Płynę przez ciemny ocean tratwą
Fale co dni kilka cofają mnie
I tak aż znajdę chwilę martwą
W oddali widzę jak się pnie
Schodami na swej gargantuicznej łodzi
Kolejny majtek co lepiej się urodził
Ma tratwa gdy okazja, zbliża się
Cel mój ani bliski ani daleki
Wielkim oceanem dotrę wszędzie
Choć przez fale odczuwam męki
I niepokój mam na karku
Czy wytrwam do poranku
Ach już błyszczy do mnie ląd zielony
Piasek, ziemia, drzewa, ludzie?...
Znajdę schronienie by nie zjadły mnie wrony
Widzę tubylców, koniec życia w brudzie
Wymalowani biegną do mnie
Jeden ma włócznie a drugi pochodn.....
