Waldemar_Talar_Talar

Witam i dziękuje za komentarz który mnie cieszy. Pozd.

las i jego dostojeństwo skusiło mnie by napisać o nim miły wiersz żeby wystąpiły w nim buki dęby jodły sosny brzozy by obecny był wrzos i mech a to wszystko upiekszała łąka motyl kos świerszcz zając sarna ryś i łoś by przemówił nocą wilk a potem zrobiła to sowa te głosy echo ukradło a nad ranem ozdobiony promieniami i słońca dopowiedział coś strumyk któremu przytaknęła mgła która calutki las otuliła swą delikatnością

Witam w ten ciepły wieczór - upiększył go twój wiersz i jest jeszcze przyjemniej. Uśmiechu i chłodu życzę

Witam serdecznie - fajnie że zajrzałaś - dziękuje za czytanie. Spokojnej nocy życzę

Witam i dziękuje za to że byłaś pod wierszem. Dawno cię nie widziałem - tym bardziej mi miło. Udanego wieczoru zyczę

Witaj - dziękuje za słowo - dobry - przyjemne odczucie. Jak widzę wiersz coś warty... Dużo miłego ci życzę

Witam nową twarz na forum - wiem rozumiem o co ci chodzi. Ale te synku nie pasuje mi tu wręcz przeraża. Może byś zamienił na inne np.powieś się gościu. Tak mi się wydaje ale to tylko ja. Pozd.

Witam ponownie - pod naciskiem opinii innych jak i twojej skusiłem się na coś innego. Jestem ciekaw czy zabrzmiało lepiej i zgodniej z przyjętą normą. Pozd.

Witam i dziękuje za kolejne czytanie. Pozd.

Witam ponownie nie musisz przepraszać - jeszcze raz dziękuje. Radości życzę

Witaj Alicjo - może to i głupio zabrzmiało - ale nie o tą własność mi chodzi o której wspomniałaś - chodzi mi o moją prywatność rozumianą inaczej. Za czytanie duże dziękuje. Udanego popołudnia życzę

Witaj - jednak nie to mam na myśli w wierszu - to jest takie ogólnie rozumiane stwierdzenie - nie ma w nim przynajmniej ja nie widzę krzywego zboczenia. A co się tyczy mojej żony i moich dzieci nie widzę nic zdrożnego w tym że napisałem że są mą własnością przecież nie są czyjeś...chyba źle to zrozumiałaś - ja jestem ich a oni moi. Tylko to mam na myśli. A jeżeli myślisz o Bogu że są jego własnością to już inna bajka. Pozd. Za czytanie wielkie dzięki.

moje myśli uśmiech szczerość są tylko moje nikt nie ma prawa im dokuczać ani po nich deptać mój dom moja żona oraz dzieci tylko do mnie należą są moje nie muszę się nimi z nikim dzielić moje kłopoty są tylko moimi nie mogę obarczać nimi innych ale mogę o nich im opowiedzieć moja miłość tylko mnie podnieca nie mają prawa robić tego inni ona jest tylko moim tabu moja śmierć tylko mnie dotyczy nie powinna innych nakręcać przecież to moje było życie

Witaj Alicjo - u ciebie zawsze poetycko i pięknie - dziękuje. Ciepełka nie życzę bo jest ale uśmiechu tak

Witaj - masz racje z tym kopem - ma być tak jak obecnie - dzięki za zwrócenie uwagi. Cieszy mnie to co napisałeś - że trafiam do ciebie. A owe - nic - musi się powtarzać to jest w tym wierszu ważne. Jeszcze raz dzięki że czytałeś. Pozd.

to nic że los czasem da kopa że gwiazdy jakby bledsze to nic że duże wygrane komu innemu dane to nic że życie bywa kulawe ktoś nam wymyślił laskę to nic że śmierć się czai a uśmiech łukiem omija to nic że owe nic nie cieszy przecież takie jego prawo te wszystkie nic to nic do życia które je ogarnia

Witaj - miło cię widzieć Anno - dobrze że wracasz z dłuższego rejsu... A wiersz choć trudny miły w czytaniu - ma to coś czego szukam w wierszu. Udanego dnia życzę

Witaj - dzięki za czytanie i miłe słowo. Pozd.

Witam i dziękuje za poświęcenie chwili - miło cię gościć. Cieszy mnie co napisałeś. Pozd.

Wita serdecznie przy kolejnym wierszu - cieszy mnie że wiersz zatrzymał na dłużej. Duże słowo dziękuje przesyłam Justynko. Troszkę chłodu życzę w ten upalny dzień.

Witam ponownie - może być ludzki osobisty... Pozd.

Witam - byłem i czytałem wcześniej - musiałem przemyśleć to o czym wiersz. I myślę sobie że to dobry przewrotny wiersz o czymś niby błahym ale bardzo wpisanym w nas krajobraz i myślenie. Pozd.

Cześć Justynko - ciekawie i to jak - nie ma czego krytykować - jak to ja mawiam duży wiersz... Gratuluje pomysłu... Trzyma się uśmiechu

każdy przydrożny kamień parkowa ławka morza lub jeziora brzeg są ozdobione czymś czego gołym okiem nie można o tak zobaczyć bo tu trzeba się wczuć w to co nazywamy tajemnicą którą podzielili się ci którzy tu przysiedli chcąc z sobą szczerze porozmawiać każdy kamień ławka brzeg ma w sobie to coś co tych którzy samotnie zagościli nauczyło doceniać świat który wydawał się trudny

Witaj Maćku - smutno dziś u ciebie - no ale widać nie bez powodu... Pozd.