Maria Beata

-♡- Złudzeniem myśli, niewieścich marzeń szeregów, W natchnieniach o miłości wymarzonej. W pragnieniu ciebie, potrzebą serca mego, Pełzałam w przeszłości bardzo zamglonej. Szukałam ciebie – że jesteś, wiedziałam, Twarz twoją miałam przed oczami. A głośno myśleć o tym się bałam. Szukałam ciebie wszelkimi sposobami. Wątpiłam już, czy trafimy na siebie, W szarości życia, słabością kulejąc. W zagubieniu żyłam tylko dla ciebie. Gdzie byłeś? Błądziłam, po omacku się chwiejąc. A gdy cię wreszcie los postawił przy mnie, Ucichły lęki, zniknął dawny cień. To, czego szukałam tak długo i niezmiennie, Odnalazłam w tobie – swój najpiękniejszy sen. Maria Beata

„Komedie żyć naszych” Żyjemy w tej komedii istnienia naszego, mieszkamy stadnie dla wygodnictwa własnego. Marzymy o zakątkach bez zgiełku i ludzi, z minimum komfortu, choć to lęki w nas budzi. Co wybrać – wygody czy odludzia zacisze? Trochę tego i tego, sama siebie tak słyszę. Myślami się tułasz, tej ostoi szukając, o tym, co najważniejsze, tak zapominając. Wszystkie miejsca dobre i żyć możesz ty wszędzie, jeśli z tym w sobie czuć dobrze się będziesz. Bo jeśli ty pająków już w mieście się boisz, to wiedz, że żyjąc na wsi, w miejscu nie ustoisz. Maria Beata.