Somalija

@Arsis @Arsis Oooooooo!!! Piękna piosenka ???. Przyda się dziś, bo pogoda ciężka, praca duża przedemną i nie bardzo się chce...

@Arsis Dziękuję za czytanie, zaskoczona jestem Twoim odbiorem; nie mogę żywcem ściągać wiedźmina, kikimory i innych straszydeł, wymyśliłam swoich bohaterów ?. To taka próba, właściwie dla rozruszania myśli ?.

* Osunęła się odurzona i upadła na ziemię, mdlejąc z wyczerpania. W największym skupieniu wyłowiła ślepą twarzą promień, uwięziony niegdyś w rubinie jego pierścienia. Teraz odbity i uwolniony dotarł do niej, przez dzielącą ich warstwę mokrej gleby. - Wraca... - wyszeptały jej półmartwe usta. - Obyś miała rację - syknął strażnik.- Zabierzcie ciało - dodał po chwili. Podczas nowiu księżyca roszono wywarem z żywokostu i stokrotnika ziemię nad miejscem jego pochówku. Tacy nie umierają, trwają cichym snem, krzepną im jedynie ciała, a myśli nie wyślizgują się na wszystkie strony, jak za życia. Granica odpoczynku jest jasna i ostra, ale stamtąd, gdzie teraz przebywa, ktoś próbuje go wyrwać, wyciągnąć z głuchego zakątka i... ożywić. Ostatnie czasy są bardzo niebezpieczne, niebo zsunęło się tak nisko, że na zachodzie pozostał jedynie seledynowy przesmyk. Mrok zawsze kroczy przed śmiercią i taki los powoli naznacza jego braci i współplemieńców. Zebrani pod czarnym niebem, chyląc siwsze z siwych głów, jednogłośnie wskazali: - Trzeba wskrzesić Jaruę! Tysiące szeptuch gładziło ziemię, błagając o wydanie wodza. Tysiące oddechów ogrzewało ją i na ciele Jaruy, z pełni na pełnię, zaczęły pojawiać się nieliczne kropelki potu. Cień świadomości błądził po jego umyśle, a jedyne wspomnienia to walka, ogień, pożoga i wojna za wojną, dalej rany, krew i ból. Oby nigdy nie musiał już podnosić broni, czuć bólu źle zabliźnionych ran, ukrywać myśli i walczyć w nierówych, znojnych bitwach. Jednak rytualne wskrzeszenie zaczęło budzić Przeznaczonego i umysł wspomnieniami sięgnął już dziewczyny. ,,Ragna", odbijało teraz echo jego myśli, złote włosy, których zapach czuje nawet teraz, niebieskie oczy w gniewie turkusowe: jego jedyne niebo. Ragna, dzieliło ich wszystko, nie tylko setki obrotów kół nieboskłonu, bo prawie dzieckiem przy nim była, ale odległość Przeznaczonych, przeciwne urodzenia. Cały świat drżał przed nim, a on mężczyzna, chociaż nigdy tego nie przyznał nawet przed sobą, drżał przed nią.

@Wędrowiec.1984 Przecudnej urody to wiersz...

@Igor Osterberg aliceD Potrafisz się zgubić... i znaleźć ?.

@Michał_78 Dziękuję bardzo ?.

@Wędrowiec.1984 Bierz... cały dla Ciebie.

@Wędrowiec.1984 Ja przeciwnie ???, wolę męskie pisanie.. Udało się go znaleźć, jeszcze go sobie przeczytam na spokojnie na wyświetlaczu, bo to zawsze, jakoś inaczej niż na papierze...

@Wędrowiec.1984 To ten wiersz, który Ci obiecałam, ale może nie doczytałeś, bo wdałeś się w dyskusję z dwiema dziewczynami, a to dekoncentruje ???.

czerniąc pasma włosy moczyła w bagnie i z wplecionym zielem widłaka bez chusty nagłownej wchodziła w leśny oddech na twardym legowisku ziemi barwiąc się żmijowcem dawała każdemu pierwszą krew wylęgłe we mnie jej gorące kamienie opasują napastliwym kołem podrywka dla wykastrowanych małżeństwem schnących pod zbroją codzienności palą wzrokiem bławatki oczu jednak mnie skupiasz tylko ty pierwszą połową nocy błądzące twarze i pożar ciepłych miejsc

@Annaartdark Dziękuję ?.

@error_erros Delikatnie to utkana przędza...

@Wędrowiec.1984 Coś sobie przypomniałam, mam gdzieś taki dość kontrowersyjny, ciut gorzki erotyk, dodam go dzisiaj. JEŚLI GO ZNAJDĘ ??? w tym moim zeszycie ?.

@Wędrowiec.1984 Właśnie się kończy, bo pracuję w nim półtora roku... Może dziś coś dodam ?.

@Wędrowiec.1984 Witaj, Wędrowcze hmm..., nie będę oryginalna, gdy Ci powiem, że mam w moim zeszycie kolejny wiersz... też erotyk ???.

@Arsis To najcięższe dni w roku... Tylko by się spało ?. Pozdrawiam ?.

@Michał_78 Dziekuję Michale ?. Ja też za nieśmiałość, w niektórych sytuacjach płacę do dziś...

moja dusza tobie zapamiętała miłość lekka ciężkim bytem samotnej kobiety zaklęta starosłowem w opuchliźnie pod oczami nosi wieczną rozterkę okrucieństw własnych nieśmiałości dzika rzeka ciebie spiętrza połamane kry wyrywa z sieni piekieł i bezbrzeżnie płynę zakwitając pączuszkami maleńkich piersi niedomkniętych ust w objęciach ciał znaczę koniuszkiem języka twój

@Semper Reus Cześć, też ostatnio myślałam o prozie... Strasznie u Ciebie, ja budzę się nocą, ale przestałam się bać...

@Arsis Przecież się nie obrażaj, to był żart o trzeciej nad ranem, kto wtedy myśli ???.

@Arsis Właśnie widzę, że mało wiesz, nie bardzo w pył, zmumifikowani przetrwali i zachowali ciała...

@Arsis Oni byli rodzeństwem...

@Arsis Boginią to przesada ???, ale blisko ???.

@Arsis Dziękuję ???; Włodek, wiesz, że mam już diadem czyli taką opaskę na włosy ???.

@Arsis Cześć Włodek ?.