Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

viola arvensis

Użytkownicy
 Pokaż profil  Zobacz aktywność

  • Postów

    2 061

  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    20

 Typ zawartości 

Treść opublikowana przez viola arvensis

  1. viola arvensis
    @Kwiatuszek 🙂 dzięki serdeczne 🌺 @[email protected] no ani trochę 🙃 Pozdrówki
  2. viola arvensis
    @zblakanadusza brawo ! Nie warto. Dobry wiersz. Pozdr.
  3. viola arvensis
    spacerek jest dobry na wszystko
  4. viola arvensis
    @Jacek_Suchowicz sprytnie! Z uznaniem
  5. viola arvensis
    @Andrzej146 pięknie! No ach te ogrody... 😉
  6. viola arvensis

    Wkręcony

    viola arvensis odpowiedział(a) na Rolek utwór w Limeryki

    @Rolek super ! 🙂
  7. viola arvensis

    Przeszkoda

    viola arvensis odpowiedział(a) na Rolek utwór w Limeryki

    @Rolek fraszkowate, fajne 😉
  8. viola arvensis
    @Andrzej146 właśnie, właśnie... Stara, dobra, mądra piosenka 🙂 @violetta dobrzy ludzie dobrze spędzają dany im czas. Pozdr. @Jacek_Suchowicz pieknie się odnalazleś w różanym ogrodzie. Z podziwem dla Twoich słów ❣
  9. viola arvensis
    @Rolek serdeczności przesyłam ❣
  10. viola arvensis
    Na łąki brzegu rozległym zakwitły pąsowe róże jak pocałunki miłosne w błękitu skryły się chmurze. Schowaly się ze swym pięknem bo szpetny swiat nie pojmuje jak można kwitnąć bezkarnie z ich pięknem świat źle się czuje. Błękity spływają z niebios tym dziełom Bóg błogosławi i dobrym oczy się śmieją lecz złych gorzka zawiść dławi. Bo jakże to można kwitnąć i chwalić się swą urodą co piękne powinno zniknąć co dobre - wielką przeszkodą. A róże kwitną w błękitach dumne, niezmiennie pachnące czerwienią, różem i bielą koloru dodaje słońce. Człowieku co szpecisz świat w koło goryczą, złym słowem, czynami nie szukaj ogrodów pachnących i nie depcz ich swymi winami. Lecz jeśli chcesz zacząć od nowa powrócić na łąki różane to zacznij siać kwiaty w około a będzie ci zło zapomniane. W błękitach wciąż modlą się kwiaty pokornie z naturą splecione a kiedy czas przyjdzie je zerwać ozdobią wieczności koronę.
  11. viola arvensis
    @poezja.tanczy jakie to szczęście, że marzyć i pisać wierszy nikt nam nie zabrania 🙂 Widzę w tym wierszu i słodką naiwność i doświadczenie życiowe. Pozdr 💞
  12. viola arvensis
    @g.907 żeby tak pisać/ postrzegać, trzeba mieć bogate i piękne wnętrze. Z uznaniem.
  13. viola arvensis
    @iwonaroma wiersz na medal. Mówią, że niezależnie jak, kiedy i gdzie, każdy umiera "nad niedojedzonym talerzem"
  14. viola arvensis
    @poezja.tanczy ciekawie, inaczej, zastanawiająco. Sam tytuł - zaczepnie zatrzymuje, przez to przeinaczenie sprawia, że ma się wrażenie dziecięcego zwrotu. I to chyba dobrze. Pozdrówki
  15. viola arvensis
    @Jacek_Suchowicz 😅 , świetne!
  16. viola arvensis
    @poezja.tanczy Marcin! Dziękuję z serca za te słowa i za inspirowanie ❣
  17. viola arvensis
    @Jacek_Suchowicz pieknie Jacku, pięknie dziękuję ❣
  18. viola arvensis
    @violetta Jest , a jakże
  19. viola arvensis
    @Dawid Rzeszutek pięknie, budująco❣ * "Twoj Duch"
  20. viola arvensis
    @iwonaroma a te dwa światy mocno się przeplatają, choć niewielu to widzi jeszcze. Warto(ściowy) wiersz 🙂
  21. viola arvensis
    @art.aleksandra bardzo lubię wiersze w takim stylu. Tytuł też zachęcający. Pozdr.
  22. viola arvensis
    @MIROSŁAW C. bardzo dobre, nawet wulgaryzm w tekście do przełknięcia. Pozdr.
  23. viola arvensis
    @Andrzej_Wojnowski święte słowa 🙂
  24. viola arvensis
    @Rolek "tej wody" trzeba strzec i co dzień, od nowa wybierać Źrodło.
  25. viola arvensis
    Spokojnie płynę jak rzeka łagodnie podążam w dal, spoglądasz na mnie z daleka najbliższy - jedyny Pan. Choć sztormy, wiatry i burze ja zawsze bezpiecznie się czuję, bo cała w Twej boskiej naturze modlitwą Cię obejmuję. Spoglądasz wciąż na mnie łagodnie przytulasz do Serca Świętego i chociaż grzechami się dławię wciąż kochasz, nie pytasz: dlaczego ? Ja ufam bez lęku, bez granic bezpiecznie przymierzam to życie, i chociaż mnie mają tu za nic miłością mnie karmisz obficie. Bezpieczna jest droga do Ciebie chociażby świat cały się walił, bo kochać Cię, to jak być w niebie Tyś Sobą każdego ocalił. Więc wdzięczność mi serce unosi bo skrzydła jak orzeł dostałam i o nic nie muszę już prosić na wieki Ci zaufałam.
×
×
  • Dodaj nową pozycję...