hollow man

@KOBIETA Och, lepiej tam nie idźmy... To jest ścieżka do dyskusji o wolnej woli, determinizmie, neurobiologii... Gdy się w to zaangażujesz, nie napiszesz paru wierszy... a Twoje wiersze są ciekawsze niż opowieści o Skinnerze i Pawłowie. @Waldemar_Talar_Talar Dziękuję, Waldemarze. @Gosława Tak, to taki przekaz, że trauma ciągnie się przez pokolenia. Dzieci w jakimś sensie spłacają długi rodziców. Dziękuję. @skasujeto Dzięki! Tak, wiem - możnaby polerować i ciąć. Ale gdy idzie taki flow, to później aż szkoda rezygnować z jego takiej surowości. Ale wiem o co Ci chodzi. No i w ogóle dzięki za dobre słowo.

@Magdalena No cóż... Chociaż coś... ... mi się ten najbardziej podoba: może to wszystko co jeszcze mam do powiedzenia nie mówiąc nic

może wydawać się dziwne że jeszcze tu siedzimy popijając czekoladową herbatę która upewnia że na poziomie kwantowym niewiele jest rzeczy pewnych podobnie jak w nas a pociągi nie docierają ze stacji A do stacji B wbrew spisanym równaniom może to prawda co mówią o elektronach i spinach ucieczce galaktyk ucieczce od siebie język nie odda wszystkich wyrafinowanych znaczeń milczenia gdy dziecko opuszcza głowę zaciska zęby a ty boisz się że rośnie w nim ten sam kamień który kazał mi rozbijać szyby i lustra bo wszystkie pokazywały że ja jestem tylko ja przyczynek do kłamstwa zawierającego wszystkie prawdy poza wskaźnikami zapadalności na choroby umysłu poza statystyki samobójstw szczęśliwych społeczeństw ponad codzienną blagę bycia aż do otwarcia czaszki bo widzisz moje szaleństwo dostało nowe szaty może kiedyś opowiem jak działają znarkotyzowane szczury w skinnerowskich klatkach czy śnią o kilometrach kanałów albo dlaczego ranny jeleń skacze najwyżej może to wszystko co jeszcze mam do powiedzenia nie mówiąc nic lecz wkrótce zdejmą nam opaski z oczu świat przedstawi się nowymi imionami

@Mikołaj_Batkiewicz

za to w lutym polecimy do dubaju

(K) powietrze konsumujesz mój ból jak wytrawny smakosz zdejmując warstwy lęku aż stoję przed tobą naga bądź oceanem falą która powraca za każym razem zabierając brzeg nie zapomnij odejść dokładnie wtedy gdy powietrze jest tobą na dnie płuc zostawię ciebie łyk

@hania kluseczka No tak, tak... Już kiedyś o tym rozmawialiśmy. Tobie nie, ale mi... Wiesz... Tak jakoś szkoda. Bo oprócz tego, że masz sprawność operowania słowem, to jeszcze dostałaś ten swój gorzki romantyzm (wiem, wiem - zaprzeczysz, albo powiesz, że to nie tak...), rzadko też bywasz letnia. Gdy kochasz, to ta miłość wysysa powietrze od Warszawy po Bolesławiec, gdy nienawidzisz - od razu wyjeżdżasz z armatą i ogólnie cenię Twoją tendencję do jechania po bandzie w tekstach. Tam niezbyt wiele jest autocenzury i jeńców nie bierzesz.

@hania kluseczka Och, nie traktujmy poezji w kategoriach utylitarnych. Pisz bo cokolwiek i pomimo. Tylko może już wejdź w mainstream, bo po tylu latach oboje mamy skrzywienie optyki i wszędzie szukamy awersacji.

@tie-break Myślę, że nie.

@hania kluseczka No, dla mnie to i tak zawsze była łamigłówka. Ale wiesz co... Mi się wydaje, że dzięki doświadczeniom z erekcjato jakość pisania mi się poprawiła. W regularnym wierszu, myślenie w kategoriach odwrócenia, przekształcenia sensu, opowiedzenia historii inaczej, daje naprawdę oryginalny efekt jeśli dzieje się już na poziomie strofy.

@slavu Mi też się dobrze czyta. Tylko zastanawiam się jak czytałoby się bez tytułu.

@tie-break Trochę jest, ale jednak dotykasz jakiejś gramatyki, logiki, liczysz, że jednak coś uda się powiedzieć i że odbiorca ma jakiś klucz prócz znajomości alfabetu. Widzę to tak, że my już wiemy, że język się rozpadł, ale wciąż próbujemy jakoś poskładać te klocki - tak jak w Twojej propozycji żeby coś zrobić z tym bałaganem. Obawiam się, że jedyne co pozostaje nam zrobić po rozpadzie prawdy, sensu, po śmierci Boga, języka, znaczenia... To krążyć po powierzchni stawu zbierając paproszki z powierzchni, klecić jakieś patchworki albo udawać, że nic się nie stało i pisać jak za czasów Petrarki. @Waldemar_Talar_Talar Ale dostrzegasz tęsknotę niewierzących za sacrum, za transcendencją, za wiesz... oparciem takim?

