truesirex

Rozdarcie Sieci Stanu Spoczynkowego Przejdź do stanu początkowego okadź ciężar gałęzi – niech w końcu odpoczną Idź okrężną ścieżką którą wytoczyłeś z obawy przed prędkością krwi Deszcz metali ciężkich zatamował ruch autostrady Zapomniany karambol nieszczęść – gorzkie fragmenty połamały spójne sklepienie czaszki Chłód syren alarmowych roznosi prochy Schwanna Czy to dźwięk zagłady a może osądzająca biosfera? Odłamki czyjejś tożsamości zawieszone w atmosferze Nie wywróżysz z nich dobrze

@Berenika97 Dokładnie! Cieszę się że wiersz jest zrozumiały. Pozdrawiam serdecznie i dziękuje za lekturę i ten komentarz :))

Genealogia Grzyb genealogiczny rośnie w mglistym oknie Obchodzę zbiory zarodników pomijając krok podstawowy Słyszę ich ciężki oddech: „Niech leży na zziębłych płytach, wśród płonących kadzideł. Zasiejcie w nim poprawność, by przestał wysoko wibrować.” Nawet naród słowiański zląkł się swego ognia Nocą śnił o źródłach za dnia powiewał wśród drzew genealogicznych

@KOBIETA Dokładnie :)! chmury nimbostratus przysłaniające światło, długie nużące opady bez końca. Piekny i prawdziwy cytat Dziękuję bardzo za ten komentarz cieszę się że się podobało :))

Bardzo humorystycznie :)

To prawda :) uczucia są wgl totalnie nielogiczne!

nimbostratus Gdy księżyc stopi się słońcem za blaskiem nimbostratus przytłumione promienie rozświetlają plamy krwi na lazurowej pościeli Przepraszam, ale nie oddzwonię Czuję, jak miniony ciąg zdarzeń nocą znów dusił kończyny Staczam się w subiektywnym cyklonie próbując wdychać wznoszący prąd Spojrzałaś w głęboką otchłań — uśpiłem w niej obserwatora silnymi środkami nasennymi Proszę — zachowaj to dla siebie Nie chcę dłużej tak żyć Ludzie wokół dostrzegają ciemność w świetle mojego ciała Jestem oślepiany własną pogodą A ty znów dzwonisz — odbieram łykasz obłok srebrzysty Tłamsisz mnie za bezruch — zostawiając po środku sztormu zlepki mojej zużytej duszy

@Waldemar_Talar_Talar Dziękuję!! Pozdrawiam serdecznie @Berenika97 Dziękuje bardzo za ten komentarz :) Cieszę się że metafory się podobają. :)) Dziękuję również za przesłuchanie utworu Pozdrawiam serdecznie @KOBIETA Twoja interpretacja jak zawsze prawidłowa :)) dziękuje niezmiernie za lekturę haha Cieszę się że przesłuchałaś piosenkę :)) (ostatnio słucham jej w kółko uwielbiam długie utwory bo można się wyciszyć przez dłuższy czas haha) Pozdrawiam również bardzo :))

Fajne połączenie duchowości z cielesnością :) Podoba mi się ten strumień świadomości czytając go czuję jakbym sie w nim zapadał. Pozdrawiam serdecznie

@Gosława miło mi bardzo, zależało mi bardzo żeby władować w ten wiersz mnóstwo obrazów @huzarc Dziękuję bardzo!! Pozdrawiam serdecznie

Fotografia Pascala Paznokcie całe w plamach zrogowaciałe od martwych kątów Doktryny świetlne zrzucane z obiektywów miażdżą nadzieję — o lepsze jutro Tkwiąc w tym stanie miesiącami prosiłem w rozmyciu Boga by wyostrzył mi wizję Ale gdy poprawił perspektywę zobaczyłem brud w każdym odcieniu Tańczyłem poza błękitem błędnik krążył przez światło telewizora Próbowałem uchwycić ten moment krusząc dłońmi odłamki soczewki — mimo wywołania zdjęcia przez pryzmat kolorystyka przypominała zakład Pascala Paznokcie pokryte bliznami uchwycone na splamionym zdjęciu — utlenionym skrzepem człowieczeństwa próbującego przejrzeć siebie w moim antytematycznym odblasku Don't ask me why I hate myself As I'm circling the drain.

@Berenika97 Miniatura o relacji w której uczucia nie są odwzajemniane. Ogromna głębia kryje się za tą matematyczna miniaturą. Niesamowite.

@huzarc Dziękuję za tą recenzje, zależało mi by każdy przedmiot w wierszu niósł głębsze znaczenie niż pozornie się wydaje. Cieszę się że to wybrzmiało Pozdrawiam serdecznie. @Tectosmith Cieszę się że wiersz działa!! Chciałem oddać właśnie ten pozorny spokój między jednym wydarzeniem a drugim, stan pogranicza. Dziękuję za ten komentarz i poświęcony czas na mój wiersz. Pozdrawiam serdecznie @Berenika97 Dziękuje za ten obszerny komentarz, Interpretacja metafor jak najbardziej trafna :) czasem zwykłe przedmioty mogą oddać więcej niż tysiąc słów. Miło że przesłuchałaś piosenkę. Pozdrawiam i życzę miłego wtorku :))

@Gosława Haha to lepiej nie słuchać Dziękuję za komentarz :))

@KOBIETA haha, ethel to moje odkrycie roku

@KOBIETA Jest mi niezmiernie miło że tak śledzisz moją twórczość ☺️ cieszę się że chce ci się rozczulać nad tymi moimi bazgrołami haha. Dziękuję 🫶

@KOBIETA oboje macie niesamowity talent 😉! Uwierz!

@KOBIETA Dziekuje bardzo :))

Niesamowity obraz!!! genialne w swojej prostocie. Ogólnie wiersz sie czyta całym sobą odczuwa sie go pod skórą, na rzęsach wszędzie :) Genialne!!

@Tectosmith Piękny wiersz z ogromem emocji

@infelia Fajny wiersz do snu :) Szczęśliwego nowego roku!

Pogranicze Pustka na ekranie telewizora, biały szum przenika przez głowę — może zobaczysz w nim swoje odbicie. Niesamowite, jak dobrze przysłania puste jezioro, w rozlanych oczach. Łza szczęścia spływa po policzku — świąteczny sztorm nareszcie odszedł. Tlen trafił do moich płuc. Dość rozgrzeszania samotności, wysokoprocentowym śniegiem, gdyż ktoś zostawił litry mojej krwi w cudzym aneksie kuchennym. Powietrze elektryzuje się przyszłym tajfunem noworocznym. Napięcie skacze między krzesłami. Wspierasz niezmiennie, posuwając się bliżej pogranicza zapleśniałego łzami dywanu. Zanim cokolwiek zrobisz, ja już wiem: zrzucisz na mnie całe piekło, jakie świat ci wyrządził.

@huzarc Ten wiersz opisuje ogromny kontrast między ogromnym horrorem a pluszowym spokojem. Niesamowity

@Berenika97 Uwielbiam poezje bazującą na naturze. A twój wiersz idealnie zaciera granicę między emocją a naturą. Podoba mi się :) Pozdrawiam serdecznie

@Gosława Jest mi przeogromnie miło że czytasz moje wiersze. Ciesze się że poświęcasz na to czas :) Rozumiem twój problem z opisem też mam często trudność z opisaniem tego co czuje podczas czytania czyjegoś wiersza. Pozdrawiam serdecznie :)