lenaszoltysek

"Los wspomnień" Wspomnienia są jak nieoddane książki do zapomnianej biblioteki Jak ostygnięta herbata Raz z miodem, a raz gorzka Jak nieoczekiwani goście, czekający aż otworzymy im drzwi Wspomnieniem jestem ja, ciągle odwiedzam kogoś kto mnie zna Jestem echem, odbijającym się od ścian Z mgły, jak krople rosy zbieram ludzkie łzy