Waldemar_Talar_Talar

smutek żal i płacz widać w nich sens to ich horyzonty uczą ja żyć by twardym być smutek żal płacz ocierając się o nie stajemy się lepsi widzimy światło czyli nadzieje smutek żal płacz to brama za którą marzenia i sny dużo cierpliwości nowych dni i nocy

Witam - miło że czytasz - dziękuje za to - Pozdr.

@Igor Osterberg aliceD - @Marek.zak1 - dziękuje serdecznie -

@Lostbaby - trudny wierszyk - ale wart przeczytania - Pozdr.

@andrew - prosić można ale czy w wysłucha ... Pozdr.

Witam - podoba się po całości - Pozdr.

Witam - ciekawie to brzmi - Pozdr.serdecznie.

trzysta lat ziemi mrugnięciem oka dwieście świetlnych kosmosu chwila sto dwadzieścia życia wiecznością kwadrans miłości cząstką ogromu

Witam - miło że czytasz - Pozdr. @zyzy52 - @A-typowa-b - pięknie wam dziękuje -

Witaj - cieszy mnie twoje podobanie za które dziękuje - Pozdr.

Witam - trzymam kciuki za lepsze chwile - Pozdr.

Witam - mimo wszystko za mało - Pozdr.

Witam - wyszło że kwaśne te jabłko - Pozdr.

Witam - coraz bardziej zaczynam lubić twoje pisanie - Pozdr.

Witam - jakoś ciężko mi się tu odnaleźć - Pozdr.

Witam - udane pisanie tu widzę - Pozdr.

Witam - podoba mi sie ten bunt - Pozdr.

Witam - dziwny ten wiersz z dziwnym kociakiem - Pozdr.

Witam - też jestem na tak - Pozdr.

Witaj - dobry wiersz ma moc - Pozdr.

Witam - jestem na tak - Pozdr.

Witam - trudny wiersz ci wyszedł - Pozdr.

Witam - fajnie ci to Henryku wyszło - Pozdr.

Witam - ciekawe pisanie tu widzę - Pozdr.

pozamykam okna drzwi zamknę horyzont zawrócę rzekę trudnych chwil bo nie chcę widzieć jak człowiek człowiekowi pluję w twarz śmiejąc się pozamykam okna drzwi przytulę smutek i łzy wędrujące po suficie będę szukał prawd prawd które oddaliły się tylko dlatego że ktoś bał się ich nie widział sensu w nich