Waldemar_Talar_Talar

każdy - świeży czy czerstwy tak samo pięknie pachnie potem złocistym łanem słońcem i makiem każdy - tak samo ślicznie jak kwiat w ogrodzie na łące czy w sadzie ba nawet ładniej dlatego nie narzekajmy że jest czasem twardy przecież każdy chleb jest siebie warty

na środku pola skazany na samotność zapomniany strach

@Rafael Marius - @Lidia Maria Concertina - dziękuje -

Witaj - dzięki za komentarz - jest miły - Pzdr. @Rafael Marius - dzięki -

za parawanem nicości smutek się rozpycha nie boi się cieni za parawanem nicości czai się żal i łzy czyli jest na nie za parawanem nicości nie ma nadziei jest tylko zło za parawanem nicości nikt nie szuka prawdy za parawanem nicości człowiek jest niczym nie umie marzyć za parawanem nicości echo ciągle milczy los się gniewa za parawanem nicości miłość nic nie znaczy świat nie cieszy

Tylko on - przyjaciel z dzieciństwa - zawsze cierpliwie słucha mych gorzkich wyznań. Tylko on robi to nawet dziś - nie używając przeciwko mnie słów ostrzejszych od noża. Tylko on - mały ale o dużym sercu miś z którym rozmawiać znaczy być kimś.

rodzinne zdjęcie wszyscy improwizują tylko nie matka

@Konrad Koper - dzięki -

@Andrzej P. Zajączkowski - @Rafael Marius - dziękuje -

wiersz jak to wiersz bywa o wiośnie lecie jesieni i zimie raz kocha raz tęskni raz jest deszczem a raz mgłą wiersz jak to wiersz czasem zaboli lub się uśmiechnie wiersz jak to wiersz pachnie poezją albo łzą ma jedne drzwi jak je otworzysz wygrasz albo nie wiersz jak to wiersz nauczy strachu lub miło śnić tak tak moi drodzy wiersze uczą nawet wiatr o tym wie 2 Cytuj Odpowiedz

Witaj - miło - Pzdr. @Wiesław J.K. - @Rafael Marius - dziękuje -

@Rafael Marius - dzięki

stara zapomniana droga kusi wiekowym drzewem oraz głazem obaj dużo widziały słyszały to i owo są świadkami niejednej łzy i uśmiechu widziały to co boli co dokuczało czuły wygrane chwile lecz czas je okaleczył zapomnieniem stara zapomniana droga czeka czeka czeka żyje nadzieją że ktoś ją zrozumie przytuli się do drzewa usiądzie na głazie i mu się wyżali głaszcząc go że jej stare ślady odżyją gdzieś kokoś w lepsze zaprowadzą

w starej chacie wiatr z nadzieją rozmawia prosi ją by się spełniała echo z ciszą rozmawia prosi ją by dalej milczała pająk z marzeniem rozmawia namawia je by się nie chowało w starej chacie minione się schowało prosi los by nigdy nie bolało w tej chacie coś się dzieje nuda w kącie śpi cień z niej się śmieje

dlaczego musi żyć w strachu za murem bólu i upokorzenia tylko dlatego że pokochała kogoś kto do miłości namawia dlaczego palcem jest wytykana i o wielki spisek z diabłem za coś co jest najpiękniejszym darem tak niesprawiedliwie osądzana

Witaj - ano bywa - miło że czytasz - Pzdr. @Andrzej P. Zajączkowski - @Ewelina - pięknie wam dziękuje -

Witaj - cieszy mnie owe wzruszenie - Pzdr.

mroźny poranek nawet ci nie palący dymek puszczają

wierzę górą lasom rzekom bo są zawsze sobą wierze prostym ludziom którzy nie kłamią wierzę burzą deszczom bo nigdy nie udają wierzę w Boga i diabła mimo że to inne światy wierzę zawsze w siebie mimo że jestem zmiennym wierzę w matkę i ojca bo smakują jak chleb wierzę w świat który mą codziennością wierzę bo nie mam wyjścia tak to działa

czy przyjaźń to miłość czy można ją pokochać czy można jej zaufać czasem jest zmienna ale stoi na mocnych filarach zbudowanych że szczerości tak wiele znaczy warta przytulania i szacunku tania nic nie kosztuje przyjaźń to wielkie słowo które nie może wstydzić trzeba mu tylko zaufać jest siostrą miłości potrafiącą ją rozumieć nawet gdy jest trudna

W domu nad rozlewiskiem ktoś cichą na gitarze melodię gra Melodię ktorej lubi się kłaniać las trzcinowy i królewski ptak W domu nad rozlewiskiem słychać płacz miłości której cząstkę wchłonęła jego toń i mgła

barwne tło jednej dwie inne upiększają idąc pod rękę

Witaj - można i tak odczytywać - dzięki że czytasz - Pzdr.serdecznie.

@Łucja Maksymilian - @Poezja to życie - dzięki -

@JWF - dziękuje -