LessLove

@violetta Ciepło tam, u Ciebie. U mnie na południu raczej bez szans. U kuzynów jest, to sprawdzę za tydzień.

@Poet Ka @kasia652 Autentyzm i w/w wqw. Kiedyś dostałem takiego, kiedy słuchałem ptaków w starym parku, a nieznany ziomal wrzucił bardzo głośno ten skarb w eter. Próbowałem nawet polubić autora, ale tekst był słaby. W domu napisałem swój, ostry i chyba lepszy. Każda inspiracja jest dobra. @LessLove Nie żartuję. Mogę podesłać... Sony Music jeszcze nie złożyła mi oferty :-)

Konwalie są bardziej wytrzymałe, pachną intensywnie, ale podobno są trujące, chyba nie dla mnie. Mam do nich słabość, nie mów o tym nikomu.

@violetta Cudownie. Stoją w małym wazoniku? Nie pamiętam zapachu... Opowiedz.

@Poet Ka A może rap? Poważnie, właśnie spróbowałem nim porapować. Sprawdź sama🙂

@violetta Cudowna delikatność mniszka, lepiej mówić szeptem, dotykać myślą, ale niezbyt śmiałą, bo ulecisz🤭

@kasia652 Piszesz mądrze, jak doświadczona życiem, a wcale tak nie musi być. Wierzę Ci. Bycie razem jest najważniejsze. Pzdr

@Mitylene Twoje słowa to przepięknie wyrażone oddanie i zaufanie. Cały Twój wiersz brzmi jak fragment "Pieśni nad Pieśniami". Jego odpowiedzią mógłby być ten fragment: "¹⁰ Jak piękna jest miłość twoja, (...) oblubienico! Jak wiele więcej warta jest miłość twoja niż wino i woń twych olejków nad wszystkie balsamy! ¹¹ Wargi twe ociekają miodem, oblubienico, miód i mleko pod twoim językiem, a woń szat twoich jak woń Libanu." Pozdrawiam

@Proszalny Wiesz, że jesteśmy braćmi "wobec ziemi". Czuję to, o czym piszesz. Jednak kończę realizację planu-marzenia Mojego i Jej, rozbudowując wiejski dom , ale ponad rok zastanawiałem się, czy to robić. Może przeżyję "gorycz zwycięzcy" zamiast triumfu marzycieli, przekonam się. A może to będzie jeszcze bardziej dom zranionej, ale nie zwyciężonej duszy. Wiem tylko, że będę tam pisał, czuję co, ale nie wiem w jakiej formie, raczej scenariuszy, być może powieści na ich bazie. Coś mi się wydaje, że to będą również "wierszyki", zaraza jakaś, czy co? 😮 Pzdr

@Kwiatuszek Prawdziwie "W hołdzie Brzechwie", z podobną radością i błyskiem w oku.

@Kwiatuszek Jest w tej ślicznej rozmowie coś bardzo znajomego dla mnie. Jesteśmy historiami swoich uczuć, które (w związku) postanowiły pisać dalszy ciąg razem, ale "pre-historyjki" zostawiły w nas ślady aksamitnych łapek lub pazurów, może iskierek, z Twojego wiersza. Są prawdziwe, inaczej nie zachowałyby tego błysku, ale leżą na półce "po drodze do ciebie". Były konieczne, żebyśmy My się odnaleźli razem. Bardzo ładnie piszesz, jakbyś malowała delikatnym pędzelkiem pastelami :-)

@Berenika97 Niezwykły dramatyzm opisu, który zawłada otoczeniem podmiotu lirycznego i umysłem czytelnika. Ber, nie czytałem jeszcze Twojego wiersza z takim ładunkiem emocjonalnym. Poraża i budzi mój szacunek dla prawdy, która musi za nim stać... Ta wizja przypomina postać Meduzy z Owidiuszowej "Gorgony", kapłanki świątynnej skrzywdzonej przez Posejdona, a dodatkowo niesprawiedliwie ukaranej przez Atenę.

@Gosława Dziękuję. Tak to poczułem. Tobie tego nie napisałem, ale język poezji, w której , wiadomo, wszystko jest możliwe, bo przez nas powoływane do życia, jest językiem spontanicznym uczuć, modlitwy. Dla kogoś "językiem aniołów", dla kogoś językiem podświadomości, rozmową nieskrępowanego id z ego, ignorującą doświadczenia superego. Pozdrawiam.

