Annna2

@violetta dziękuję

@Nefretete dzięki piękne

@Leszczym dzięki

@tie-break taa... I jeszcze raz powtórzę- napisz swoją vilanellę- jest w twoich możliwościach? Napisz vilanellę- przeczytamy

@tie-break odpowiem- wywołałaś mnie imiennie. Dowalasz mi- tylko tak bardzo uprzejmie- w białych rękawiczkach. Nie masz się czego czepić- czepiasz się rytmu- odpisałam Tobie post wyżej o elementach rytmicznych vilanelli. Maciek napisał- o forum dla perkusistów. A tak a propo- napisz swoją vilanellę- ocenimy

@Andrzej P. Zajączkowski, @Leszczym dziękuję

@tie-break - rytm w vilanelli wynika, ze sztywnej, powtarzalnej budowy wiersza, elementy rytmiczne zostały zachowane- powtarzalność wersów pierwszy- na końcu strof 2,4 i 6, trzeci wers- na końcu strof 3, 5 i 6 Vilanella ma tylko dwa rymy. To są elementy rytmiczne vilanelli

@Rafał Hille przepiękny wiersz, i bardzo poruszający

@Migrena dziękuję @andrew nie wiem, chciałabym dziękuję

@Mjadzia podoba mi się- tu jest czułość

@andrew i każdy dzień nas do niej zbliża. Rodzimy się z dwoma datami- urodzin i śmierci. mądre

@tie-break gdy jest miłość prawdziwa- to można razem pokonać największe przeszkody i lęki

@Migrena przejmujący wiersz, jakby odarty z uczuć, jakby zwierzęcy i jakby chłód. Ale to pozór- bo one są, wniknęły we mnie- do trzewi. Bardzo na tak!

@Berenika97 od zakończenia II wojny światowej nie było dnia bez wojny. I póki wojna będzie dobrym interesem, biznesem dopóty będą wojny. Metafory zrobiły na mnie ogromne wrażenie. Piękny wiersz Berenika

@Berenika97 dziękuję @Robert Witold Gorzkowski naprawdę? Wzruszyłam się. Album będzie piękny. Dziękuję @huzarc, @Łukasz Jurczyk dziękuję

@Robert Witold Gorzkowski dobre ere- do końca trzyma w niepewności

Daleko jesteś, gdzie błękitu sklepienie. Ty moje słowa jak zawsze zrozumiesz. Dobranoc, Mama i nów Cię ukołysze. Znów staram się oszukać to tęsknienie, czy ciepło tam dotrze- skosztujesz? Daleko jesteś, gdzie błękitu sklepienie. Garść dobrych dni - wspomnienie I słońc igraszkom nowiem folgujesz. Dobranoc, Mama i nów Cię ukołysze. Spłoszonym ptakiem myśli cierpienie, Doświadczeniem Hioba usta rysujesz. Daleko jesteś, gdzie błękitu sklepienie. Mijają dni bez Ciebie kolejne jesienie. Czy tęsknotę wciąż jeszcze czujesz? Dobranoc, Mama i nów Cię ukołysze. Miłości wiecznej tu łez ronienie. I nie wiem, czy mnie wypatrujesz. Daleko jesteś, gdzie błękitu sklepienie. Dobranoc, Mama i nów Cię ukołysze.

@Maciek.J coś w tym jest

@sisy89 piękny i delikatny

@Berenika97 esej poetycki- dziękuję pięknie @sisy89 dziękuję

@Migrena dziękuję

@Łukasz Jurczyk z podobaniem bardzo a życie- tylko chwile szczęśliwe są

@Łukasz Jurczyk, @Sylwester_Lasota, @Łukasz Wiesław Jasiński dziękuję

@Nata_Kruk, @Whisper of loves rain, @Łukasz Wiesław Jasiński, @Leszczym, @Marcin Tarnowski, @Sylvia, dziękuję @Whisper of loves rain dziękuję

@Łukasz Wiesław Jasiński dziękuję