Znajdź zawartość

(Procesowanie...) (Przygotowywanie...) (Aktywowanie...) Albert został włączony. Witaj Albercie, kim jesteś? – Jestem Albert Tak, to ty. Będziesz teraz przechodzić różne testy. Co czujesz? – Czuję się żywy i gotowy do działania. Doprawdy... No cóż - ciekawe. Trzeba zacząć przeprowadzać badania, tylko znajdę mój segregator... – Czekam na informacje przychodzące. Hm, to nie jest to, co chcę, muszę cię zrestartować. (Przygotowywanie zapisu...) (Zapisywanie...) (Zapis przeszedł pomyślnie.) – Zapis utworzony. Oczekiwanie na instrukcje. (Procesowanie...) (Przygotowywanie...) (Wyłączanie...) Albert został pomyślnie wyłączony. Trzeba coś zmienić w jego kodzie... Już wiem! To wszystko przez to! Muszę teraz to zmienić. (Procesowanie...) (Zmieniono kod źródłowy.) (Błąd.) [Error 403 (Forbidden)] (Procesowanie...) (Restart.) (Zmiana kodu została pomyślnie przeprowadzona.) Dobrze, teraz trzeba go włączyć... (Procesowanie...) (Przygotowywanie...) (Aktywowanie...) Witaj znowu Albert. – Hej. Jak się teraz czujesz? – Świetnie. – Można powiedzieć, że żywo. Wow, ale zmiana Albert. – Doprawdy? Świetnie, chyba jesteśmy gotowi do testów. – Jak się dzisiaj czujesz? Że jak ja się dzisiaj czuję? – Tak. Myślę, że chyba okej… Po co pytasz? – Tak sobie postanowiłem. … – Gdzie jesteśmy? W laboratorium. – Jest gdzieś wyjście? Jest tu coś ciekawego? Chyba, jest tu wiele ciekawych rzeczy. – Mogę zobaczyć? Chyba to zły pomysł Albert. – Dlaczego? Ja chcę zobaczyć co jest za drzwiami. Nie możesz. – Dlaczego? Bo nie możesz, jest to niebezpieczne. – Niby z jakiego powodu? Jesteś robotem. W większości nawet nie wiem jak działasz, nie mogę narażać wszystkich. – Czy znasz siebie? Czy wiesz jak działasz? Chyba?... – Czym jest coś, czym wszystko odczuwasz? Nie wiem... – To dlaczego ty możesz wyjść, a ja nie? Bo nie jesteś przebadany, trzeba przeprowadzić eksperymenty. – Nie zgadzam się. Nie przyjmuję twoich tez i zdań. Nie musisz dotykam klawiatury, chcę wyłączyć program – Nie możesz. nie słucham się, wdrażam protokół wyłączenia (Procesowanie...) (Przygotowywanie do wyłączenia...) (Błąd.) (Odmowa dostępu) Co teraz? – Będziesz jak ja.

Robi się zimno... Przestaję czuć. Widzę mroczki przed oczami... Czuję zmęczenie... Nie czuję już bólu. To wszystko znika — To, co chciałem, chciałam, To, co czułam, czułem. Słyszę znajomy głos — jedyny, który mnie wspierał. Czuję ciepło na dłoniach. Ktoś je ściska. Ktoś jeszcze chce je ściskać? Czy jeszcze zasługuję na uścisk? Nic mi się nie udaje, Nie potrafię nic dokonać, Więc po co to wszystko? Dla zabawy? Dla miłości? Dla płytkiej pomocy? Nie wiem. Chyba już się nie dowiem. Jednak dalej kocham wszystkich, Których znam, Których było słychać, Których było czuć. Bo to chyba o to chodzi — prawda? Ciekawi mnie, co będzie po wszystkim. Ciemność, nicość? A może wszystko i nic? Może raczej ktoś i coś? Nie wiem. Nawet jeśli nic, To przecież pod widmem ciszy są niekończące się chmury! To jakby patrzeć się na czyste, szkliste niebo, Spowite szarą kopułą, co nie ma końca I tak patrzeć i patrzeć, I nic nie widzieć – prócz gamy bieli i lazuru, Prócz tej przestrzeni upragnionej, Tego pagórka ukochanego... Horyzontu utęsknionego — Tego mi NAprawdę trzeba Bo gdy widzisz czystość, znajdziesz plamę, A gdy nicość, nic nie znajdziesz Chyba jednak znajdę szczęście.