KOBIETA

@Migrena Ja napiszę taki wiersz:) biała koszula, czerwone usta i twist ;) @Wiesław J.K. :) dziękuję! Uwielbiam ten kawałek! Chyba nawet bardziej klimatyczne niż Pulp Fiction:) ? pozdrawiam :) @Berenika97 Dziękuję:) zawsze gdzieś pomiędzy jawą a snem ;) pozdrawiam serdecznie:) @violetta Nieważne z kim, liczy się tylko taniec;) i radość tańca :) pozdrawiam :)

@Migrena To jest to ;) Uma i John :))) 👌❤️ „To właśnie tam Pierre stał się żonaty z cudowną mademoiselle, "C'est la vie", powiedz starym ludziom, Pokaż, że nigdy nic nie wiadomo”. nigdy nic nie wiadomo;))))

@marekg Poza horyzontem, smak wolności i wspólna podróż ku zjednoczeniu dusz :) podoba mi się:) jest w tym wierszu, pragnienie i przebudzenie:) Pozdrawiam:)

@Migrena Pulp Fiction twist w piwnicy? ;) z cygarem? ;) podoba mi się;) Uma tylko w białej koszuli;) tańczymy ;) ?

@Migrena Spiralna tęsknota i światło istnienia:) czuję ten wiersz mistycznie i metafizycznie:) piękny jest:))) gdzieś pomiędzy czasem i przestrzenią:)

@Migrena Po prostu lubię sobie tańczyć;))))

@Migrena :) dziękuję ale to taki sobie wierszyk w półmroku :))) pozdrawiam :) Migrenko ;)

@Roma dziękuję Roma :) serdecznie Ciebie pozdrawiam z uśmiechem i kobiecą szczerością:)

W półmroku, czerwienią nasycona, tęsknotą rzęs spoglądam za okno. Latarnie śnią, zmysłowy odcień szafiru północ lśni najjaśniejszą z gwiazd. To przeznaczenie.! Tańczę tylko wtedy kiedy wiem, że patrzysz.

@Adler Pociągi, które mijają się nocą…:) Kiedy „świat się w światło rozpuszcza”. piękna podróż …w samotności do wnętrza samego siebie.! Witaj Nieznajomy:) z pociągu;)

@Migrena Dwuosobowa wersja nieba…niczym cyfrowa reprezentacja współczesności:) odarta z głębi i szczerości uczuć oraz oczekiwań, pustka w pustce, pretensjonalny smak gumy balonowej. Świetny tekst:) dotyka.!

@Alicja_Wysocka Połączenie:) kącikiem serc i tęsknota …która zostawia ślad…:) przytulia :) ślicznie! pozdrawiam :)

@huzarc To wiersz, który dotyka…bielą fosforu. urealniając …niczym spadająca gwiazda, powracające koszmary… nieodrobionych lekcji historii.

@Migrena Dziękuję;) Ach ten Twój zachwyt;)))) pozdrawiam :) @Berenika97 Niepewna niepewność:) podoba mi się:) kwintesencja ;) Dziękuję, pozdrawiam serdecznie:)

@Berenika97 Cudowny, leniwy poranek:) pełen szczerości i ulotności małych chwil, zanim założę kostium.. wychodząc na scenę:) dnia. pozdrawiam :) czuły i ciepły wiersz :)

@P.Mgieł Odmienny smak ciszy ..i opadanie liściem :) tęsknota pustki …i straty. pięknie tak tęsknić ! pozdrawiam :)

W oczekiwaniu rozbijam niepewność na drobinki unoszą się w kurzu, lśnią. Zagubiona układam domki z wyobrażeń przestronne pokoje z komina biały dym ostre kontury czy rozmyta kreska.? Rozdarta milczę chcąc powiedzieć nieodnalezione słowa pozostaną gdzieś na zawsze pomiędzy nami, rozpłomienienie czy wygaszenie.?

@Migrena Dziękuję Migreno :) Moje skojarzenie jest ( nie wiem dlaczego ) następujące ...;) „porzućcie wszelką nadzieję, wy, którzy tu wchodzicie” Dante Alighieri „Boska Komedia” :))) Pozdrawiam serdecznie @violetta Tak ...dlatego rozczarowania nie mają końca ;) pozdrawiam z uśmiechem :) @Alicja_Wysocka Dziękuję Alicjo za zatrzymanie się :) Zatem ... może faktycznie przyrzeczenie byłoby lepszym wyborem :) Tylko dla kogo ? ;) Pozdrawiam serdecznie :) @Deonix_ Nie jesteś w żadnym wypadku perfidna !!! Bardzo dziękuję, za cenne rady :) Bardzo ! Biorę do serca :) i proszę o więcej ! Pozdrawiam serdecznie :)

@Migrena Niezwykle obrazowa i plastyczna opowieść o niebieskości. Błękitna laguna, błękitny tygrys i niebieskie migdały ;) Miłość zatrzymana w kropli „bezsennego istnienia”, w ciszy wieczoru, w fali przypływu, w smaku soli. Niewidzialna nić, która łączy …zagubiona gdzieś w nieskończoności. Jesteśmy miłością, jesteśmy wszechświatem:) Przepięknie napisany tekst.! światłem i czystym błękitem :)

@viola arvensis Powolna i cicha śmierć, na raty…w pustce, która krzyczy pragnieniem usłyszenia. Niczym umierające motyle w brzuchu … a kiedy już wszystko się wypali, nie zostanie nic. Bardzo mi się podoba:) bardzo! Pozdrawiam:)

Koronkowe drzewa nigdy nie gubią liści.! W śnieżnej mgle, potrzebuję nieustannego czuwania. Obiecałeś mi ciepło mroźnej nocy, w oddechu wiosny, trzymam się nagich gałęzi czasami tylko marznąc. Zimowe zapadanie bez snów jest bolesne, zaognione rany, i niepewny grunt wypełnia nas głęboko. W lodowej ciszy gwiazdy spadają raczej lekko. Przysięgałeś.! Tamtego wieczoru, przed pierwszym pocałunkiem.

@viola arvensis Dziękuję:) serdecznie Ciebie pozdrawiam :) @Annna2 Witam i pozdrawiam serdecznie Anno :) erotyk …no cóż;)

Moralny imperatyw bycia świadomym i odpowiedzialnym. Być może to opowieść o braku asertywności, być może o lęku i ludzkich słabościach oraz całym spektrum zła..i mechanizmach wpływu. Nie ma wytłumaczenia. Odpowiedzialność za siebie i swoje czyny.

@violetta Być może:) ale zdrowy i soczyście…pomarańczowy;) pozdrawiam .

@Migrena Twój wiersz to wibrująca opowieść …niczym wiertło, bez znieczulenia przenika warstwy zębiny oraz miazgi aż do samego rdzenia… nerwu :) To opowieść o poczuciu niespełnienia i niesprawiedliwości, o mechanizmach obronnych i adaptacyjnych człowieka: uciec lub przetrwać, znieczulić się i nie czuć…nie ma już miejsca na empatię.!? Wreszcie to zasadnicze pytanie …o sens i jego cenę. Bardzo dobry tekst.! Mnie empatycznie porusza:) Pozdrawiam z uśmiechem:)