Jacek_Suchowicz

dzięki poprawiłem - pisane bez rozbiegu

dzięki znam zamysł ale pomysłów jak zawsze tysiące....:)

do takich zbrodni bym nigdy nie namawiał ale można tak przeredagować aby zachować średniówkę i rytm pozbywając się i chyba, że to i jest np. zabiegiem spowalniającym Pozdrawiam

proponuję zredukować i -za dużo można się obejść bez i a może jesteśmy niczym słoneczniki królują nad polem a u stóp ich nicość z tarczy zrzucają na to życie marne promienie dobroci i nadziei ziarno :))

przywdziewamy bardzo często hardą pozę że z nas niby jest nieczuły supertwardziel lecz pękamy bo kochamy w imię Boże przecież wiemy co na ziemi bardzo ważne :)

Mieszkałem 30 lat w Warszawie w bloku i było ok. Jak się przeprowadziłem na prowincję po pół roku dowiedziałem się więcej o sobie jak sam wiedziałem i ............ do dziś mówię ja tu tylko śpię :))) ps. jedyny wyjątek uczyniłem na przełomie dekad jak było koło poetyckie

ładne na takie dictum to tylko więcej kiedy poczuję ciepło twej dłoni z klatki piersiowej wyskoczy serce zawał i to już koniec :))))

@andrew dzięki - pozdrawiam @Nata_Kruk musiałem trochę przerysować - dzięki

a ciastka w rękach innej pani zawsze smakują inaczej list polecony czy więcej znaczy w butelce po latach zobaczysz znaczki jako symbol oznakowania pozdrawiam

infrastruktura miejska się iskrzy budynki druty i melancholia a mi wodociąg jest bardzo bliski hydrant gdy może coś polać witryny sklepów i blask latarni dziś same mi mrużą oczy miłość supłana z kabli splątanych nawet brylantów już nie zaskoczy :))

jak mi się marzy zimowa cisza o której pięknie tak piszesz bo u mnie jesień styczniowa licha wiatr ostro smaga a nie kołysze jest buro szaro deszcz czasem zatnie wiatr jeszcze znienacka duje w czapkach szalikach i ciepłym palcie i tak część ludzi choruje :))

czy warto wzrokiem się przejmować bo nim jak zawsze obmacują patrzą ci w oczy i bez słowa natręctwem duszę w mig skatują więc czynić swoje ich nie widzieć iść tak jak zawsze w swoją stronę co chcą wypatrzeć to wypatrzą i wiedzą lepiej - na tym koniec :)))

wciąż mnie pociągasz i wciąż odpychasz tymi formami mini poezji czasem się zdaje że to jest lipa zaraz urzeknie - co myśleć nie wiem :)))

@mariusz ziółkowski Dzięki bardzo sam widzę jak wnuki wpadają jak burza w biegu zdmuchują co słodkie i ................ z powrotem do komputera pozdrawiam

@iwonaroma dziękuję @andreas błękitna tabletka :)))

czyżby recenzja z filmu :)) pozdrawiam

Koci, koci, koci łapci dzisiaj mamy co - dzień babci. Poszła babcia na zakupy jakieś ciasto trzeba upiec, kupić colę, czekolady, wnuczki przyjdą nie ma rady. Pół dnia stała przy piecyku jest drożdżowe i serniczek. Gdy usiadła zmordowana, zaskrzypiała ciężko brama. Rozwrzeszczana horda wpadła, babcia w fotel się zapadła. Dają kwiaty i buziaki, znalazł się prezencik jakiś. Zwinne córki wraz z synową zastawiły stół wzorowo. Już przy stole siedzą wszyscy, słychać „sto lat” oczywiście. Butle w biegu są otwarte, czekolady w mig zeżarte, wyżłopana szybko cola, jeszcze ciasta są na stole, te dla wnusiów są na wynos, troszkę babci zrzedła mina. Nie zdążyła nic spróbować zaś rodzinka już gotowa: są całusy pożegnania a przed babcią jest sprzątnie. Lecz w wtuliła się kanapę ze zmęczenia sobie chrapie. Rankiem zmywa i się kiwa wciąż powtarza, że szczęśliwa.

modlitwy jak wiersze bez sensu je klepać mówić całym sobą dając naj piękniejsze uczucia radości - ofiara człowieka pozdrawiam

senne pejzaże myśli cenne zabiorą ze sobą w realu szczurów wyścig i zaśmiecanie w głowach :)

kamienie które wiedzą a piasek co nic nie wie dzień wepchnął do kieszeni bo pragnie wciąż być w "niebie" :)

@aff wiem teraz jest inny tekst pozdrawiam

@aff jeśli obecnie uważa się instrukcję obsługi pralki za wiersz to ten wiersz jest piękny!!! :)

@Domysły Monika wręcz okropnie serio :)))))))))))

@Domysły Monika zaczynam się Ciebie bać:)))

warsztat - podoba się ten układ rymów a/b/a/b/a/b/a/b w drugiej i trzeciej (pierwsza o dwa wersy krótsza) strofie wersy 7/6 we wszystkich strofach przewrażliwieni na krzyk kochający ciszę emocje tłumią w sobie byleby mieć spokój ale kiedyś wybuchną cały świat usłyszy by znów leżeć jak liście od zeszłego roku :) @viola arvensis już nie na 6 a na 14