Annna2

@Robert Witold Gorzkowski nie nie jestem, ale jeśli tak jest to jest mi bardzo miło. Spłacam dług swoim bliskim. Bo Warmia wiele przeszła, Warmiacy. Może coś chcę zatrzymać, nie wiem. Gwarą piszę tak jak czuję, co czuję- większości tego co piszę- jestem tylko amatorem- (orany- jak nie lubię tych feminatywów) Wiele określeń jest na mieszkańcach tych Ziem- nieuprawnionych. Gwara nie jest moim pierwszym językiem- tylko literacki. Mówienie gwarowe nie było mile widziane- Rodzice nie mówili do nas- bali się. To od Babci Marii- od Niej sobie przypominam. Babciu kocham .

@Maciek.J Kohelet- chwilo trwaj! Jest nieprawdziwe- bo czas i życie spotyka się tylko w jednym miejscu, a koło życia toczy się- i każdy jego moment- jest życia utratą. non omnis moriar

@Maciek.J to prawda. Lubię zwiedzać, ale żyć umiem tylko na Warmii

@Berenika97 dzięki

@Berenika97 kojarzy mi się z niepełnosprawnością Czeka na dotyk, który nie rani, na słowo, które nie osądza. Wzruszające słowa. Wszyscy jesteśmy tacy sami. Piękny.

Zietrz dumo w gniozdach i reno dmie. Bociony? Pofuraju kajś fzie Puchnionce lasy słónko tróńca ziyrzch eszcze. Warnijo Śwanta- ziesz. Ty! Szpury parciejó, zawarte só modre szlejfki sia lofrujó. Mniłowanie mojó nie toni ni mni, tlo zakście i zawdy . Za niami tyla roków buło. ile bandzie eszcze? Deszczowe dnie, i te szpetniejsze. Ziamnio z Łojców korzanna. Myśle o Tobie i tedy tule, am nie ziam, kedy tygo nie robzie. Wiatr duma w gniazdach, rankiem dmie Bociany? Polecą- polecą hen albo nie wiadomo gdzie. Jeszcze pachną lasy i słonko trąca wierzch. Warmio Święta- Ty przecież wiesz! Miłości moja, ta która rośniesz, zawsze , wciąż i jeszcze. Ślady zbutwiały i zatarte dreszcze. Za nami został wiek, nie wiem ile zdarzeń jeszcze. Deszczowe dnie i te słoneczne. Ziemio z Przodków rdzenna. Myślę o Tobie, wtedy przytulam, i nie wiem, kiedy tego nie robię.

@andrew fajny- na ostrzeżenie

@Wochen piękny i metaforyczny wiersz. Motyl niech będzie wolny- bo zatrzymany w dłoni- nie poleci

@MIROSŁAW C. poruszający wiersz. Nowotwory są plagą. I oby się udało wygrać z tym pasażerem na gapę

@Wochen dziękuję

@Maciek.J noooo wieki. Wybuch Powstania ich rozdzielił- każde z nich miało inne zadania- chyba wiesz. Zmarła trzymając tomik poezji Krzysztofa Kamila. W jej dłoniach zatrzymały się te słowa: Wołam cię, obcy człowieku, co kości odkopiesz białe: Kiedy wystygną już boje, szkielet mój będzie miał w ręku sztandar ojczyzny mojej

@Leszczym przypomniałeś mi Elę- taki ma nick. krucha i delikatna- jak mgła

@Berenika97 Pięknie. I powstała, z gruzów i krwi przelanej i z miłości- co zwycięża wszystko.

@Migrena tak- wiedzieli że nie wrócą. To jest Patriotyzm. Chwała Bohaterom. Też dziękuję, że jesteś

@Migrena atam- nie zasługuję- ale dziękuję. Czasem nie rozumiem- że są ludzie że tego nie doceniają. Niebo złote ci otworzę, w którym ciszy biała nić jak ogromny dźwięków orzech, który pęknie, aby żyć zielonymi listeczkami, śpiewem jezior, zmierzchu graniem, aż ukaże jądro mleczne Ziemię twardą ci przemienię w mleczów miękkich płynny lot, wyprowadzę z rzeczy cienie, które prężą się jak kot, futrem iskrząc zwiną wszystko w barwy burz, w serduszka listków, w deszczów siwy splot. I powietrza drżące strugi jak z anielskiej strzechy dym zmienię ci w aleje długie, w brzóz przejrzystych śpiewny płyn, aż zagrają jak wiolonczel żal - różowe światła pnącze, pszczelich skrzydeł hymn. Jeno wyjmij mi z tych oczu szkło bolesne - obraz dni, które czaszki białe toczy przez płonące łąki krwi. Jeno odmień czas kaleki, zakryj groby płaszczem rzeki, zetrzyj z włosów pył bitewny, tych lat gniewnych czarny pył. (Krzysztof Kamil Baczyński) https://poezja.org/wz/Krzysztof_Kamil_Baczynski/25092/Niebo_zlote_ci_otworze

@Robert Witold Gorzkowski dziękuję. Chwała Bohaterom- i pomyśleć- tyle ludzi- utalentowanych młodych

@Berenika97 atam, ale dziękuję. Piszę nieszczególnie, ale dziękuję za Piękno Twego serca @andrew tak. Chwała Bohaterom

@Robert Witold Gorzkowski naprawdę? Zawstydzasz mnie trochę- bo nie zasługuję, ale dzięki

Wybuduję dom z drewna, ściółką łóżko wymoszczę. Igłami łąkę zaścielę, potem ją zroszę nocną jeziorną wiatru kąpielą. Różową sukienkę założę, nie przecież wolę krwiście czerwoną. Morze garniturów i garsonek odrzucę. Będzie mnie widać. Tam w kwiecistej okładce są ich losy zapisane, kobiety nie miały praw wyborczych, dziś jest inaczej Krzesło też jest tylko moje, w seledyny je ubiorę, cytrynowym słońcem doprawię. Mogę. To inaczej niż Basia. Ona musiała szybko życie przeżyć, prawie jak motyl, co żyje jeden dzień. Krzysztof Kamil żołnierz AK i Ona studentka. Kolumbowie rocznik dwudziesty. A potem On zginął od kuli snajpera. Basia chwilę potem umierała z Jego tomikiem wierszy trzymanym w rękach. Dosięgła ją bomba. Nie zdążyła powiedzieć o rodzącym się pisklaku, co chciał skorupkę przebić. Polecieć ku słońcu. Dziś śnią otuleni płaszczem, Ich światło sięga Nieba. Już nie ma dwóch stron. Są Ona i On.

@Nela @Nela smutne i wzruszające

@andrew Chwała Bohaterom.

@Robert Witold Gorzkowski Gdy poruszanie po ulicach stało się niemożliwe, zostały tylko kanały. Chwała Bohaterom.

@Nata_Kruk dzięki

@Berenika97 pomysłowa ekfraza bardzo. I zarazem homonimowa

@fawn334 no pomysłowo- w duchu inwokacji