UtratabezStraty

@MIROSŁAW C. , to ja mam bardziej zróżnicowane odczucia w tej sprawie. Przestrzeń symbolizuje dla mnie często wolność, ale nie raz symbolizowała dla mnie też pewną pustkę po której się wyalienowany szwendałem.

Nie wiem dlaczego, ale wątek przestrzenny robi na mnie jakoś wrażenie.

@humbak lolo , jeżeli jesteś środkiem nieskończoności, to wydaje mi się, że jesteś zerem.

@joanna53 , "...było mi bez Ciebie tak, trochę dobrze, trochę źle." Ciekawe to wplecenie w poezję miłosną takiego krytycznego realizmu.

@Konrad Koper , chyba chodzi o romantyzm typu powstańczego... .

Pierwsze moje skojarzenie z powyższym wierszem to wiersz "Abecadło z pieca spadło..." ... .

Próba ujęcia różnych aspektów rzeki.

To co było nie minęło przeszłość jest teraźniejszością a ludzie od dawna młodzi.

Jestem pod wrażeniem twoich pochwał mojego wiersza "W 2024 roku..." i kusi mnie, żeby rozpocząć z tobą dyskusję na jego temat. Ponieważ jednak zasugerowano mi delikatnie, żeby nie przytłaczać interpretacją autorską intuicji czytelniczej, to pozwolę sobie zasugerować, żebyś przeczytała, jeżeli ci to nie sprawi kłopotu, także mój wiersz "Krok w błękicie". Byłbym ciekaw, co byś napisała po porównaniu obydwóch wierszy... .

Idzie kotek do ogrodu, by nie robić w domu smrodu. Idzie dziewczę na wybory, ale nie wie, jakie partii są kolory. ....

Czy jest na poezja.org w profilu użytkownika jakieś miejsce, gdzie dany użytkownik może znaleźć polubienia, jakich dokonał? Bywa tak, że daję utworowi serduszko, natomiast z komentowaniem jestem nieco bardziej wstrzemięźliwy i wtedy przydałoby się mieć dostęp do wszystkich moich polubień, żeby polubiony utwór później znaleźć.

Przesłanie bardzo ogólne i dlatego uznaję, że w jakiś sposób także mnie dotyczy.

@Słowianin- , rozumiem, że to wiersz ironiczny o banalności wirtualnej przestrzeni... .

@agfka , wiersz o naszych polskich rozterkach językowych, których Niemcy raczej nie powinni mieć.

Latem 2025 rozmarzona dziewczyna w błękitnej sukience z włosami splecionymi w warkocz... kopnęła więziennym drewniakiem strażnika. "Przepraszam" powiedziała i uśmiechnęła się...

@iwonaroma , tytuł "trema przed życiem wiecznym" porusza bliski mi problem. Ja też mam, mówiąc oględnie, tremę przed życiem wiecznym.