Jacek_Suchowicz

skojarzenia: "O twoje dwie piersi mógł rozbić się „Pershing" A Rubens by szalał z zazdrości"

cudnie i wenę obudzić gdy senna i smutna zgnieciona sprawami co nie chcą wręcz jutra odpowie wersami zbarwionymi wiosną cieniami zieleni szczypiorku radością i smakiem rzodkiewek folią ocieplanych wraz z kawą i serkiem na pierwsze śniadanie rozpłyną się w buzi vita-nowalijką i zaraz coś sklecisz gdy bawisz się chwilką :))

roztopy w górach jakże przepiękne w rozległej bieli kępy zieleni a w nich krokusów niebieskie wdzięki śnieg choć topnieje skrzy i się mieni roztopy w mieście są nie ciekawe samochód chlapie i z dachu kapie najlepiej w domu przy ciepłej kawie razem coś robić czy na kanapie :))

a po co wczoraj zatrzymywać i na dodatek pod podszewką ono ma odejść nie być zmorą wraz z kawą iść nam będzie lekko a czy pytania muszą boleć skoro zakładasz że wnet padną być może w nich istoty kolec a tobie dostrzec go niełatwo gdy droga stale idzie w górę może nie umiałbyś docenić więc w dół i z trudem musisz unieść zawalcz o szczęście chociaż weny :))

królestwo śmierci przetrwało wieki ginął gladiator jak i niewolnik ludzie budowlą dziś się urzekli droga krzyżowa o nich nie wspomni pozdrawiam

już lekki bełkot a nie mowa czyżby choroba alkoholowa? pozdrawiam

gdy się przypatrzysz ludziom z bliska dostrzeżesz wokół w bród Ikarów stale się wznoszą choćby nisko zwykle z hukiem na łeb spadają od innych wyżej choć przez chwilę predyspozycji nie ma żadnych i jest nie ważne to co czyjeś o kasę walczą znów zajadle :)))

płyną kolejne urodziny a my pytamy czy są nasze świat z każdym dniem zda się inny ciągle wciskając swoje racje i póki jeszcze tańczyć można śmiało wywinąć dwa hołubce i w sercu strzałę czuć amora to właśnie dla nas takie ludzkie :)))

wiosnę poczuło boskie ciało w myślach wiruje razem z miętą już się ujędrnia słodkie całe jak widać nie zostanie świętą :))

wiersz nasączony treścią - kilku wątkowy a mnie przytłamsił życia wątek wiejskiej kobiety pośród zbóż przekaże dalej da początek lecz rekwizyty inne już jak każdy wróci znów do ziemi zabierze pragnień swoich garść marzeń od lata do jesieni by razem z nimi dalej trwać pozdrawiam

@mariusz ziółkowski pustą po co naprawiać - pełna co innego :))) prawdziwa kobietka zawsze chce skorzystać z gracją weźmie lekko prawdziwa artystka :))

a las zawsze szumi a właściwie mówi czasem pełne forte albo tylko piano ty myślisz że milczy bo tak ci kazano prawi o miłości aby cię nie zgubić :))

najlepiej od razu z Nim przyszłość budować choć w latach szczenięcych tylko nam przeszkadza musimy nagrzeszyć sparzyć się wychować sami dojść do Niego - to jest trudna sprawa :))

miast poskromić duszę używać rozumu mieć oczy otwarte znaki czytać umieć i z zachowań innych wnioskować kobieto ulica przejezdną jest a może ślepą ostrożność na pieczy pomyśleć trzy razy nim się w jakiś kanał wjeżdża albo włazi :))

wiele wschód czy wiele wschodów ?

a deszcz w tłum ludzi się przemienił młodych ruchliwych żądnych wrażeń czy będą w stanie coś odmienić najbliższe jutro nam pokaże :))

ładne a gdybyś tak otworzył oczy dostrzegł że w ramach świat jest cały szukasz łańcucha nie zobaczysz jest niewidoczny i nie mały ... Pozdrawiam

dobre na portal randkowy czy ci pieszczoty ciepłym słońcem wystarczą może chcesz coś więcej wśród gwiazd wędrować mleczną drogą z Wenus Zeusa w mig zakręcić :))

Czy się ośmielą słowa wyjść z szuflad gdy szafę rozwalają? Kiedy nie można mówić nic i czmychnąć w pole tak jak zając. Zaś w szafie nędza, straszny luz. A tak niedawno miejsca mało, domykać ją – był niezły trud, gdzie się to wszystko dziś podziało? Kiedy gospodarz; prostak, cham i z bandytami idzie w parze. Kradnie, sprzedaje każdy łach. Prawo zostało w strefie marzeń. Czy może ożył ludu wróg, badylarz, cinkciarz albo kułak? Wybierze zgraja głupców znów i na co komu szafa pusta.

refleksji garść tutaj wrzucę same przyszły czytając że człowiek poświęca siebie bezgranicznie kochając a przecież trafiamy na drani oskubią do ostatka ból tragedia oraz dramat czy tego miłość jest warta pozdrawiam

"Nie wszystko złoto, co się świeci z góry, Ani ten śmiały, co się zwierzchnie sroży. Zewnętrzna postać nie czyni natury, Serce, nie odzież, ośmiela lub trwoży." Ignacy Krasicki - Monachomachia a swoją drogą czasami spotykam małżeństwa męczą się w złotych klatkach dla szczęścia własnego stworzyli a żyć w nich nie jest łatwo pozdrawiam

gdy sobie czytam myśli wirują wspomnienia snują obraz gorący te rozwiośnienia - niektórzy czują utkwili w nich nieustająco zdania i myśli wciąż powtarzają z innego świata czy z innej bajki jak w szklanej bańce swe prawdy mają czy kiedykolwiek byli otwarci :)

ktoś coś widział ktoś coś słyszał może nawet i coś wie przecież w trawie nie śpi licho czy półprawdy mają sens kogoś błotem obrzucono a ktoś nagle był i znikł ty oddychasz jeszcze ponoć a więc z całej siły przyj :)

Natka doskonale wybrała pozdrawiam