Tectosmith

@iwonaroma A ja myślę, że z tym Bogiem to człowiek może dokładnie tak samo jak mrówka z człowiekiem. To by wyjasniało dlaczego wciąż się ukrywa. Pozdrawiam.

Zarys powstał w marcu minionego roku. Dzisiaj postarałem się nadać temu jakąś formę. Nie wiem czy się udało. Cmentarze na ulicach... Ostatni przystanek, dla kwiatów i wspomnień, goryczy i żalu... Ostatni pomnik zaczadzonych okien... Krzyże pod drzewami. Martwy lej po bombie, wypalone żelastwo, zbezczeszczone zwłoki... Mogiły na ulicach Dla kobiet i dzieci; Zabrakło przyszłości, zabrakło nadziei ... Ostatni spoczynek starców i mężczyzn... Grobowce pod domem... śmiercią wypełnione... Proszą o litość, o więcej wspomnień... Błagają: "Zakończ już tę wojnę".

Idę o zakład, że czerpałaś z rzeczywistości. Ciekawi mnie co to za miejsce, ale chyba lepiej jeśli to pozostanie Twoją tajemnicą :-) Zaczyna się jak zwykle barwnie, obrazowo i tajemniczo, co lubię. Zabawne jest to, że przedstawiłaś proces twórczy, którego w Twoich wierszach nie zauważyłem. Zawsze podziwiałem Twoją zdolność do znajdowania tematów. To na pewno nie o Twoich wierszach. Pozdrawiam :-D

Prawda.

Zabawne :-) Ładny wierszyk. Pozdrawiam.

@_Mari_anna_ Ładnie i przyjemnie. Pozdrawiem.

Dobre :-D Fajny wiersz. Pozdrawiam.

@Jacek_Suchowicz Przyjemna rymowanka :-) Pozdrawiam.

To mi się spodobało. Ciekawy, bardzo naturalny przerywnik. Pasuje do całości. Ciekawy kontrast z chodnikową zabawą. Niby prosta, dziecinna gra a jednka nabiera większego znaczenia, z czym się akurat zgadzam. Wierszyk ładny i ciekawie napisany. Pozdrawiam :-)

Zapewne tak :-) Przyjemnie się czytało mimo troszkę smutnego tematu. Pozdrawiam.

@Cor-et-anima Dziękuję za Pucharek. Pozdrawiam :-)

@helenormeller Porobiło się z pogodą. U mnie w Belgii wiosna na całego. Być może papugi są nadzieją. Na pewno lubie je słyszeć mimo, że skrzeczą okropnie. Dziękuję za serduszko i komentarz :-)

to akurat moje osobiste doświadczenie, mówiłam Ci, że ja po prostu tracę osobistą łączność z tym co piszę I taka właśnie myśl pojawiła mi się wcześniej, że ten popiół tworzy miejsce na nowe. Dziękuję za wyjaśnienie. A ja myślę, że za bardzo spłycasz tą głębię wyszukując pozorności. Dla mnie to, co uważasz za pozory wydaje się być sednem Twojej twórczości, faktycznym talentem a nie udawaną grą. Być może tak to czasami wygląda, ale moim zdaniem tak nie jest. Hmmm, tak sobie pomyślałem, że być może boisz się popłynąć z nurtem własnych myśli i odczuć? To, co tworzysz jest prawdziwe. Wydaje mi się więc, że jeśli w proces twórczy zaangażowałaś "siły" pozorne to czy nie stają się aktualną rzeczywistością a nie tylko grą? Ha ha ha . Trochę mnie to cieszy. W takim razie nie tylko ja odkrywam to co piszę na nowo. :-)

@kwintesencja I pojawia się pytanie: Czy to tworzenie to umiejętnosci aktorskie, czy jednak zwierciadło duszy? Martwi jedynie, że ten cały proces twórczy musi obrócić się w popiół. Obrazowo i jak dla mnie zagadkowo. To mnie zastanawia. Wydawać by się mogło, że jeśli twórczość jest ucieczką od siebie to raczej powinno się tkwić w niej dosyć głęboko zwłaszcza, że to jest "na co dzień" . Ciekawe :-) Zmuszasz mnie do używania zwojów mózgowych :-) Ładny wiersz. Pozdrawiam.

@ais Dziękuję serdecznie :-)

@ais Dziękuję i życzę wspaniałego nowego roku :-)

@Jacek_Suchowicz Dziękuję za serduszko i komentarz :-)

@MeaCarter Bardzo dziękuję :-) Obecnie nie jest aż tak źle.

I tutaj masz w 100 procentach rację. Gdyby chociaż jedna moja modlitwa została wysłuchana, byłbym najzagorzalszym głosicielem wiary. Jakiejkolwiek :-) Hmmm. Strzyga na pewno syci się bólem, ale czy w ogóle istnieje? Nie sądziłem, że Szatan postępuje podobnie, ale możesz mieć miec rację. Ciekawa obserwacja. Ogólnie ciekawie i zabawnie, jak dla mnie. Przeczytałem z przyjemnością :-)

@MeaCarter Sam nie wiem, jak mi pomóc. Coś jednak się zmienia i to pozytywnie. Bywało gorzej.

Niedawno się pokazały w moim mini świecie, ale nie widuję ich często. Dziękuję za komentarz i serduszko :-)

@Amber Dziękuję ślicznie i pozdrawiam :-)

@MeaCarter Super :-) Powiadomienie dotarło :-) Szczerze wątpię, ale uczę się wspierać sam siebie :-)

Ja nie mam zbyt dużego wyboru ponieważ mieszkam w Belgii i są tutaj tylko 3 polskie psycholożki. Jednej nikomu nie polecam, okropna, chodzę do drugiej a trzecia jest za daleko. Nie znam niderlandzkiego na tyle dobrze, żeby sobie poradzić u belgijskiej terapeutki. To dlatego, że po prostu dodajesz odpowiedź do utworu. Kiedy odpisujesz do kogoś kliknij opcję odpowiedz umieszczoną obok plusa. No, przykre to. Nie znam tego portalu, postaram się poznac w najbliższym czasie :-) Tutaj też jest dział na opowiadania. Możesz spróbować. Ja na razie tam nie zaglądałem :-D https://poezja.org/dzial/15-proza-opowiadania-i-nie-tylko/ Tobie również miłego dnia :-)

@Ewelina Bardzo ładnie i bardzo ... smutno. Wzruszający wiersz, jak to zauważył już wcześniej kolega.