Dziękuję, Ber. Jak zawsze uważna i delikatna. Bywaj, niech ci smutku ubywa, a radości przybywa... ile uniesiesz. "Razem", to przepis na piękne/ dobre życie, a co dobre, to zawsze piękne. Nie - obok. Nie - ze sobą. Razem :-)) . Nie odnajdziemy w sobie piękna, ani mądrości, ani miłości, jeśli "ty" "dopełnienie" nie odbijesz tego lustrem uczucia, wdzięcznością, życzliwą obecnością - po prostu będąc RAZEM. Pozdrawiam, Ber

niezliczone imiona naszych kochanków a wszystkie nieprawdziwe każda miłość prawdziwa prawdziwe pragnienie i ból odrzucenia i żar pożądania nie zaznamy spełnienia aż On to uczyni nam JEDEN

@violetta Już posyłam Ci ciepło. A Wiosnę przekonam, żeby Ci nachuchała ciepła, tak po znajomości :-)

Magnolie już się wyrywają? Odważne, by tego gorzko nie przypłaciły. Lepiej się czujesz w chłodne dni?

@violetta Nie znam żadnego przypadku, wszyscy jesteśmy sobie dani, tylko nie zawsze umiemy odczuć dlaczego. A ja się dzisiaj dałem złapać na wzruszenie (czyli modlitwę, medytację na uczuciach) na "Hail Mery Project", bardzo humanistyczny w wymowie film. Prawdziwe agape człowieka i stalowego kraba z kosmosu - dwóch wojowników ratujących wspólnie swoje światy. Żadnych pocałunków - chyba kobietom nie może się podobać. Bądź dzisiaj szczęśliwa, Violet :-)

@violetta Aniołek to wie. Życie może i powinno być modlitwą - także w staranności rzeczy banalnych... prania, prasowania i gotowania. A zawsze, kiedy się spotykamy -spojrzeniem, słowem, przechodniem, jak tu.

@Poet Ka Kochasz, KA, Ona to czuje. Ślicznie użyłaś archaizacji, dla Niej.

Czy byłaś przeznaczeniem dotąd tego nie wiem nie zrozumiem światła który sen je wyśnił nie znam, nie pamiętam jestem życia niewinny lecz nie proszę o łaskę bo dostałem ją w tobie

ROZBRAJASZ MNIE Nie szukam barw świata mam je wszystkie w tobie. Rozbrajasz mnie co dzień. Rozbrajasz mnie! Muszę w sobie posprzątać ty wiesz, że cię pożądam może grzech, może człowiek Zabrałaś mi oddech nie zwracaj, nie trzeba. Ja za nim nie tęsknię. Rozbrajasz mnie! Muszę w sobie posprzątać ty wiesz, że cię pożądam może grzech, może człowiek Proszę, przyjdź we czwartek nie marudź we wtorki one będą moje! Rozbrajasz mnie! Jutro też zapytaj Też powiem, że zawsze. Dotęsknię do czwartku. Rozbrajasz mnie! Tego ci nie powiem Jak za tobą tęsknię Może namaluję? Napiszę wierszem? Rozbrajasz mnie! /Wiersz stał się piosenką, a tekst piosenki rządzi się swoimi prawami - refren i przebudowa./ Zobacz jakimi. Muzyka, aranż, koprodukcja z AI/ Dystrybucja DistroKid

@Mel666 Kropelki czasu. Przeszłości nic z siebie nie zostawiasz, nie zasłużyła. Piękny :-)

@Poet Ka Brakuje mi tej rozrzutności formy w detalach współczesnej architektury. Ale nie tylko w architekturze, bo w strojach kobiet, które potrafiły przyćmić przepych pałaców - koronki, falbanki, upięcia, motyle kapeluszy... Śliczna wizja :-)

Bez planu przychodzimy za wcześnie się kładziemy rachunki… za media regularnie płacimy Zużywamy życie i psujemy cerę ja ubywam, ty ubywasz, bywa razem zawsze raźniej bywać może wcale nie poważniej dylematu nam ubywa