Anna1980

Godziny, minuty, sekundy uciekają. A ja liczę oddechy jak paciorki różańca,czekając, aż sen przyniesie ulgę. Święta Anno – patronko ma, ześlij otuchę, nadzieję. Gdzieś się zagubiła ma dusza. Dusza złamana. Dusza podzielona. Dusza książkom oddana.

@andrew :)

Nie otwierajcie nikomu drzwi. Ptaki nie śpiewajcie. Oplotłaś mniej jak pajęczyna. Przygwoździłaś do łóżka. Pod kocem bezpiecznie. Mój pokarm to słodkie pączki i cola. Przyszłaś depresjo złotą jesienią. Przyszłaś ze smutkiem, lękiem i łzami. Czy skoczyć z dachu? Czy się położyć na torach? A książki wciąż trwają.