Amber

Grzesiu, dziękuję za komentarz, moje pisanie to trochę taka prozatorka migawka. Pozdrawiam.

Leno, dziękuję i życzę miłego dnia ?

Świetna puenta i w całości bardzo ładny wiersz.

Bardzo mi się podoba rozbieżność rachunku w gwiazdach. W ogólnym rozrachunku wiersz zbalansowany. Grzegorzu, czytam z uśmiechem, miłego dnia.

Ładne spotkanie z echem i wiatrem, a nuda nie ma szans :)

nie pamiętam momentu zapalania świateł deszcz zacinał po karoserii kawiarniane okno zatrzymało przy szybie w polu widzenia zajął miejsce tulipan wygięty jak altowy saksofon kelner w oparach serwował gorące espresso na szklanym blacie widniały splecione dłonie w uśmiechu mówione łagodnie słowa utrwalone wytrawnym likierem

Fajna miniatura i piękne zdjęcie.

Twój wiersz jak garść ziemi ma nośność. Bardzo mi się podoba. Pozdrawiam.

...tak mi się podoba bardziej.

smutek na obrzeżach nicości i pustki...kluczy w realu.

Waldku, dziękuję za czytanie i pozdrawiam.

Dzień jak każdy inny, ...o ile przyjemniejszy o uśmiech Josefiny :)) Miłego dnia.

Podoba mi się puenta z podwójnym dnem. Pozdrawiam.

Dobra puenta :) pozdrawiam.

Wyrafinowana poezja, podoba mi się.

Noc gasi gwiazdy. Ładna miniatura.

wypełniasz kratery wszechwiedzą dopracowujesz zdystansowany styl patrzenia w oczy czy poznałeś granice wymagań gdzie zawisła prawda przylega do obecności dobrze wgrana w początek a tak niespójna z całością

...dzięki czemu nie jestem odosobniona. Dziękuję za komentarz. Pozdrawiam.

Doświadczenia, każdy je ma na swój sposób podobne, są życiową lekcją. Łatwiej o nich czytać aniżeli być ich obiektem. Dobrze napisany tekst. Pozdrawiam.

Ludzka inteligencja i talent... i „dziura w suficie”, rzeczywistość przytłacza, a wiersz Grzegorzu prawdziwy do bólu. Pozdrawiam.

Boski tytuł.

Wiersz z myślami na krawędzi, a w nim urokliwa miniatura jak wiadomość w butelce.

Pozostawiam uśmiech za przyjemność czytania wywodu:)) Pozdrawiam.

Najbardziej ujęła mnie nocna scena, w której połączyłeś podróż wyobraźni z fizycznym przemieszczaniem pociągiem. Filmowy plakat na kamienicy z mijanej miejscowości trafił do prywatnego teatru, oddycha na nim gwiazda z projekcji w głowie. Bardzo ładny tekst o mamie. …to, co dostrzegamy na horyzoncie, nabiera tajemniczego ogromu [...] horyzont się cofa i świat, co wydawał się skończony, rozciąga się dalej. Marcel Proust