Krzysic4 czarno bialym

Fenomenalne kurna Zazdraszczam pióra

pisze wiersze bez kwalifikacji taki katarzis zajęte ręce nie sięgają po whisky z colą na szkle przesuwam kreskę Światowy eksperyment trwa test ludzkich barier kiwasz głową starając się zrozumieć epidemie uzależnień terroryzm depresja strach zamroczony oglądam tłum szaro białych myszy A Ty Cowid(zisz) ???

Trochę razi ilość entera. Poza tym ciekawa ta część z uśmiechem na sznurku. Przypomina mi się Pheonix z najnowszego Jokera i jego uśmiech rozciągnięty przez palce.

W dobie wirusa rzekłbym nawet śmiertelnie poważnym. Pokerowa twarz ;) Miłego dnia

Nie bój się to nie boli Ja za skórę wchodzę powoli :D

Jak dla mnie każdy lepszy niż brak tytułu. :) Nie lubię zostawiać moich krzywych dzieci bez imion ;) Dzięki za podpowiedzi naprawdę fajne dzięki @Sylwester_Lasota i @Allicja za cichą obecność

Zagadaj tylko mnie na chwilę Bym mógł zatopić swoje zęby I wyssać z Ciebie inspirację Na ten kolejny krótki wierszyk

Zgadzam się w dobie panujących wirusów lepiej się nie dzielić dzięki za wizyte. Z uśmiecheM ;) @CafeLatte jakieś pomysły na tytul

niekiedy jak pustynny miraż czy był naprawdę ciężko stwierdzić a jednak w głowie się zapisał i w nocy wyobraźnię męczy inny zaś magią swoją sprawia że czas radośnie się zatrzyma "cholera jasna jak to czemu gdzie się podziała nam godzina" jest też i taki mały bardzo z którego bije rogata dusza ciarki przebiegną miło po karku paskuda lekko przygryzie usta który najlepszy ciężko wybrać każdy zostawia swoje ślady a ja naiwny głupi mężczyzna "Kocham po prostu twoje uśmiechy"

Nigdy nie wyjdę poza układ rymów parzystych znam ograniczenia formy jednak gdy czytam wiersze innych chciałbym choć raz wzbić się w górę dlatego wciąż próbuję

Dziękuję @Anastazja Sokołowska dzięki za serducho

Pożyjemy zobaczymy końcówka jest toporna i tak agrokulturalma, że aż dziw bierze że faktycznie nic nie wyrosło. Dziękuję za serducho i ciepłe słowa.

Chciałbym jak rolnik Zasiać w człowieku Malutkie ziarnko odwagi By zamiast stresu I gówno burzy Mógł tak normalnie sobie żyć Czy mi pomożesz Z uśmiechem podejść Bo przecież radę sobie dasz Wystarczy tylko malutki kroczek Byś pełna piersią znowu żył Tylko się nie bój zaufaj sobie Naprawdę nie jest aż tak źle Odwagi ziarno już wzrasta w tobie Więc otwórz na świat serca drzwi I krzycz z radości ile sił

Podobamisie

Brawo Bogumil i Jacku zawsze celnie i pieknie fantasystcznie :D

Dobre jak na początek :) witam na forum Ps. Tej pani na wyżej bym posłuchał zna się na rzeczy ;)

No cóż ja miałem tytuł tego potworka wyświechtane bo i taki wyswiechtany banal mi sie trafil lecz czasem jak to mój ulubiony autor pisał Słowa piękne błędna Przy tym które trafia w sedno A tego tej miniaturce nie brakuje przynajmniej ja w niej czuje tęsknotę

Wiem czasem miłość potrafi bić banalnością aż urodzi się guz na miarę tego na czole Joanny Jędrzejczak. Ale z drugiej strony jak rozliczyć właśnie to uczucie ?? Tęsknotę do tak prostych rzeczy jak spojrzenie. Pozdrawiam

Chciałbym zginąć Choć na chwilę w twoich oczach Zgubić drogę w zakamarkach twojej duszy Rozsmakować się w ułamku co świat wstrzymał By spojrzenia obraz wyryć w sercu

Dobry to on nie jest ale narazie ziarnko zasiane może coś się wykluje :)

@CafeLatte dziękuję za serducho i cichą obecność @CafeLatte dziękuję za serducho i cichą obecność

Czasem bywam zmęczony i wtedy kusi cygański świat by przejść na drugą stronę zobaczyć czy się da niekiedy jak balonik kiedy nie trzyma powietrza na przekór chciałbym do nieba lecz siły wzlecieć już nie mam Jak się zakończy ta walka serca z rozumem gdy nagle w oczy spojrzysz w lot wynik rozumiem

wiersz kuleje rym się chwieje lecz to wirus obesraniec tak zarazil bakteriami że potykam się co chwila kiedy czytam utwór pani

Gdzie tu wiersz ??? To chyba się bardziej do Hydeparku nadaje

Bardzo dziękuję za miły komentarz