Rafael Marius

Ale motyli jest wiele i można kochać na zakładkę.

@Tymczasem Dziękuję za polubienie i wizytę.

A wiesz, że nawet i tak było, ale to w liceum. Byłem dobry z matematyki i fizyki i dziewczyny przychodziły właśnie w tym celu. Ja pierwszą narzeczoną miałem w przedszkolu w wieku 5 lat. Byliśmy razem przez rok i był to całkiem niegłupi związek. Mam z nią zdjęcia jak się całujemy. Pilnowaliśmy siebie, by nie było zdrad i całkiem sporo z tym roboty było. Bo chętnych nie brakowało zarówno do niej jak i do mnie. I potem już tak było cały czas tylko z innymi dziewczynami. Ja byłem bardzo kochliwy. Zawsze przynajmniej jedną miałem. Ale to były inne czasy. Ludzie byli bardziej do siebie.

To faktycznie już poważniejsza sprawa. Myślałem, że w podstawówce. Ja nie chodziłem na randki. Byłem lubiany, nie potrzebowałem tego. Panienki same przychodziły do mnie po lekcjach. U mnie była wolna chata.

Pewnie. Można się tego było spodziewać. A ile mieliście lat?

Dziękuję.

No waśnie z mojego punktu widzenia to jest ochłodzenie, a nie ocieplenie klimatu.

Tak i to całkiem pokaźnych rozmiarów. Choć niektóre strony się już zatarły, a twarze wyblakły.

To miło. Dokładnie. Niestety tak to już jest. Sami sobie nie poradzą. Chyba, że będą mieć szczęście i trafią na wyrozumiałą dziewczynę. Ale wśród nastolatek to ze świecą takiej szukać. Niezbyt miła. Pewnie się spodziewała, że będziesz mówić o jej historiach, z serca wziętych. A spotkałeś się z nią jeszcze raz? Nie liczyłem. Ja staram się dopasować do rozmówcy. I tego co mówią o mnie za plecami, całkiem nieźle mi to wychodzi. Po trzydziestce to już nie przystoi.

Ja byłem bardzo kochliwy do 30 roku życia, a potem mi przeszło.

Ja oglądałem jak byłem mały przez dziurkę od klucza, bo mi nie pozwalali. Masz trudny okres w życiu. Życzę jaśniejszych dni.

@FaLCorneL Bywa i tak, jak ktoś jest zakochany to mu się wszystko podoba.

@FaLCorneL "do pary starczy że będzie tylko" Ja też napisałem wakacyjny wierszyk w tym samym nastroju, który powyższym zdaniem się kończy.

@kwintesencja Chyba jakiś horror Cię zainspirował. Ja nie oglądam, ale kiedyś owszem.

@Natuskaa Dziękuję za uznanie i czytanie.

