MIROSŁAW C.

z sufitu zwisają suche pęki roślin jak naturalna metafora dla ust skrępowanych żałobną pustką wystukuję w podłodze prośbę niczym ogień ogarniam ją na krótko swoją płomienną modlitwą gorączkowo czepiając się życia z palcami w piwie sycę wzrok widokiem pięknego drewna głęboka czerń nocy pokonując suchość w gardle przechodzi w szarzyznę przedświtu ogrywam śmierć ze złożonymi skrzydłami i na nowo wymyślam siebie

No bo ludzie to wilki....

@Franek K Coś na słowiańską nutę. Bardzo mi się podoba.

@Lahaj Filozofia-górna półka.

I to mnie cieszy. Dziękuję za komentarz. @Dag Człowiek, między matrixem a bogiem jedynym prawdziwym wiecznie żywym. Pięć zmysłów to za mało aby to ogarnąć. Dziękuję za komentarz.

w rozrzedzonym powietrzu z cylindra iluzjonisty musisz nauczyć się chodzić poza granice przyzwyczajeń tak aby nie było cię widać zmierzch wypełnia puste chodniki na ulicach pełnych zaułków i niespodziewanych przejść skracając ich perspektywę jak historię o dawno przewidzianym wyniku uzmysłów to sobie stary świat runął z prawdziwie piekielnym łoskotem a wiatr zdmuchuje z bruków nieprześnione sny

@error_erros Czasami osobiste interpretacje, bywają lepsze od idei autora. Pozdrawiam. @duszka W punkt ! Pozdrawiam.

a kiedy nam wszystkim ucięli skrzydła na tle ciemnego nieba rozbłysły gwiazdy i oczy zaszkliła głęboka tęsknota kamienie spod stóp i piętro po pietrze wspina się wieża ponad granice wyobraźni skąd sacrum uderzeniem atomów sprowadza nas z powrotem na ziemię z ruin wyjmuję słowo po słowie i każde w innym języku rozbrzmiewa mi w duszy pokusa do nieprzestrzegania przykazań bożych

...wieczność, to dużo czasu :)). To powinno się udać.

... ducha i materii. „Mój mózg to tylko odbiornik. We wszechświecie znajduje się Rdzeń z którego otrzymujemy wiedzę, siłę, inspiracje. Nie wnikałem w tajemnice tego rdzenia ale wiem, że on istnieje.” Dziękuję za komentarz.

@Franek K @Wędrowiec.1984 ... bo na ziemi jest zbyt ciasno. Dziękuję za komentarze. Pozdrawiam.

orbituję na skraju czarnej dziury mgławicami karmisz głodną duszę z ciszy głębszej niż otchłań wskrzeszasz świat stara jabłoń znowu kwitnie wywołany przez świt z uczuciem absolutnego zaskoczenia wraca pokusa do nieprzestrzegania przykazań zahoryzontalne wichry skrzydła zbuntowanych aniołów zaginają czasoprzestrzeń

@JAPA "Nie ma czegoś takiego jak wolność, są tylko różne rodzaje niewoli" .

@MIROSŁAW C. Bardzo dziękuję za wszystkie ślady zainteresowania i refleksje, bez mała zbieżne z intencją napisania tego tekstu:)) Pozdrawiam.

bądź jak drzewo i pozwól martwym liściom opadać nie mam zaufania do swojej pamięci kiedy na wargach czuję smak wczorajszej daty ze ścian spadają kalendarze a na progu domu osesek płacze wiatr szepcze nie patrz na niego w bezruchu jak przysłowiowe cielę otwórz drzwi do krainy gryfów strzegących złota legendy kruszą kamienie kawałek po kawałku w nagłych tikach światło wkrada się do oczu

@Andrzej_Wojnowski Oby w tym zacietrzewieniu, Rzymu nam nie spalił. Pozdrawiam.

@puszczyk ...w pół drogi do raju, demony mamią pół prawdami...

slalom między butelkami już zamykają meta

jesienny zmierzch nad imperium plusk w kałuży pływa złoty lauru liść dzwony na wieżach gromadzą i przywołują wspomnienia jak drony na polu eugeniki szykują się do odlotu

@Nata_Kruk Dziękuję za ślad. Pozdrawiam.

" Wielki poeta, prawdziwie wielki poeta, jest najmniej estetyczną istotą na świecie" . Pozdrawiam.

@JAPA "Poeta cierpi za miliony od 10 do 13.20 O 11.10 uwiera go pęcherz wychodzi rozpina rozporek zapina rozporek Wraca chrząka i apiat’ cierpi za miliony"

poeci ci niezłomni frustraci stworzeni z przypadkowych atomów w chwilę po wielkim wybuchu potrafią dostrzec odrobinę krwi Boga w pospolitym krupnioku i na przekór rządom chaosu ułożyć wszechświat w miłosny sonet wypełniam słowo oddechem i omijam szpaler białych mieczy wznosząc się ponad łunę czerwoną chcę oszukać przeznaczenie

Gdy chcemy nazwać coś, co przekracza nasze zdolności pojmowania, często sięgamy po zaprzeczenie możliwości zmierzenia czy policzenia, stąd takie słowa jak bezlik i bezmiar, pokazujące, że liczyć lub mierzyć nie jesteśmy w stanie. Pozdrawiam. @duszka Tak jak piszesz. Tekst, pewnie będzie jeszcze ewoluował. Clue. Dziękuję za wszystkie ślady zainteresowania. Pozdrawiam.

biec myślą ku krańcom wszechświata tracąc ziemskie punkty odniesienia ciskać słowo po słowie w ciszę rozległego audytorium i czekać aż rój kamieni stworzy planetę oto człowiek obiekt krnąbrny znów mija się z bezmiarem