@hania kluseczka Trzebaby jakoś sprytnie przenieść coś do głównego tekstu, ale to może być bardziej skomplikowana operacja.

@Berenika97Nie, nie... To peel nie protestuje, że rzeczy zmieniają kształty, nazwy i asocjacje. Owszem, bywałem w różnych stanach świadomości - potwierdzam, że na pewnym etapie słowa i myśli tak naprawdę naprawdę tracą znaczenie. I oczywiście, że tak - dobrze jeśli pojawia się ten dialog.

To be made of glass When two suns are shining The battle becomes blinding To be made of glass But we ride tonight, tonight, tonight, we ride

@Berenika97 W kierunku interpretacji@tie-break W pierwszej strofie natrafiamy na opis doświadczenia bezpośredniego. To już nie szafa, to cień. To już nie cień. To ciemność. Pozwalanie rzeczom się stawać, dziać, obserwować jak zanikają wraz z nazwami, skojarzeniamy, siatkami znaczeń budujących konstrukt zwany rzeczywistością. Peel nie protestuje. Wita wręcz to wygaszanie znaczeń, gubienie kształtów. Świat pokazuje, że jest pewnym wyobrażeniem, interpretacją, wystaczy drobna aberracja, zmiana natężenia światła i znów na nowo trzeba (?) wszystko interpretować. W kolejne strofie następuje również wygaszenie języka. Słowa zostają wypchnięte poza obszar doświadczenia. Myśli przestają myśleć. Czym jest czas na odejmowanie... Odejmowanie czego? Kolejnych warstw, kolejnych interpretacji, stawanie się czystym byciem lub snem. Mniej i mniej i mniej... Ciekawe czy peel osiąga satori czy zaczyna lewitować lekko nad ziemią... Może w powietrzu pojawia się zapach wonnych ziół na dowód, że miało tu miejsce coś świętego.

@tie-break Co po rozsypaniu języka? To chyba w jakieś eksperymenty powinniśmy iść. Albo w performance. Będziemy się porozumiewać plotąc supełki na sznureczku. Trochę już to robimy. @Christine To jest jak ból fantomowy po wyrwanej transcendencji. Nie, nie... Bez prowokacji. Prowokacje dużo energii spalają, a my tu taki ciepły zapiecek budujemy. @andrew Dziękuję, andrew. Tak coś czułem, że będę mógł na Ciebie liczyć. @Berenika97 To chyba z Leca: "Czasem mnie Szatan kusi by uwierzyć w Boga".

@hania kluseczka Takie jakby sklejone ere Ci wyszło. My tam w Zabawach umieszczamy te wiersze kobieco-męskie.

No, Medea to hardcorowa postać. Wrażliwszym odradzam oglądanie von Triera, bo ostro wgryza się pod czaszkę.

@Magdalena Hmmm... No nie wiem... Czy łatwo by przyszło tak se rzucić: Nie jest ważne gdzie spałaś Gdzie chodziłaś nocą Oby ich tylko nie było Zbyt wielu To chyba jakiś wyższy level męskości. Takie badania dobrze udokumentowane są, że pytanie faceta brzmi: "Spałaś z nim?", a kobiety: "Kochasz ją?".

(K) medea czy kiedyś tak kochałam że wszystko było jego imię deszcz na policzku gwiazda na horyzoncie cichy w zbożu wiatru szept czy kiedyś tak cierpiałam gotowa wyjść boso daleko po kamieniach naprzeciw biec czy potrafiłabym zabić z nienawiści pełnej słów wyrytych dłońmi na skórze gdy mówił już nigdy nikt medeo nigdy tak jak my

@Charismafilos Myślę, że powinien mieć do takich słabość pewną. @tie-break To pewnie też. Takie popiskiwania po śmierci metafizyki. Peel używa starego języka do nowej sytuacji egzystencjalnej. Nie zauważając, że język w ogóle się rozsypał.

@Annie @Gosława @Whisper of loves rain Bardzo Wam dziękuję. Cieszę się, że poruszył różne struny.

modlitwa bez boga autorzy: zawsze & hollow man (2009 r.) bądź pochwalony ironiczny boże ulecz ciało przywróć duszę umysłu nie przeklinaj szaleństwem bądź miłościw nazwo pusta pozwól nie czuć zabij rozum nie każ modlić się już więcej przebacz boże urojony ciszę zawsze przędziesz słowa które stygną jeszcze

@Lenore Grey Dzięki. Zabieram się za "Drogę" Cormaca McCarthy'ego od jakiegoś czasu... I nie mogę zabrać, a tam spodziewam się takiego klimatu. @Nata_Kruk To prawda. Nie każdemu. Dziękuję. @Berenika97 No teraz to już naprawdę me ego odleci w kosmos! Dziękuję. Nie jestem pewien, ale całkiem możliwe, że gdy to pisałem, towarzyszył mi ten kawałek: