej wersji. PozdrawiaM.

Egzegeto,chcę się wtrącić względem tytułu. Proponuję ; ''na ostrzu noża'' lub ''czwarty świat na ostrzu noża'' PozdrawiaM.

Wiktorze - to była głowa w chmurach:))) Jeszcze raz dziękuję, dobrze ,że tu jesteś.:)) PozdrawiaM.

Pierre ...a reszta do wyrzucenia? PozdrawiaM.

Wiktorze,nie gniewam się. Czekałam na uwagi i świeże spojrzenie. Wprowadziłam kilka zmian. Serdecznie dziękuję. PozdrawiaM.

co mi tam mat i moc

Zaduma. PozdrawiaM.

a to tato tka akt ...ot a to ta?

Oj, tak z pewnością się przyda:)) Dziękuję i pozdrawiaM.

Ewo! Chodzi o uwięzienie.Poprawiłam, ale czuję ,że jest nie tak, jak powinno być. Może jeszcze gorzej jak było. Dziękuję za koment. Pozdrowienia ślę.

Spiro! W trzeciej strofie zrywa się lekki podmuch więc jest nadzieja na czysty oddech - może tak:) Dziękuję i pozdrawienia ślę:))

Ciekawe reflekje.Czym jest tłum dla tłumów? PozdrawiaM.

na łodzi zaraźliwa nuda bezwładne żagle obwisły na rejach spragnione wiatru buty kleiły się do pokładu otaczała rozpalona cisza trzymając w bezruchu i żarze dwóch stopionych żywiołów w jeden odcień błękitu podmuchy zrywały się kapryśnie i zdradliwie od lądu przeszywając dreszczem do linii wodnej przez nerwy takielunku dobrze wymknąć się w czysty oddech morza

a tu mama ma mamuta