Messalin_Nagietka

kto tu hi kto tu ha kończę i pa hihihihihihihihi z ukłonikiem i pozdrówką MN

Cyklop - dziś wystarczy dobre piano i wytłaczarka CD nie będę się chwalił, ale chyba w 1990 roku takie rzeczy trzaskałem - ale oczywiście do szuflady poszło i siedzi, nic w przyrodzie nie ginie, nic w przyrodzie się nie zmienia, jedynie ewoluuje - straszne te porykiwania z mptrójek, żadnego nastepstwa dźwieków, nieudaczniki chyba to ogrywali, jajć, wiem, że sam nie jestem kimś tam, ale aż mnie odrzuciło z ukłonikiem i pozdrówką MN

wystarczy że świat zalany acz, cała ludzka niwa spisuje testamenty, plany, hi a ja? nie umiem pływać więc z falą na dno bul bul bulę na całą wieczną się zamulę, hihihihiih z ukłonikiem i pozdrówką MN

ja tu o wielkich rzeczach a tu rzecz mała sobie leży i ręka człowiecza nią we mnie mierzy, hihihihihi z ukłonikiem i pozdrówką MN

puentę pozostawiam mości wszystkim jeśli kto mopkowe życie spamiętał niechaj pielgrzymkę robi do kamienia nuż, byłem przy nim, gdy były święta i takoż cieniem jak Mickiewicz w dziadach wizję miałem, hi, lecz uleciało i nie opowiadam z ukłonikiem i pozdrówką MN

tak, polscy informatycy cenieni są wszedzie nie tylko w czasach wojny z ukłonikiem i pozdrówką MN

Na szczęście nic nie wie :-D To żartem. Rzadko czyta moje wiersz. Ale na szczęście wie co to "podmiot liryczny". :) Dzięki za dobre słowo i pozdrawiam również. ciii, moja też, hihihi, wie że buduję jakieś zamik na piasku, hihihihi z ukłonikiem i pozdrówką MN

ktoś kiedyś zachciał alfabetem morse'a dowieść że wiatry mówią, co gorsza, o analfabetyzm posądzić jeszcze wszystko rozmyło się pierwszym deszczem, hi z ukłonikiem i pozdrówką MN

ech - nostalgia - piękne małe i proste, hi bardzo dobry wiersz a co na to żona? z ukłonikiem i pozdrówką MN

kwietniowej nocy z kompletnej ruiny jaką ta strzecha na spróchniałych belkach, wyszło, gdzieś koło dwunastej godziny, sześcioro mopków na świat, radość wszelka znikła, gdy rano, wiatr, co dawno nie deł, dmuchnął, z sześciorga ostał tylko jeden, a w szale matkę ludzie wypatrzyli i jak za diabłem z widłami, kijami, sierotą stał się jedynaczek w chwili, głód, chłód i jeszcze jakby znów wiatr zamilkł i cisnął deszczem, dziurawiąc poszycie ścian z dech spróchniałych, co dawały skrycie, musiał do drzewa, nie wiedząc co drzewo, bo ślepy, w locie uchwycił motyla, gadaj mi zaraz, a motyl, bądź nie bądź, przez krople musnął – czemu nie zabijasz, gdyś nietoperzem? mopek słysząc owo, łupnął skrzydłami i owadzią głową, a gdy już wisiał na dębie, gdzie z kory trzask się dobywał jak tam, gdzie się zrodził, słońce od rana uczyło pokory i tak, jak grusza na wierzbie, by do dziś zwisał, lecz z wiatru, chmur darciem do burzy, jął ogień złazić i mopka wykurzył, i tak w bezdechu, dolatując głazu wyprzedził jeszcze, grzmotu dren, lecz w błysku pojął go pazur boskości, od razu na skale zarys po skrzydłach i pysku, kto lubi czytać temu do poduchy bajda cedzona w kamienne okruchy, wyśnij historię niewiadomo o czym, jeśli ci czego nie tęskno i nie żal, bo nów tu z nową opowieścią kroczy byś mógł w nią wejrzeć bujaniem Szulmierza i kiedy ze snu otworzysz oczęta zapomnisz – jaka to miała być puenta?

co to tu co to tam kło pot ów do (syć) mam szczególnie po przeczytaniu powyższej bzdury to wiersz? czy wygrażanie? z ukłonikiem i pozdrówką MN

