karenka

@Charismafilos masz rację, bo szukanie siebie to chyba najdłuższa podróż, jaką odbywamy...dzięki, że zajrzałeś i za Twoje refleksje...pozdrawiam pogodnie*)

Cudownie pokazana kruchość natury i ludzkich uczuć...pięknie piszesz Gosławo, Twoje poezje to arcydzieła...pozdrawiam słonecznie w ten deszczowy dzionek*)

Piękne poruszające słowa wiersza niezwykle melodyjnego...deszcz i emocje pięknie się tu przenikają...pozdrawiam słonecznie w ten deszczowy dzionek*)

Urokliwy, subtelny w swej wymowie wiersz- lipcowe noce naprawdę mają w sobie coś wyjątkowego...pozdrawiam z uśmiechem*)

żyjemy w świecie złudzeń, kolorowych witraży, wśród świateł neonów, bez twarzy i wyrazu spoglądamy w lustra, szukając siebie nawzajem. jeszcze nikłe ślady stóp na piasku rozwiewa wiatr, poplątały się nasze drogi w labiryncie życia. świat nam dwoił się i troił, osładzając zmysły do szczytów mdłości. pozostała pustka w sercu, pękła nić porozumienia. nie spełniły się dobre sny.

Czyta się lekko, a obrazy wiatru i ruchu tworzą świetny klimat...przyjemny i pełen wyobraźni utwór...pozdrawiam słonecznie*)

Niezwykle subtelnie i delikatnie...pozdrawiam z podobaniem*)

Ładne obrazy i lekko tajemniczy nastrój z nutką ironii...pozdrawiam z podobaniem*)

Świetny przekazem i mądry wiersz. W kilku wersach pokazuje, jak nasze emocje wpływają na to, co widzimy w świecie...pozdrawiam serdecznie*)

Świetny przekazem i dający do myślenia wiersz. Bardzo dobrze pokazuje, że sukces nie zawsze oznacza szczęście...pozdrawiam serdecznie*)

Świetnie napisane opowiadanie z twórczym polotem... dialogi brzmią naturalnie a emocje bohaterki są pokazane niezwykle realistycznie...zachowanie Wojtka dobrze obrazuje, jak brak uważności może zniszczyć nawet dobrze zapowiadającą się relację...pozdrawiam słonecznie w ten deszczowy dzionek*)

klimatycznie i refleksyjnie o wewnętrznym świecie pełnym spokoju, piękna i wolności myśli...pozdrawiam serdecznie*)

Piękny poetycko, refleksyjny wiersz. Trafnie pokazuje, jak łatwo zagubić się w nieustannym wyścigu, zapominając o tym, co naprawdę nadaje życiu sens...pozdrawiam pogodnie*)

@Wiechu J. K. to tak jak ja i nie ominę dzikiej róży...dziękuję za miłą gościnę i cenny komentarz...pozdrawiam słonecznie w tak deszczowy dzionek*)

Urzekająca poezja i świetnie oddany klimat dawnej wsi. Czyta się tak, jakby człowiek siedział przy ognisku i słyszał stukot kopyt...pozdrawiam cieplutko*)

Niezwykle klimatyczny wiersz. Od gwiazd i rakiet aż po prostą prawdę, że dom jest tam, gdzie serce...pozdrawiam z podobaniem*)

I właśnie za ten klimat ludzie kochają Wawer. Spokój, las i trochę dzikości zamiast wiecznego zgiełku...pozdrawiam słonecznie*)

Piękny poetycko, klimatyczny wiersz. Jesień ma tu wyjątkowy nastrój i wiele ciekawych obrazów. Pozdrawiam pogodnie*)

piękne słowa, które zatrzymują na chwilę- obyśmy potrafili być tą kroplą, która przynosi ulgę i nadzieję...pozdrawiam najcieplej*)

@Waldemar_Talar_Talar to prawda Waldemarze- miło mi, że gościłeś przy wierszu ze słowem komentarza...pozdrawiam najcieplej*)

@Waldemar_Talar_Talar dziękuję bardzo Waldemarze*) @Berenika97 dziękuję pięknie Bereniko...pozdrawiam cieplutko* @Stracony Dziękuję pięknie! Do Mickiewicza mi bardzo daleko, ale miło mi, że wiersz wywołał takie skojarzenia...pozdrawiam słonecznie* @Charismafilos Pięknie powiedziane, że aż trochę onieśmiela. Do klasyków jeszcze daleka droga, ale miło mi, że praca wywołuje takie pozytywne emocje...pozdrawiam najcieplej*

Uroczy i pełen ciepła wiersz, który pokazuje niezwykłą więź między człowiekiem a zwierzęciem...pozdrawiam cieplutko*)

Przepiękny wiersz o miłości, która mimo końca nadal trwa w sercu. Szczerość emocji i delikatność słów sprawiają, że ten wiersz jest bardzo prawdziwy i wzruszający...pozdrawiam wzruszenie*

@piąteprzezdziesiąte to prawda co piszesz- dziękuję za gościnę i cenny komentarz...miłego wieczoru życzę*) @Gosława Nie ma czego zazdrościć, bo piszesz wspaniale jak na poetkę przystało, ale dziękuję za miłe słowa i Twoją gościnę przy wierszu i również serdecznie pozdrawiam 🙂

piękny obraz rodzicielskiej troski i ludzkiej bezradności wobec nieszczęść...świetny przekazem wiersz- zatrzymuje i skłania do refleksji...pozdrawiam serdecznie*)