Konrad Koper

Człowiek stwarza człowieka, choć ma pętle na szyi.

Zabrałeś mi najważniejsze- nadzieję. Utopię ciebie w morzu łez. Jaka panuje pogoda ?!

@~Mari_anna~ Fajne...

Związany myślami…

Człowiek przedstawiony przez kubistów.

Różnie można się bawić...

Poeci nie gardzą : cieniem, odbiciem… zwłaszcza własnym.

@~Mari_anna~ Ciekawy- zajrzyj do mnie...

@Marek.zak1 Lepszy od poprzedniego !

Etyka i los ze stoperem idą razem.

Urzeka prostotą...

Niektórzy grają niebieskozieloną piłką.

Lecimy w kierunku gwiazdy miłosnej. Paliwem jest : szczęście, współczucie, zrozumienie… i trochę antymaterii.

@jan_komułzykant O.K

@Lidia Maria Concertina Poezja/ proza

Za srebrne oddalone „ światy”, srebrny księżyc, posrebrzaną rzekę… kupię garść marzeń.

@~Mari_anna~ O.K Trochę odmienny limeryk.

Częściowo się zgadzam...

Biała królowo nie dosiadaj czarnego konia.

Już czytałem...

Obcokrajowcy rozmawiają o gospodarce, wolności, sumieniu… w różnych językach.

4-

Chcę kochać ciebie w przeszłości, przyszłości, teraz. Czasie - przyjacielu-władco przymknij oko !

- - !

Gdy skrada się pies, kot pręży swój grzbiet. Następnie pierwszy goni drugiego. Kot czmycha za płot. Gdy jest bezpieczny, napręża ciało, po czym odchodzi lekceważąc psa.