Adam - wiele znaczeń odnalazłem emaus: Emaus to nazwa krakowskiego odpustu odbywającego się w Poniedziałek Wielkanocny przy klasztorze Norbertanek na Zwierzyńcu; Stowarzyszenie Emaus: Solidarność z ubogimi to podstawowa wartość i zasada Emaus, jego racja bytu. Solidarność, która rodzi odpowiedzialność za drugiego człowieka Emmaus - miasto Lehigh County, Pennsylvania, USA jest radio Emaus Jest czasopismo Emaus mógłbyś wytłumaczyć do którego z wymienionych lub nie wymienionych odnosi się Twoje pytanie? z ukłonikiem i pozdrówką MN

kiedy już minie na dobre zima na ziemii trzeba poszukać murzyna bez cienia - co tam wskażesz to wieje może sam sobie go gdzie wysiejesz? hi z ukłonikiem i pozdrówką MN ps. dzięki za koment Stanisławo

sierpniu, no nie, ale na jesieni na pewno z ukłonikiem i pozdrówką MN

prostota, hi, tylko ja tak zagmatwałem, hihihihi z ukłonikiem i pozdrówką MN

i mnie wciąż ciągnie i wyrywa że pójdę chyba z bloku z boku - wielkie pole o mój sokole orę! hi troszkę ten wenecki mi przeszadzajkę robi, a i drzew mało, hi z ukłonikiem i pozdrówką MN

piękny wiersz i pomysł polskie litery by się przydały Krzysztofie, czyżbyś po kafejach wna obczyźnie siedział? z ukłonikiem i pozdrówką MN ps. ludzie pomóżcie chopu, spiszcie ze znakami polskimi i na pw, pliiiiiiiis

niestety, mam słabość do krótkich form. uwielbiam je czytać, narazie uczę się je tworzyć. wyszło jak wyszło, ale jakoś trzeba zaczynać;) pozdrawiam i dziękuję. ejć tam niestety - a wyszło? no własnie - i ja i u Ciebie pytania z ukłonikiem i pozdrówką MN

to wygląda mi na puentę a wiersz? Ateno, krótka forma wydaje się być najtrudniejsza przynajmniej w moim wypadku ale kiedyś np. napisałem taki połowiczny plagiat, hihihi "ludzie tracą czas poeci myśli" moze to za krótkie? z ukłonikiem i pozdrówką MN

bajko - sedno to była część ze zbroi rycerza, pamiętasz? trafić w sedno - potem dopiro przejęły inne stany może gdy docieram padołu? a może podcieram padół? (sorry za skojarzenia) i bez "kiedy" wydaje się być wskazówką dla czasu z ukłonikiem i pozdrówką MN

kap kap płyną łzy łezka w łezkę ja i Ty, hihihihi z ukłonikiem i pozdrówką MN

ok - to chyba wykoszę ten wątek MN

raz, pewna brzoza, dość, że była szpetna, wciąż z czegoś drżała, trzaskając w pas kory wierszem i prozą, aż w końcu rozeschła się, rozjechała w cztery świata strony, i weź mów o tym jakby ci się nie szło, pośrodku lasu dla zmęczonych – krzesło, pierwszy wiatr usiadł, zakręcił i tyle, sęk w tym, że wiążąc nogi do poddupka, tekst mu wycięły sterczące badyle i strzałę z sercem – „żartów se nie róbta!”, i weź mów o tym jakby ci się nie szło, pośrodku lasu dla kochanków – krzesło, lepiej im łóżko, następne w kolei słońce, na księżyc czekając, łożyło się tu blondyną by ze srebrem sknieić (skleić), obojgu – dzięki, było bardzo miło, i weź mów o tym jakby ci się nie szło, pośrodku lasu potracone krzesło, i póki człowiek nie dojrzał i z zadrą nie jął siekiery, mając chęci szczere dziabnąć, gdy cięgiem paskudztwo wylazło, a nuż i pomysł na leśny kibelek, i weź mów o tym jakby ci się nie szło, pośrodku lasu wymęczone krzesło, i póki zwierza jakiego przed człekiem nie było jeszcze, póki pełno łyka, pękło i z brzozy bajdurzonym lekiem ciekło, ocean tutaj nie pofika i weź mów o tym jakby ci się nie szło, pośrodku lasu pisuar – nie krzesło, i tak by można tworzyć rzeczy różne i je ogrywać, las po szpetnej brzozie miast się wypróżnić próchnem w wpadł na próżne bajdy i wysechł w poezji i prozie i weź mów o tym kiedyż połać zeszła, gdzieś pod Szulmierzem, bez szumu i krzesła, ----------------------------------------------- może i zaraz inną baj poznacie w której na krzesło się wyżali Maciej Tali, hihihi

Tali na poczcie jestem IGNOROWANY, hihihi chyba musiałeś mnie ... czy ktoś też coś takiego ma? MN

bez kozery to sprawa nery a pachnie mi tu bo do mitu z bytu tyleż co z nikąd do tego wiersza jakos mnie nie bierze takie dumanie nie mam głowy i zada z ukłonikiem i pozdrówką MN