Jacek_Suchowicz

Szanowni poeci i poetki: „Już wiosna kalendarzowa Niebawem przyjdzie prawdziwa I tylko patrzeć i tylko patrzeć Jak…………………” jak wyznamy naszym ukochanym paniom, panom żeby nie powiedzieć „ukochanej połówce” swoje uczucie. Proponuję rozpisać nowy konkurs na wiersz o miłości, lub wyznający miłość, tym razem, na poważnie. Używamy wszystkich słów (kocham, miłość…… itp.) w ilościach koniecznych i nie psujemy dobrego smaku. Piszemy tak, jak dla naszych ukochanych, może to, co chciałyby usłyszeć. Proponuję termin zamknięcia 3 maja 2006 – zastanie nas wiosna prawdziwa (ilość utworów dowolna). Jeśli można powołać jury minimum trzy osoby. Ja wykładam 100 zł na nagrodę. Jeśli ktoś coś dorzuci to będzie miło. Co wy na to? Czekam na opinie

jak zwykle ładny obrazek. literką "i" rozwlekasz, dajesz czas na pracę wyobraźni czytelnika a tym samym opis wsi staje się pełniejszy. Myślę, że uzywając "i" 10 razy nie przekroczyłeś granicy dobrego opisu, udowodniając jak jedna litera potafi pogłębić i podkolorować opis wsi pod Przasnyszem. Ładne :) pozdrawiam Jacek

Bardzo rzadko komentuję wiersze białe ale ten ujmuje nastrojem. Samotność we dwoje oddana doskonale - ale nie pasuje mi: "zgarniając misami krew" - jakieś wampirki nie wiem........ Pozdrawiam Jacek

rób ostrożnie nie jak głupiec kity nie odwal na d......

Czytając Twój wiersz kolejny raz dopatrzyłem sie że sygnalizujesz swoją wewnętrzną przemianę (byłaś oddalona milczeniem teraz na odległość szeptu) i możesz to uwypuklić lub dobry temat następnego wiersza. Pozdrawiam Jacek

Dlaczego na przekór? Pomysł znakomity wykonanie słabsze. Proponuję jeszcze popracować tzn we wszystkich strofach zachować kanon 9 -10 - 9 - 5 lub inny ale stały. Można nadać formę wspomnień (można domniemywać, że peel zmienił wyznanie) lub forma dialogu prowadzonego w czasie teraźniejszym i zamnknąć klamrą np. deklaracji. pozdrawiam Jacek

ale realnie to: serce odtaje i rytm przyśpiesza a w oczach znów figlarny błysk gorąca krew w żyłach czasem miesza jak chłop zbyt szybki – zarobi w pysk pozdrawiam Jacek

Nie wiem dlaczego akurat końcóweczka, mi osobiście początek bardziej pasuje. dziękuję i pozdrawiam Jacek

Troszkę ciepła tej zimy Tobie Ewo dać chcę........ Pozdrawiam i dziękuję Jacek

Dziękuję zaraz poprawię, to tak jest ja się po północy liczy sylaby. Pozdrawiam Jacek

dziękuję za plusik i zajrzenie Pozdrawiam Jacek

Dobrze jest zawsze mieć marzenia a jeszcze lepiej jak one się czasami spełniają Pozdrawiam Jacek

Ja uważam, że wiersz jest dla wszystkich jest w nim coś dla dzieci i dorosły też znajdzie coś dla siebie - nawet nie musi długo szukać pozdrawiam Jacek

Dziękuję, staram się Pozdrawiam Jacek

Na nasze głowy szron poprószył, Za oknem zima - tęgi mróz. W krainę baśni chcę wyruszyć, Gorącym sercem - stopić lód. Lodowe zamki wodą spłyną, I pani Zima straci swą moc. Nikt nie popatrzy z chłodną miną, Zginie w kałuży wiązanka trosk. A serca z lodu - te zaczną bić I miłość znów wypełni świat. Przepraszam bardzo, zaczynam śnić, Jakieś marzenia z młodych lat.

