ja_bolek

SZARADA Ludzie RAZ - CZTERY - SIEDEM - DZIEWIĘTNI urlopem, jeszcze pełni słonecznych ożywczych promieni, dziwią się, że już liście im lecą pod stopy, że już się zaczął okres prawdziwej jesieni. Myślą o PIĄTYM - ÓSMYM przyrody calutkiej, której bujność usycha i więdnie powoli, która stroi się w złoto i obleka smutkiem i łzy deszczu DWA - DZIEWIĘĆ, bo serce ją boli. Oto w DWA - ÓSMEJ stoją astry i złocienie, CZWÓR - SZÓSTEJ drzew się nitki czepiają pajęcze, kret SZEŚĆ - SIEDEM i głębiej się kryje pod ziemię a w pasiece, wśród uli, pełno pszczelich brzęczeń. PIERWSI - TRZECI - DZIEWIĘTNI w księgach zatopieni notują skrupulatnie zmiany w atmosferze, a mnie zachwyca piękno i smętek jesieni, lecz gdy deszcz OSIEM - TRÓJKA - to się martwię szczerze. "JUNONA"

BOLESŁAW LEŚMIAN Jest w zbiorku "Dziejba SIÓDMA - DZIEWIĄTA" wiersz, w którym szkarłat zórz nazwał Poeta (czy kto pamięta?) wniebowstąpieniem róż. Ach, więc ta RAZ- OŚM - DZIEWIĄTA w niebie, ten karminowy plusz, to jest, PIĘĆ - RAZ mi, niezwykła czerwień: wniebowstąpienie róż. Jak CZWÓR WSPAK- DZIEWIĄTA, jak amfora, jak najpiękniejsza z kruż, tak mnie urzekła ta metafora: " wniebowstąpienie róż". ... Widzę w TRZY - CZWARTYM polanę dużą na jednym z leśnych wzgórz, i DZIEWIĘĆ - DRUGIE sosen ... i róże, wielką procesję róż. PIĄTA - DZIEWIĄTA gromada czeka, za chwilę CZWÓR - SZEŚĆ już ... Patrz! Już się wznosi - płynie jak rzeka, rzeka czerwonych róż. W świecie innego DWA - ÓSM - CZWARTEGO, tam gdzie nie bywa burz, zaznają szczęścia niewiędnącego wszystkie odmiany róż. Otwórz się, modra SZÓSTA i TRZECIA, wpuść szkarłat kwietnych dusz! Tak, to jest, wierzę, wierzę Poecie, wniebowstąpienie róż! B.W. * - Łódź * Bolesława Wożniakowa

Kalendarz Szaradzisty 1959 SZARADA Wiatr mroźny przeleciał DWA świecie i przyniósł TRZY - CZWARTE złowieszcze, że idą śniegowe zamiecie a mróz chwyci ludzi w swe kleszcze. I mówił ów goniec daleki ( a w swej SZÓSTEJ - TRZECIEJ był szczery), że zimy łagodnej i lekkiej pragnienie nam się nie PIĘĆ - CZTERY! I że PIERWSZE - SIÓDME marzenia RAZ dzionkach bezśnieżnych i miłych sam los w srogi zawód zamienia, należy więc zbroić się w siły! Już oto śnieg prószy i prószy, wiatr go SIEDEM wszystkie gna strony i smutno nam czyni si ę w duszy na wieść o nadziejach straconych! O sroga PIĘĆ - SZÓSTA! Świat patrzy na twe poczynania i czeka - więc zważ co o tobie się DWA -= TRZY gdy będziesz zadręczać człowieka! "JUNONA" * * Janina Gillowa - zainteresowanych - kto zacz? - odsyłam do 'google'

a lilie chce Lila

utop, oszukaj i ... popa

a pupila paru razi

o, ho ho! ... yo-ho-ho!

Isi wina podaj

metr aż, żartem, żartem dano, ponad metraż ...

Asa pop ... popasa

Leonia ma -zeznał ułan - zeza. Ma i Noel.

a rajca Pac jara

molo babie i babolom

ma kilku kobzę

kilka klik!

pilot Danuty z Marek puka

a kawona kilku w ONZ je

znowu klika!

a... ino raz aronia Danae bok, kobea nad

a łamagi foto, oto figa mała a łapsa po pas pała

Iwa, bawół ów a bawi! Ula lwa baw, lwa baw lalu

że ta to z Sewilli wesz? o, ta też!

nerwus Jerzy

tato ... dogorywam!

nakrapia płot Tołpa i parkan