hollow man

@Whisper of loves rain A to wszystko W tym kraju, w którym każdy chłopiec jest jak mielony kotlet Dla niej on to mniej więcej Jude Law W kraju w którym każdy chłopiec to jest jełop i oblech Sorry, nie mogłem się powstrzymać.

@tie-break Niezwykła opowieść pełna znaczeń i sensów. Dziękuję za możliwość ogrzania rąk.

@DawidMotyka Zwykle ciężko mi się Ciebie czyta. Tym razem jednak złapałem flow.

@huzarc Not with a bang but a whimper.

@Berenika97 To tak się ciągnie przez te wiersze, aż chciałoby się krzyknąć peelowi w twarz: "Halo, pobudka! Życie stygnie!". @huzarc To jakiś taki czas był, gdy wszystko się rozpadało i se człowiek stał z cegłą w ręku na pustym polu żeby budować dom. Dzięki za czytelnictwo.

@Magdalena Tak nie w Twoim stylu.

@Berenika97 No właśnie to jest piękne!

@KOBIETA Takie miałem przypuszczenie, że Mintaka Ci się spodoba.

@Berenika97 Ciekawie, ciekawie jak ścieżki się rozchodzą i zostawiają dużo miejsca na uzupełnianie brakujących elementów różnymi kawałkami. To szczególnie przy małych formach się ujawnia. Kłaniam się.

morze wchodziło w nas brudne i my brudni wchodziliśmy w morze jak pięknie umieraliśmy z oczami ku gwiazdom a tliło się ciągle tliło na dnie aż dym szedł nozdrzami słodka trucizna krwawiła pod skórą aż napuchnęliśmy nią na zawsze a teraz otwierają nam stygmaty i sprawdzają jak dobrze reagujemy na bodźce czy źrenice wciąż rozszerzają światło czy potrafimy mówić w języku ryb mową roślin oddychając bezszelestnie przeponą suchym gardłem czy w porannych kolejkach tulimy się do zimnych szyb czujesz czy tylko myślisz że czujesz może już nas zakopali i właśnie obudziliśmy się w trumnie albo wszystko wokół to głęboka szafa matka nasza rodzicielka naszych lęków szafa nasza opiekunka drżenia zaplątania żyć będą w nas samotne dzieci będziemy pisać dla nich bajki może ci którzy po nas płakali są teraz przydrożnymi drzewami może badają nowe kosmosy i rozszczepiają tkankę w poszukiwaniu srebra albo szepczą w ciemności obce imiona na przywołanie innych duchów niż te które zostawiliśmy za sobą a przecież nie mogło być inaczej bo nas policzyli co do kwarka co do włosa na głowie

alnitak jesteś więc granicą zawsze nieco osobna w milczeniu obserwująca alnilam porządkujesz mój wzrok w uważnej obecności w czytaniu z wiatru mintaka nieuchwytna iskro zamykam oczy już

@Lemert I tak wszyscy pójdziemy do piachu.

@hollow man Byung-Chul Han "Społeczeństwo zmęczenia i inne eseje".

@Lidia Maria Concertina Fantastyczne! Przepełnione cierpką mądrością.

@tie-break Szkoda, że tytuł "Zima naszej goryczy" jest już zajęty.

@infelia Hej ho!

@huzarc Księgi są niebezpieczne z innych względów niż drobnoustroje między ich kartami.

@infelia Od razu mija mi abulia.

@Berenika97 Ciekawie przędziesz te nitki :) Wyciągasz, troszeczkę jak na stole sekcyjnym, ale zawsze z dobrymi intencjami. I w zadziwiający sposób trafnie, czasem zaskakując wnioskiem, który mi jako autorowi gdzieś tam w tle brzęczał bardziej jako intuicja. Niezwykły masz dar. @bazyl_prost Cieszę się. Jeśli zadziałało dodatkowo jak światło z latarki - jeszcze lepiej.

@violetta Nic nie rozumiesz. My tu wogle o mnie nie rozmawiamy.

ale już jutro już całkiem niedługo odnajdę nowe pastwiska nad horyzontem nową wolność zamkniętą w chwili (w oczach nisargadatty w cierpliwym spojrzeniu ramana maharshi w równym kodzie pythona) twoje dłonie i moje jak u chirurga i będziesz wszędzie wszędzie tam gdzie brak przestaje nosić imię

kładę dłonie na ciałach kobiet cząsteczki światła jak wspomnienia przezierają przez pył

Dziękuję Państwu.

@bazyl_prost Nie jestem w temacie od lat, ale czytałem gdzieś ostatnio, że nadal mefedron.

@tetu Bardzo ironiczne, ale z jaką gracją!