Chociaż ma róźdźka Długości zgrabnej. Nic nie pomoże, Czary nieważne. Tutaj potrzeny Niemały jest trud I pan co usta Ma słodkie jak miód.

Nie chcę martwić, Czuję pod skórą, Jakiś „złośliwiec” Rzucił zły urok. Ten urok działa Wciąż nieustannie. Pewno za chwilę Gęsią zostaniesz! Jest antidotum Działanie wstrzyma. Jednak - czy Ty Próbę przetrzymasz? Próba jest ciężka, Jak wór kamieni. Musisz pracować I siebie zmienić. Na ludzi bardziej Się pootwierać I zacząć wiersze W „Z” i „P” - wklejać. Krytyką głupią Się nie przejmować. Mądrej krytyki Rozważać słowa. I zapamiętać Tę myśl przesłania: „Że na tym forum - Brak obrażania” Gdyż, obserwując Powiem najprościej: Uwagi ludzkie Są z życzliwości. A piękno czyste Nie ma regułek. Czasem emocje Wezmą tu górę. Czasem czytelnik Pisze, co czuje I tolerancji Też potrzebuje. Uśmiech na twarzy Radosna mina I zamiast gęsi Śliczna dziewczyna. Aby utrwalić Ten sielski stan, Potrzebny tutaj Jest jakiś pan. Co o północy Raz pocałuje I raz na zawsze Cię odczaruje.

Super i jeśli mogę: Dostrzegam rzeczy, których nie ma, Gniotąc stopami materializm. Wysoko niosą mnie złudzenia, A tu - realizm! pozdrawiam Jacek

Leszku! To nie chodzi o to czy źle lub dobrze - za mało. Ja wiem, że taka forma: po co powiedzieć wszystko do końca, chcesz dać możliwość wyobraźni czytelnika - można i tak. U mnie są zakodowane stare wzorce - na koniec wers zamykający - puenta. pozdrawiam Jacek

(był post ale znikł to postanowiłem odtworzyć) Uśmiecha się słoneczko Chmureczki gdzieś znikają Patrzy na radość dzieci Gdy na sankach zjeżdżają Ale chmurzą się te chmury A słonko spać nie może Jak ślizgają się dzieci Beztrosko po jeziorze Bo teraz z każdym dzionkiem Promieni znacznie więcej Szklisty lód na jeziorze Bardziej kruchy i cieńszy....

Dziękuję za wnikliwe sprawdzenie, komentuje się na gorąco i nie przykłada się do tego takiej wagi. Na przyszłość muszę się pilnować. pozdrawiam Jacek

Ja podtrzymuję opinię - dobry jako debiut tekściarza piosenek. Wystarczy włączyć radio i posłuchać jakie teksty śpiewają współcześni wykonawcy. W tej skali ten klasyfikuję wysoko. pozdrawiam Jacek

opiasane ładnie a ja dodam: Bohaterowie Europy, Majestatyczni na cokołach, Pamiętam rondo: - "Nowy Świat", A dziś rzeźba tam De Gaulle’a. Historia nasza ma zakręty, Swe piętno wszędzie nam zostawia. Bohaterowie miejcie spokój I niech was nikt nieodbrązawia. Stoicie cicho w centrach miasta, Słońce nagrzewa, wiatr dopieszcza. Przypominajcie dawne dzieje, Zostańcie weną - przyszłego wieszcza pozdrawiam Jacek

Dzięki Jacku, kiedy "w dokądś" prowadzi. Pozdrawiam, Stefan. Stefek Ty jestes chłopak Ty nie idziesz "dokądś" Ty wiesz dokąd idziesz i po co chyba ,że coś ukrywasz

ja też przeczytałem i powiem tak - może być. "odganiasz od ciemności by nie oślepły a uczucie rozkwita zdziwione prowadzi w dokądś" czy Ty nie marudzisz - zakończ zdecydowanie - w którą kolwiek stronę Pozdrawiam Jacek