violetta

poprawiłam wiersz, właściwie to napisałam ponownie.

Na tle jaśniejącego nieba widać ten deszcz:) dla mnie jest przyjemny, że go mogę ujrzeć:) masz trochę racji, przesadziłam, ale tak mi się zapisał:) może powinnam coś pozmieniać. Może być dźwięk albo śpiew lodu.

pewnie, ale marzyć sobie można i spełniać.

to nie są zjawiska, a otaczające nas życie :)

takie przechwalanie się.

fajnie się zaczyna.

mam taki nastrój i piekę kokosowe ciasteczka z bergamotkami. sama je zrywałam. żartuję, piękna jest pogoda i takie świeże powietrze.

do najbliższej sercu osobie

w końcu pojawiasz się przyjemnym deszczem na pojaśniałym niebie po prostu wyszłam do ciebie bo uwielbiam twój dźwięk z lodu kołyszesz mnie

Kręcenie się w kółko, trzymając się za ręce.

ciekawe połączenia

ładny

Okrzykuję ciemny lekki gdy obracam się wokół ciebie Co takiego cudownego jest na zewnątrz? zimno ale wspaniale moje wnętrze cichnie pierwszą gwiazdą

Jezus jest Świątynią. Gdy przyjdzie, to powie nam, jaka będzie Świątynia Przyszłości. A na razie to mamy podążąć jego stopami, dosłownie.

nad końcówką się zatrzymałam, refleksyjny, fajny.

lubię ten wiersz, bo mnie zatrzymał, nastroił. uwielbiam naturę i jest pięknie wokół mnie. Już myślę, co będę robiła jesienią, zimą.

dziękuję, wiem, zapomniałam już.

Patrzę na przyszłe pory roku.

może dlatego, że ja ciągle myślę jak będę jej przeżywać.

a może to nasza miłość, on, który czeka na mnie :)

nie wiem, narodzić się na nawo, być wdzięcznym za życie.

Światłem wprawiasz w ruch. Pachnę bliżej. Niebieski kolor z jagód na moich palcach, przyjemna ciemność. Dźwiękiem wody wyobrażam topniejący śnieg. Tak wyraźnie jakbym po raz pierwszy widziała wszystkie kolory, żółty, zielony. Dotykam utęsknionej gleby. Patrzę na przyszłe pory roku.

Ok

ja czuję coś innego.

nie do końca zrozumiałaś.