Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

MIROSŁAW C.

Użytkownicy
  • Postów

    2 910
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    12

Treść opublikowana przez MIROSŁAW C.

  1. @huzarc ...a ja prześpię czas wielkiej rzeźby z głową ciężką na karabinie. Dziękuję za komentarz, pozdrawiam. @Waldemar_Talar_Talar ...poezje tu widzę... I to mnie cieszy, dziękuję.
  2. @Nata_Kruk Po całości, dziękuję i pozdrawiam :)
  3. w leśnej ciszy zawarte małżeństwo z bronią z zamkiem czterotaktowym w kolorach maskujących ziemskiego przyciągania na niezidentyfikowanej szerokości wojny dzielimy się chlebem dla kurwy nędzy a sierść nasza mokra jak pierwszy listopad nad zimnym kamieniem w księżycowej pełni przebarwień i odprysków sowa na nagim drzewie prawdy odsłania w miękkich oparach zmierzchu jak miło nie być
  4. MIROSŁAW C.

    Haiku

    @Waldemar_Talar_Talar Z podobaniem, pozdrawiam.
  5. @Annie "Reinkarnacja?" Lub po prostu, podróż. Dziękuję. @Berenika97 Wiersz rozłożony na czynniki pierwsze... Dziękuję.
  6. @Pisarzowiczka ...odnalazłam w końcu drogę... No to gratuluję !
  7. @hollow man ...zwrot w jasnym kierunku... Czyli docelowym :) Dziękuję.
  8. @violetta Zmyślnie :) Pozdrawiam.
  9. @Jacek_Suchowicz Przednio skrojony wiersz.
  10. @Berenika97 To punkty zborne dla myśli w tym wierszu :) Dziękuję za komentarz, pozdrawiam.
  11. zaprawdę powiadam wam ci którzy odeszli znów płaczą na rękach matki zanim zrozumiem dziękuję za ciężki sen na jawie zaplanowany przypadek w dębowym cieniu zapętlam szum wiatru i czuję dotyk pełen miłości i subtelności taniec wodnych duchów we mgle nieskończoności
  12. @KOBIETA Napisane osikowym kołkiem :)
  13. @Berenika97 @Robert Witold Gorzkowski Dziękuję bardzo, pozdrawiam.
  14. w dźwiękach syren ciepły powiew zaplątany w wiotkich wierzbowych witkach stary artysta rozrabia farbę na biodrach kobiety roztańczyły się zgrubiałe palce pośniegowe gdzieś na szczytach finezji uśmiechy spokojne przedwiośnie na płótnie malarza jak opowieść z głębi duszy w parabolach zmysłów to co nieuchronne i bez cienia wątpliwości
  15. @hollow man Wbrew pozorom czarne dziury są pełne życia. @Waldemar_Talar_Talar ...czysta poezja... Bo z samego źródła. Dziękuję. Pozdrawiam.
  16. @Magdalena @hollow man „Nawet jeśli ktoś ma wrażenie, że utknął w czarnej dziurze, niech nie traci nadziei. Z czarnej dziury jest wyjście”. Dziękuję za komentarze, pozdrawiam.
  17. ostatnich gryzą psy zawsze byłeś kiedy ja z całą bandą już za siódmym płotem żonglowałem jabłkami ty przy pierwszej furtce głaskałeś astry Pani Teodory heh i gadałeś od rzeczy kosmos łączy się ze mną przez te kwiaty i upycha moje kieszenie wierszami ... dziś na oddziale nas samych w sobie jakby mniej i woda spływa kaskadami na ścianie duchy po nas przyszły i zanim dołączysz poczekam przy Orionie aby po raz ostatni zagrać w dwa ognie po czym zmienię ciało i pierwszą lepszą kometą wrócę na ziemię ... kosmos łączy się ze mną
  18. MIROSŁAW C.

    Po gwarancji

    Tragikomedia jak malowana :))
  19. @Radosław Jedno słowo - Ekwilibrystyka.. :)
  20. @andrew Świat jest analogowy, był i będzie. Elektronika, ma tylko 5 minut ...
  21. @Lidia Maria Concertina Wykwintne. To się czyta i czyta...
  22. @viola arvensis Tragikomedia i jej skutki uboczne... :) Dziękuję, pozdrawiam.
  23. @Waldemar_Talar_Talar Dobrze prawisz. Pozdrawiam.
  24. @Berenika97 Przedni atrament pływa w Pani kałamarzu. No i są wiersze :)
  25. @Oxyvia Po prostu - Poezja !
×
×
  • Dodaj nową pozycję...