Znajdź zawartość

Miłosz TRAKT/TAK PO'É'tyczy'CKLI:WY lue/read/czytany par / by / przez : J. Brel — que la langue de ma mère soit "pauvre mais claire"¹·¹. — tel sa chaire. pour que chacun qui entend ses sons lit: une "fourche dans la route" — ensablée¹·², une "rivière fidèle"¹·³ — de Mazovie, des "cercueils en pins" — polonais, comme on lit dans le "ciel grand ouvert par un éclair" — délèté. et pourtant, sa parole ne peut être qu'une "simple image" — et rien de plus. depuis des naguèrres, elle était sommée par le bercement de la RIME — de Chopin, un "RÊVE IMPOSSIBLE"¹·⁴ — de liberté une MÉLODIE PROHIBÉE — muette. et délaissée, sans défense aucune, au bord de l'autruiroute¹·⁵ — de mode'rnité par un mon'de — INdifférent et dessicté aujourd'hui enc)o(re plusHieurs s'interpellènt qu'est-ce que elle voeux dire cette h'onte, qu'ils ress-Hantent en lisant un recOeil de po'aimes? comme si l')H(auteur s'adres'sait à la 'part ign'oble" de son — pro/pre ——corps)cœur avec une UNtention — obs'cure de "saimer la con'fusion" de la —— pensée. et/par contre elle "sait encore plaire": — avec une pin/cée —— d'humour, de bouf'fonnerie, de sa-tire, son Excellence¹·⁶ est alors app.réciée. mais ces batailles où "le fier capitel du corps — la tête" est en jeu, sont "en prose" — né/gociées. c'est n'était pas "toujours le cas" — o! jamais... et le regret demeure "eximprimé" — primé, inexprimé jusqu'à nos jours. les " — et romans" et les traités "ne durent pas, ils sen'volent":vers — l'étÉrnité. mais une bonne strophé avoir)plus(du poids que des cent'aines de pages d'"un bourgeois"¹·⁷. — monsieur de. Bourdain's. By: Ph. Larkin May my mother's tongue be "poor but clean"²·¹ —off the "deathly palour", so that all who hear her sounds read: a fork inn,the "road not taken" — in a foe'rest s'and"y "a faithful river," en "Lithuanie — ma patrie", "coffins in Polish pine" — round/each cor)o(ner; as one reads in the summer "sky opened wide by a lightning flash" — it'll live, it's only a flesh . wound. and yet, its words must not be a "mirror of" — and no/thing more. since the d'awn of time, it has been lured by: the "crib of rhyme"²·², — Kochanowski's, Mickiewicz's, Chopin's, an "impossible dream", — of grandeur, a "forbidden melody" — of its sounds. and abcand'oned, all a'loan, at the edge of the "road, not taken" — to its fate, by a world INdifferent and des'sickated²·³. — the strawman. even today "many ask themselves", — "'tis the question." indeed — what this she'ame means, which they feel when reading a vol'ume of poetrY. as if the autho'r we:re a'ddressing the 'base part', not — "hand nor foote, Nor arme, nor face, nor any other part Belonging to a man.". him/self with some obs/cure INtension, — "to sow conffusion between" for'm and though't²·⁴. and/yet, it "still knows how to please": with a hin)d(t of hum'or, sat'ire, buf'foonery of — "an Ideot, full of sound and fury" its Excellenz is still sought. but the(se) battles where "the body's proud capitel: the head" is at stake, are still f'ought "in prose." — Molière's. This was not allways "reason the same." — it was once,more than an "attendant lord" — "of Situations" the queen; so lingers the regresst to this day. "Ineffacable" — go away, stain! no'vels and treetises "do not last, fly away." — "vita longa." yet a standza hath more )weight( than thou'sands of li'nes of "a bo'urgeois" — beaourdain. Przez: K. K. Baczyńskiego niech mowa moja ojczysta będzie „biedna, lecz czysta” — od " bladego śmierci nalotu", by każdy, kto usłyszy jej dźwięk, czytał: „drogę niewybraną” — na piaszczystym MAZOWSZ-u; „wierną rzekę” — NAD NIEMNEM; „TRUMNY Z POLSKIEJ SOSNY” — co krok; jak czyta się w „niebie' otwartym, "jak piorunem” — w dzień jasny. a przecież jej słowa nie mogą być tylko "promieniem słońca na roztrzaskanej kolumnie" — Doliny Cienia i niczym więcej. od dawna ją przywoływały: RYM — "z głową na karabinie"³·¹, „niemożliwy sen” — O WOLNOŚCI, "zakazana melodia" — BEZ SŁÓW. i rzucały, bezbronną, na skraju "drogi — niewybranej" w świat — oschły i obojętny. do dziś jeszcze, wciąż wielu, "nie licząc szkół, gdzie się³·², musi i samych poetów," — od siedmiu boleści, zadaje sobie " — oto jest": ... "pytanie!" co oznacza ten wstyd, który od/czuwamy czytając zbiór poe/zyj? jakby autor się z'wracał do „nie/szlachetnej czczę,'ści” — ciała/siebie "gromadę błaznów wokół siebie mając, na pomieszanie” — czystej my'śli. a/przecież, wciąż może być "jak z'bawienna poręcz”³·³: przy odrob'innie hu/moru, błazen:nady, "o:błąk'aństwa" — Hamleta, Jej Eks:celencja jest wciąż, jak "grajek³·⁴", co "od biedy się nada, by popchnąć akcję, lub rozpocząć scenę" : świata. tu ciągle "być może" "królową Sytuacji" — o'statecznych! lecz te bit/Wy, w których staw'ką jest "ten kapitel ciała: głowa”³·⁵, — życi'e są roz/grywane "mówiąc prozą" — Molière'a nie: "powód nie był od czasów wszech ten". — a wsiom taki żał „niewysłowion sławiony niewysłasłowiony" — żał... " — i romanse" — i trakt'a'ty „ne manent — volent”³·⁶. — vela. bo jedNA strof'a wię'k:szą wagę MA niż set:ki s'tron „mieszczuCHA”³·⁷. — Bourdain'a "a potem kraju runęło niebo. tłumy obdarte⁴·¹ —— jak w łachmanach na wróble strach, ——— nie w huku ale — skamlaniu."⁴·² ———— umrzeć, zasnąć. Swym snem światu..."⁴·³ 📝 END/NOTES: