Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Christine

Użytkownicy
 Pokaż profil  Zobacz aktywność

  • Postów

    448

  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

Reputacja

433

2 obserwujących

Ostatnie wizyty

630 wyświetleń profilu
  1. Christine
    @Simon Tracy Widmo sarmackiego wojownika pojawia się we współczesności i prosi córkę o kawę.Świetna poezja zderzenia epok. Twoja kreatywność nie ma granic. :))) Miło się czytało, nawet się uśmiechnęłam. Pozdrawiam
  2. Christine
    @Nata_Kruk Nic mądrego już nie napiszę, tylko, że bardzo mi się podoba. :)
  3. Christine
    @lena2_ Piękny! Czyli to było pierwsze ogniwo świetnego łańcuszka poetycznego. Nie dziwię się - ślicznie inspirujący. :)
  4. Christine
    @lena2_ Pięknie oddana istota związku - ta siła i kruchość. Pozdrawiam.
  5. Christine
    @Berenika97 Mądry wiersz. Sama mam taką manierę ciągłego odkładania na później, zwłaszcza odpisywania na prywatne maile. I ciągłego potem przepraszania. Pozdrawiam. :)
  6. Christine
    @Berenika97 Świetny opis! To może być stan umysłu - wszystko pulsuje, ciągnie, nawet włosy są ciężarem nie do zniesienia. I dobrze, że nie tłumaczysz, czy to choroba, trauma, szaleństwo - obraz mówi sam. Wiersz jest wizyjny i surrealistyczny.
  7. Christine
    @Migrena To jest mordercze! Wiersz o tym, jak zaufanie zjada się od środka, gdy ktoś zamiast pytać, zaczyna śledztwo. Mocny tekst!
  8. Christine
    @Migrena Komentarze wszystko wyjaśniają. Napiszę tylko - brudne, uczciwe i żywe. Takie teksty się pamięta. Super!
  9. Christine
    @Migrena Ależ proszę, dzięki za teksty, które mogłam przeczytać. :))) Za wszystkie!
  10. Christine
    @Migrena Również pozdrawiam - wiosennie i świątecznie.:)
  11. Christine
    @Migrena Bardzo dziękuję za wiosenny powiew. Czasami nie warto szukać porównań. Niektóre rzeczy są zbyt wielkie, by zamknąć je w słowach. Wystarczy, że są. Serdecznie pozdrawiam. :)
  12. Christine
    @Migrena Pozdrawiam. W tej ciszy głębokiej, co koi i tuli, Świat nagle przestaje się śpieszyć i gonić. Pod powieką spokój - jak w miękkiej koszuli, Możesz w nim na chwilę swe serce schronić. To nie jest ucieczka, lecz powrót do siebie, Gdzie sny budują ogrody jaskrawe. Odnajdziesz tam gwiazdy na własnym niebie, I ciszę, co leczy chwile niełaskawe.
  13. Christine
    @Łukasz Jurczyk To bardzo ciekawy opis traumy narratora. krew ma smak metalu moje palce to spusty których nie umiem cofnąć
  14. Christine
    @Simon Tracy To mroczny, mocny i przepełniony erotyzmem śmierci gotycki wiersz. Myślę, że tytuł mógłby być trochę subtelniejszy. Ale to mój subiektywny odbiór. Tekst jest wyśmienity!
  15. Christine
    @Simon Tracy Świetny tekst, w moim guście. A grafika - bardzo mroczna, ale sugestywna.
×
×
  • Dodaj nową pozycję...