LessLove

@Pisarzowiczka Szczerze podziwiam. I nie waż się nie pisać DUŻO i równie fajnie.

Cała przyjemność po naszej (czytelników) stronie.

@KOBIETA Daleko mi do dramatu, no może do komedii bliżej: Wirują płatki, bajka trwa to niezbyt często się wydarza ten spektakl dwoje widzów ma i bardzo rzadko się powtarza . Jak tu wierzyć kobiecie? "Może my "we dwoje" bawimy się w plecenie trzy po trzy i 5/9, ale za drzwiami... Kornel! Też jestem zazdrosny... o uroki wiosny. Ale ten wierszyk, chybu tu wrzuciłem. Ale strach się bać, bo Kornel z szafy wypadnie i kłami dopadnie: A skąd ty znasz Wiosnę!? Dobranoc, pchły na noc :-)

@Starzec ... To odwieczna jest katusza To naprawdę niesprawiedliwe, ale nie my ustalamy warunki w tej "grze" :-)

@KOBIETA To jednak przemyślę, wiadomość Ci przyślę: Że zatem - na razie! - nie bądźmy już razem I łączę wyrazy bez wszelkiej urazy Boś miła KOBIETA lecz dla mnie już nie ta :-)

To zmieniaj mnie zmieniaj, chcę się zaczerwieniać a drgawki czy czkawki, emocji przyprawki to miłe zabawy co uczą nas wprawy przed pajęczym łowem - raz jadem, raz słowem :-)

wybacz malutki mej wątpliwości nie chcę uchybić nici zmysłowości lecz piękne bajki to zapominajki jutro zapomną co mówią dziś

@KOBIETA Tkaj swoje bajki lekkie laurowe niech każdy widzi, jak cienka nić uplata piękne myśli i słowa o tym, że warto jest razem być @Migrena Celna i cenna uwaga.

Rozkosz Cię czytać. Jesteś seryjnie "fraszkorodna"

@Pisarzowiczka Kapitalne. Po prostu mistrzostwo. Co ty tu jeszcze robisz? Pakuj bajty i leć do wydawcy. Masz świetny warsztat, którym się bawisz z satysfakcją dzieloną z odbiorcami.

Jesteś perfekcyjna w formie i jasna w treści przekazu. To się nazywa... talent :-)

Świetna wolta. I, jak zawsze piszesz na ważny temat, lekko z humorem :-)

Szlachetny temat i precyzyjna budowa fabuły oraz rymu z pełnym zachowaniem logiki i realiów, a całość w konwencji sf, chociaż... lata rok to będą realia 100%. Dobry i ważny wiersz Dehumanizacja wroga to podstawa szkolenia wojskowego równie ważna, jak nauka obsługi broni. Dlatego żołnierze służb specjalnych bardzo często stają się płatnymi zabójcami, bandziorami, po przejściu do cywila. To "zwierzęta wojny". Z Archiwum amerykańskiej "Wojny secesyjnej (1861–1865) , która postawiła przeciw sobie głównie cywilów, po krótkim przeszkoleniu wynika, że około 30% z nich nie decydowało się strzelać do wroga - drugiego cywila, z powodu oporu psychicznego, z powodu natury ludzkiej cywila. Z czego to wiadomo? Strzelano ładując kolejne ładunki prochowe i kule, przybitkę, ładując je do lufy, od przodu. Przy ok. 30% zabitych znaleziono lufy zapchane niewystrzelonymi ładunkami. Nie strzelali, ale na komendę ładowali kolejne ładunki. Ot, "syndrom ludzki".

@vioara stelelor "Zła aura" pajęczyny pochodzi oczywiście od pająka. Ale pajęczyna, zagnieciona z chlebem, jest opatrunkiem na trudno gojące się rany - jak to w "Potopie" Kiemlicz-ojciec przyrządził na ranę Kmicica :-) @Migrena Celna i cenna uwaga.

Dziękuję za ciekawy komentarz. Tak, myślę, że nasz czas życia nie wyczerpuje naszego istnienia, ale jest przygodą, na którą będziemy mogli patrzeć z innej perspektywy... Przed kolejna przygodą? Bo nudy nirwany/ nieba bym nie zniósł :-) Z pewnej perspektywy mentalnej, wszystkie uczucia, które "komentują" nasze życia są równie cenne. Te negatywne i te pozytywne, piękne i szpetne - są bezcennym darem - bo bez formy, treść nie może zaistnieć. Jak w wierszu :-)

rozpinam troskliwie pajęczynę czasu żeby Cię zatrzymał skleił ze mną czule niech otuli nasze diamentowe chwile wiedz ty, pajęczyno kiedyś dni przeminą i wiatr cię rozerwie ty o nas zapomnisz, a my będziemy pamiętać o tobie

@Lenore Grey Śliczna wizja i język.

@michal_stefan Tak. Poeta pisze sobą i może się sobie przyjrzeć we własnych wierszach. To, co jest dla czytelnika interesujące, to... poeta, którego poznaje w Jego wierszach, Jego widzenie świata, które czytelnik konfrontuje z własnym.

Zamierzona dominacja formy nad treścią wypowiedzi. Forma jest ważnym i samoistnym celem u ciebie - w tym wierszu. 1. Każda z 7 pierwszych linijek jest złożona z dwóch samodzielnych elementów. 2.W lewej kolumnie wiersza "połówki wierszy" wchodzą ze sobą w rymy i rytmy. 3. Dwie ostatnie linijki tworzą puentę, osobną całość, refleksję podmiotu lirycznego. Pzdr

Brr, zazdrośnicy z nie mojej ulicy :-)

Uff, wydało się, zabiorą kasę :-)

@michal_stefan Fajna wiersz, zabawa słowami, lubisz "formalizm". Zakończenie prowokacyjne, może trochę rozczarowujące. Welcome. Pzdr

„każdy sznur ma dwa końce” ale to nie skłania go do niewieszania świeżego prania od samego rana a na mojej łące pasą się milczące nie moje zające domaluję kropek na płaszczu biedronce

@Berenika97 @Berenika97 Meta wizja, lubisz to. Czytelnicy też :-) Dla człowieka byt jest odbiciem jego świadomości. Nie dostrzegamy tego, czego nie możemy zrozumieć, bo nie znamy. Stąd wniosek bardzo poetycki: każdy człowiek to świat. Ale myślę, że to nie rozum, ale uczucia są naszym naturalny m" językiem" komunikowania się z całością/ Istnieniem/ Tym Co Jest. Przecież "meta wiedza" jest możliwa jedynie z "meta pozycji" "boskiej". Ale czy ta wiedza uczyniłaby nas bardziej szczęśliwymi, skoro nauka nie przynosi szczęścia, ale rodzi niekończące się pytania? A propos "tego co jest". Ostatnio mechanika kwantowa twierdzi, że materii nie ma, że jest ona jedynie formą koncentracji energii :-) Faktycznie, już równanie Einsteina e=mc2˛ daje temu pełną podstawę. Pzdr

Ładnie przedstawiona intymność wspólnej chwili w oprawie natury. Pzdr