Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

leo

Użytkownicy
  • Postów

    44
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

Treść opublikowana przez leo

  1. @Marek.zak1 naprawie :D sam widzę że nie wygląda to dobrze
  2. to było tak nagłe, niespodziewane ukryte głęboko pod powłoką prób, pióro i kruche słowa powołanie, ukryta magia tak to tylko możliwe jest opisać że przez literę, potrafię zagrać na sercach ludzi zagrać prostą melodię, o tym co codzienne i co trudne, u wielu jednak takie same nie czuję się wyjątkowy bo prosta istota ze mnie, targana tym co wy wszyscy, pragnę tego samego! lecz to mi "dar Apollina" dany by mówić poprzez wers, czemu? zastanawiam się każdego dnia, bo go wcale nie potrzebuje i nic co wykrzesam z siebie, nie chcę by było tylko moje bo po co być egoistą? krzywdą jest narzucić wizję, perspektywę odnajdź siebie w tym co widzisz, tylko o to mi chodzi, by jakkolwiek pomóc mym tworem szuflada pełna zapisek, nieudanych zdań i pomyłek często tak bywa, i choć chęci wiele, to nic się siebie nie trzyma, brak połączenia kocham słowa innych cudotwórców, od których nic tylko się uczyć a potem trwać do 5 nad ranem by ujrzeć piękno stworzone przez własną rękę, i ze szczęścia jedynie zapłakać szczerze
  3. nie udało się to życie, pełne było zmartwień i zawodów, może następne będzie lepsze? bo na to nie ma już nadziei przykre to, tyle chwil zmarnowałem i ludzi pomęczyłem, stojąc tu, wśród piaszczystych kości, wiem, że już to koniec, droga się tu kończy, sam się stanę piachem, wspomnieniem wiatru zostanę bez pamięci wschód rany moje obmyje, zachód zakopie doszczętnie, będę płakał obok, patrząc na to wszystko, nie odnajdzie mnie tu nikt już nie będę sobą, ale też i nikim, będę małą rzeczą, nie wiem czy potrzebną nie ma co żałować, żałuje się osoby, nie człowieka-żadnego oddech tracę, niedługo światło, tyle, a tak mało, długo niby, a tak naprawdę chwila nie udało się to życie.
  4. leo

    teraz

    ile trwa już, gdy jutra nigdy nie ma? skąd wiem ze jutro istnieje, jak teraz nie ma znaczenia?
  5. Swąd unosi się w powietrzu, to zapach Śmierci, tego kto rządzi duszami, ludźmi poniewiera, Za nim podąża Wojna, symbol zdrady i krwi, straconych lat, zabranych żyć, nienawiść ludzka w czystej postaci, Za Wojną, Głód się pałęta, pierwotny ludzki instynkt, zmysłów morderca, Ostatnia podąża żmija, Zaraza, bestia dawnych czasów, ślad paniki zostawia, w umysłach na zawsze zostaje, jeden ukryty zostaje, Chaosem on jest zwany, łańcuchami skuty, ale one pękają, twarde serca jego apetyt załagadzają, wyjdzie z powierzchni, wszystko pochłonie i zasiądą na tronie, Jeźdźcy Apokalipsy,
×
×
  • Dodaj nową pozycję...