Tak przypuszczałem i uważam, iż jest to bardzo dobry sposób. Zresztą na terapiach wykorzystuje się poezję. Najlepiej gdy jest pisana przez pacjentów. Też w swojej pracy korzystałem z takich metod. Powiem Ci, że jest to bardzo ciekawy pomysł, ponieważ takich osób jak Ty jest bardzo dużo zarówno kobiet jak i mężczyzn. Kiedyś to raczej panowie dominowali, a obecnie się wyrównuje. Można by to nawet zaproponować portalom randkowym, by spróbowały w jakiś sprytny sposób przełożyć takie zasady na algorytmy, by w ten sposób nauczyć użytkowników jak się zapoznawać. Może to mało romantyczna propozycja, ale niestety świat teraz tak wygląda i trzeba liczyć się z faktami. Ja już nie muszę. Jednak młodzi obecnie wstępnie randkują na portalach typu Tinder, dopiero potem umawiają się w realu. Przynajmniej Ci, których znam. Do listy z poprzednich postów dodam jeszcze jedną formę komunikacji pozawerbalnej, przez dotyk. Zna już ją świetnie każdy niemowlak, a nawet jest ona dla niego pierwszoplanowa. Z czasem przesuwa się stopniowo na dalsze, a u niektórych w dorosłym życiu zupełnie zanika, a szkoda. U mnie dość długo się utrzymywała. Byłem taką przytulanką, jeszcze na studiach, a te trwały u mnie do 30tego roku. Choć z wiekiem potencjalne obiekty stawały się coraz bardziej płochliwe. Przez przytulenie można o drugiej osobie całkiem sporo się dowiedzieć, a ciało nie potrafi kłamać. Z napięcia i ruchów mięśni, temperatury, szybkości bicia serca itp. Trudno nawet dokładnie opisać, bo dla mnie to jest bardzo intuicyjne tak jak u małych dzieci. W dorosłym życiu taka komunikację spotyka się często między kochankami oraz matką i jej małym dzieckiem, ale ja trochę o innej formie powyżej pisałem. I może jeszcze parę słów odnośnie rozmów o drobiazgach. Gdy mnie ktoś w ten sposób zagaduje, a dzieje się to nawet kilka razy dziennie, czasem próbuję delikatnie i stopniowo przesunąć temat rozmowy na coś głębszego. I bardzo rzadko to się udaje. Niektórzy szybko uciekają, a inni dalej trzymają się swojej paplaniny nie zwracając uwagi na moje wysiłki. Jednak i tak uważam, iż warto nawet dla tych kilku osób na rok. Tu muszę zaznaczyć, iż jestem osobą niepełnosprawną na wózku z racji tego tych interakcji mam dużo więcej. Najczęściej z osobami, które widzę po raz pierwszy i ostatni. Śmiało mogę powiedzieć ponad 1000 rocznie nowo poznanych osób.

Tak właśnie jest. Ja jestem oporny wobec systemu, ale wobec ludzi nie. Dla mnie to dwie odrębne rzeczywistości.

Dlatego właśnie warto patrzeć w sferze uczuć na uczucia, a nie słowa. A te zobaczysz znacznie lepiej przez okulary komunikacji pozawerbalnej. Pisałeś wcześniej o tańcu. On jest wymyślony po to by przekazywać emocje. Trzeba też pamiętać o tym iż u niektórych osób słowa i uczucia się rozjeżdżają zupełnie nieświadomie. Nie liczyłem. Ale niepoliczalne nie znaczy nieskończone.

Raczej tak. A jest ich całkiem sporo. U mnie ta umiejętność jest intuicyjna i podąża za mną odkąd sięgam pamięcią. Z czasem rozwijana. Choć nośnikiem przekazu są tu nie tyle słowa, co mowa ciała i oczu, modulacja wysokości i barwy głosu, gestykulacja, zapach. A może jeszcze jakieś bodźce podprogowe, kto wie?

Ja przez ładnych parę lat byłem terapeutą. Prowadziłem grupową. Zatem się nasłuchałem. Stąd wiem jak jest naprawdę w skali można powiedzieć statystycznej.

@Wędrowiec.1984 Lepszy rydz niż nic. Chciało by się więcej, ale ludzie się boją głębszych rozmów. Zatem ograniczają się do tego, co dla nich dostępne. I stąd się biorą gadki szmatki.

@promyki.dobroci Jak dla mnie to życie jest jak sen.

Ja bym był za tym.

@Kwiatuszek Miłych wspomnień czar.

Ja to patrzę od strony psychologicznej bardziej, bo na genach się nie znam. Zazwyczaj babcie i matki wychowują córki i te stają się do nich podobne i je naśladują. Słuchałem pierwszego posiedzenia sejmu, ale trudno mi oceniać, bo nie mam porównania z poprzednimi. Ja raczej polityką interesuje się umiarkowanie. Tu też się wrodziłem do dziadka ze strony ojca, bo ten ze strony matki był przed wojną politykiem, a interesował się nią przez całe życie.