Leszczym

@Arsis według mojej prywatnej opinii fantastyczny tekst!!! Niesamowicie oddany duch melancholii, tęsknoty, wewnętrznego zapatrzenia, nie wiem może zgrzytającej codzienności. Brawa!!!

@Max dziękuję, również pozdrawiam, ach my pogubieni ;))

Ja też teraz lampię się na biust tyle tylko że ten brzmi dla mnie bardziej metaforycznie ech, już dawno pogubiłem się wśród słów i nazw głupio mi

@Vanilla a dziękuję. O chodziło;)

Pierre dumny uzależniony z Prowansji mocno walił wina jedno po drugim butelki nie pękły gość nie miękki Gdy tam wytrąbisz nie powiesz walnąłem

@Frypciak świetne opowiadanie. Wciągające i trzymające w dużym napięciu. Poprawiłbym może kilka wyrazów i ze dwa zdania, ale według mnie to opowiadanie (?) zasługuje na więcej czyli na fachową redakcję tekstu. Jest mega dobrze, że tak powiem ;)

@Arsis jak wyżej. Przepiękny wiersz. Uczucia i emocje jak na dłoni. To trywialne wobec treści wiersza, ale trzymaj się! Znam osoby, które straciły mamę i jedyne co mogłem im powiedzieć nie wkraczając w obszary religijne, że mama jest w Tobie, że ciągle tu jest...

@Dag tak Dag, ładniej bym tego nie ujął;) W rzeczy samej;) Dzięki za wizytę.

@iwonaroma nie wiem, ale myślę, że prawdopodobnie tak ;))

@iwonaroma chyba śrubujesz rekord na najcudowniejsze mini;)

@Nata_Kruk dziękuję;)

@Annuszka Hm, dziękuję. Faktem jest, że prozaiczne fragmenty bardziej czuję niż poezję. Również pozdrawiam;)

1. Kaskę w portfelu. Mówią coś o podstawie egzystencji. Monetę przy monecie. Ecie pecie nie styka w grube lata i lata chude. Zawsze tu za cienko. 2. Karę za błędy. Miesiąc do miesiąca, rok z rokiem rokrocznie. Miało być mniej, kary zawsze więcej. Kibluję w domu i na urlopie. Jam poetą (?) mówią przesadzam. 3. Ładne okresy z dziewczyną Anną. W wersji full romantic. Zmęczenie nad ranem przegadanymi odważnymi wieczorami. Nawet roku ze mną nie wytrzyma. 4. Się z nagrodą. Miałem tu wygrać, miałem dostać, planowałem podziękować. Znów spotkał mnie niefarcik. Takie czasy. Nagroda rozmawia z milszym petentem. 5. Lajki za treści. Ha, co zrobić, że wpada ich tyle o ile. Fejmu za grosz. Przecież wszystko takie fajne i ponad ładne (;). Kiedyś lajki wymienię na bitcoiny. 6. Się z polityką. Nowy rząd, twarda władza, nowe idą tu rozdania. Strach. Właśnie tam mam Wasze wybory. Głupiś myśląc, że rządzący Ci w domu pomoże. 7. Z tekstem. Ja naprawdę sporo myślałem znojnie pisząc skrojone słowa. Nic się nie zmienia. Litery tkwią i stoją wyrazami. Ni ma ani śladu po nowym świetle na tutejsze. 8. Się w sprawie sądowej. Już wiem, bo pytałem, że nic tutaj nie pomogą solenne tłumaczenia. Po przemowie i tysiącu wyjaśnień na piśmie ciągle to samo. 9. Sny. Zapisałem ich tłumne dziesiątki. Obejrzałem w te i wewte świadomość. Znaczenia i symbole bywają nieobce. Natura krzyczy - hej dajcie no wrażeń. 10. Kartki w notesie. Tyle ich pustych oraz tyle myśli niezapisanych. Trzy emocje, dwa dogasające uczucia i czterdzieści słów. Trzeba się będzie nagłowić żeby zapisać. Ech, nie potrafię się nie liczyć :/

@Gosława widzisz, jesteś bardzo ważna dla córuni i Twoja córka ma "zadania" wobec Ciebie;) Trzymaj się Reni, przede wszystkim dla swoich dzieci, ale również dla nas - "obcych" forumowiczów.

@aniat. proszę. Według mnie wyszło naprawdę dobrze;)

@Gosława cóż jesteś mamą i wszystko jeszcze przed Tobą. Dziś Twoje święto;))

@Gosława widzisz ja z mamą chyba mniej rozmawiam niż klasyczna córcia. Ale też prawda, że zna mnie, dużo o mnie wie i z kłamstwem grubo przesadnym byłoby ciężko:)) Już sam fakt, że od kilku lat razem mieszkamy mimo mojej poważnej dorosłości coś znaczy;)) @Radosław bardzo Ci dziękuję za pochylenie się nad tekstem, rozmowę i wymianę myśli. Spoko, naprawdę na luzie to traktuję;) Również pozdrawiam;)

@Radosław Radek zaczęło się od gry słów. Niewinnie dosyć. Nie wiem, czy chciałem pisać o dysfunkcji. Hm, raczej to nie było moim zamiarem. Ja raczej jednak z tych co uważają, że każda interpretacja jest dobra, czy właściwa;)) Dziecko też ma swoją rolę wobec mamy i szerzej rodziców;) Nie wykluczam też, że moje stosunki z rodzicami odbiegają od wzorca zachowań czy jak to się mówi normy. Prawdę mówiąc w życiu jestem raczej mamisynkiem, a różnica jest taka, że nie czuję się z tym źle i mam wrażenie, że to tak jakoś w sposób nie bardzo zawiniony wyszło;))

@Gosława racja najprawdziwsza, ale z wiekiem relacja syn - mama ulega niekiedy zmianie. To temat rzeka. Są sytuacje i są mamy, które najbardziej chciałyby usłyszeć, że u syna jest po prostu tak zwyczajnie dobrze;)

@Radosław Dzięki Radosław, miło słyszeć miłe słowa. Myślałem o Tobie, a raczej o Twoim wierszu na temat syndromu ofiary. Noszę się z zamiarem wpisu pod Twoim tekstem, bo choć temat jest przykry to istotnie bardzo interesujący;) @Radosław uważam w uproszczeniu mówiąc, że relacja dziecko - rodzic powinna być obustronna. Im jesteśmy starsi tym bardziej powinniśmy o tę wzajemność dbać;))

- Mamo? Jak się masz? - Synku, mam się gorzej :/ - O Mamo! Co mam uczynić? - To co zawsze. Omam mnie, że jest dobrze. Hm, mam zadanie dla mamy.

@Lahaj ciekawe podejście do tematu;)

@aniat. Według mojego przekonania bardzo ładny i metaforyczny wiersz. Z dużym podobaniem;)

@Andrzej_Wojnowski ;)) Wolę Perełkę ;)) Również pozdrawiam

@Andrzej_Wojnowski świetnie napisany, co najmniej przewrotny tekst. Fantastyczny humor. W takim razie idę na piwo;) Hm, z butelki;)