Poet Ka

@Poezja to życie wygibasy życie to teatr, w którym każdy z nas jest klaunem upadasz po raz pierwszy nie wierzysz rozdziawiasz usta upadasz po raz drugi mniej więcej wierzysz lub nie trzeci upadek to czara wstydu której nie wypijasz bo na upadek bo na przeszłość jesteś bezradny szkoda czasu na rumieńce brak motywacji do wstydu policzek od życia kolejny pewny jak plask po gębie

@Wiechu J. K. oczywiście

@Wiechu J. K. to prawda @Wiechu J. K. nie ma, ale bardzo się od tego trudno odciąć @Wiechu J. K. chodzi bardziej o klimat, taką, a nie inną atmosferę

@Wiechu J. K. z drobną różnica komunikacja medialna, w jedną stronę, z manipulacją, z pominięciem woli pomiotów (czyli widzów i przedstawianych ofiar) @Wiechu J. K. dziękuję!

@violetta @LessLove dziękuję:)

@monon piękne

@Waldemar_Talar_Talar mistrzowskie personifikacje...

@marekg kiedy czytam, budzi się nostalgia potrzeba jakości duchowej - smaczek jest z Ezry Pounda

@Berenika97 bardzo trafne, chodzi o powierzchowne mody na podróże i o wyobrażenia komercyjnego turysty lub fascynata malarstwa bez doświadczenia który nie podróżował i pewien eklektyzm brak głębi i prawdy w poznawaniu innych krajów "fircykowanie" (taka prawda, że wierszyk się napisał, a chodziło, żeby go jeszcze dzisiaj gdzieś wstawić, znów chodziło o grę słów tak, eklektyzm w przeżywaniu jako wynik współczesnej ignorancji i płytkiego rozumienia świata i możliwe skutki w formie żarciku) @Berenika97 bardzo dziękuję, chciałam, żeby ktoś ten wierszyk dzisiaj odnalazł:)

@Berenika97 dziękuję 🌷💋

Henri Rousseau, Śpiąca Cyganka (La Bohémienne endormie), 1897 marzenie konesera ach siąść by w Libanie w dumania świątyni pod Wielkim Cedrem z chłodnym cydrem w dłoni ach spić ten kielich celtów i aromat orientu jak wernisaż absyntu u Celnika Rousseau wtem przyczajony suw przez pomarańczowy sad kłapnięcie paszczy lwa nie został ni ślad (jako satyra, uderza w pewien typ wrażliwości)

@violetta uhmmm:)

@violetta zlot balonolotów kabriolet retro toczy się przez łąkę pełną bicyklów parasole solarne odbijają się zdziwione od balonów unoszących się na retro niebie i suuuną jak obłoki kwiaty do swoich środków mają się tak jak balony do parasoli podchodzą kobiety w pantalonach reformy jeszcze nawet niepomyślane panowie - wąsiska, rurki i monokle jakby byli pasikonikami obserwującymi entomologów

@violetta 😄

@violetta 🙂

@Konrad Koper retro retrowiejsze wierszem kabriolety bardziej jakby kwadratowe kółka graniaste granatowiaste dachy miękkie jak wachlarze marszczone pokonują powietrze czysto przez kryształ dawnych czasów koła wielkie jakby nowoczesny wolant rozpoznany ze starej fotografii leeeeci po niebie jak wielki wóz a nad głowami ... dach by złożyć bo gwiazdy! @violetta dziękuję 🌷

miniatura retro szeroki totalnie to niebanalnie wąski słowo auto wyzwala retro blaski benzyna...

@Alicja_Wysocka @MIROSŁAW C. @Marek.zak1 @Berenika97 dziękuję Wam serdecznie ❤️ @andrew @Annna2

od wojny nas Panie... pogłos śmiechu porzucony miś czy lalka niedopita herbata na stole i zgliszcza obraz wojny obejmuje całokształt nie tylko wodzów i pola bitew ale też prywatność człowieka jego małe i duże sprawy jego śmierć róże rosnące w przyspieszeniu kamery komentatora - największy z możliwych absurdów @violetta @wiedźma dzięki ❤️

@andrew dziękuję:) @andrew 🌷

@hania kluseczka kto wg Ciebie Haniu?

@Migrena @hania kluseczka @LessLove @Kasjopeja. dziękuję za serduszka

@Charismafilos dziękuję za wpis :) @Na liniach czasu dziękuję za polubienie:)

@Charismafilos to ma być empatia, ale w stosunku do twórców akcji, a nie w stosunku do ofiar, zdanie ofiar jest ignorowane, ich rany rozdrapywanie, a ich uczucia jak żywa tarcza wystawiane są na podśmiechujki i hejt

@Charismafilos nie do końca to nawet empatia...