Rafael Marius

Pewnie tak, ja filmów nie oglądam, bo nie lubię, zatem nie mogę nic w tym temacie dodać, ani ująć.

U mnie też, ale ja byłem nostalgiczny odkąd pamiętam. W drugim przedszkolu wspominałem z łezką w oku to pierwsze i do dziś nic się nie zmieniło.

To się udało.

@Wędrowiec.1984 Takie miłowanie na chyba tylko w wierszach może się ziścić.

@Somalija Dziękuję za serduszko i wizytę.

Na melodię przeznaczenia.

@iwonaroma Sprytnie napisane i zabawnie.

@Natuskaa Unosi atmosferą spokoju, aż do momentu pojawienia się nieproszonego gościa, potrzeby domagającej się swego.

Ależ cieszyć. Nie ma to jak roztańczony słowami salon literacki.

@egzegeta Nostalgicznie.

@_M_arianna_ Dziękuję za przychylność i czytanie.

Ładny rym.

@MIROSŁAW C. Ja też niedługo wyruszam w podróż do nieba.

Jak się nie ma co się lubi, to się lubi co się ma.

@Leszczym Właśnie dlatego ja nie definiuje, a na pytanie co jest dla ciebie szczęściem nie odpowiadam... szczerze, bo sam nie wiem.

Wygląda na kontynuację naszej rozmowy o szczęściu i cierpieniu, punkach i ludach pierwotnych pod ostatnim wierszem. Ale wiadomo szczęście jest subiektywne i niemierzalne, nie dające się zdefiniować. Kto doświadczył to wie.

Bilans musi wyjść na zero.

Inaczej być nie może. Bilans musi wyjść na zero, gdy się dobrze policzy.

Samotność i anonimowość w wielkim mieście spowitym we mgle spalin.

@ja_wochen Nasze skarby ukryte są w górach.

@ja_wochen Dziękuję za sympatię i zainteresowanie.

@iwonaroma Miłość łagodzi obyczaje.

@Leszczym Wiesz dlaczego punki noszą irokezy? Wzorują się ma Indianach, którzy takie mieli. A co od nich biorą? Odporność na ból ćwiczoną od dziecka. Tego symbolem też jest taniec pogo, gdzie bólu nie brakuje, gdy zaczynasz, a potem się uodparniasz. Wśród ludów pierwotnych próg bólu fizycznego i psychicznego jest dużo wyższy niż u nas. Zatem im te choroby, aż tak bardzo nie przeszkadzają, jak to by było w naszym przypadku. Mają też dużą wyższą energię życiową. Coś takiego jak depresja tam nie występuje.

@Leszczym Ja wszystkich ludzi postrzegam jako ofiary z wyjątkiem ludów pierwotnych, żyjących w takich obszarach świata, gdzie jeszcze system nie sięga. Wierzę, że za górami za lasami jeszcze tacy są, którzy nie dotknęli nigdy plastiku, jakkolwiek go rozumieć.

Przypomną sobie, gdy przejdą na drugą stronę życia.