Waldemar_Talar_Talar

jesienny wieczór na ławeczce przy grobie myśl zawraca czas

@Ajar41 - dziękuje -

Witaj - fajne te szóstki - dzięki - Pzdr.

@MIROSŁAW C. - dziękuje -

kolorowa cerata ani biały obrus ba nawet bukiet polnych kwiatów nie upiększy tak kuchennego stołu jak najzwyklejsza kromka chleba w koszyku

@Rafael Marius - @Domysły Monika - dziękuje -

szukał miejsca w którym czas płynnie wolniej gdzie cisza nie nudzi wiatr tylko ciepły miejsca w jakim dni nie gubi kalendarz gdzie nie dostaje się marnych emerytur a Bóg z ludźmi rozmawia nie przez kogoś - osobiście pomaga zrozumieć coś czego nie rozumiemy szukał lecz nie znalazł bo nad ranem ze snu obudziła go rzeczywistość udekorowana czasem

Witam - miła Alicjo pisałem haiku od 2006 do 2012 roku - te dzisiejsze haiku napisałem dziś - miło że się spodobało - tak sobie myślę czy nie wrócić do ponownego pisania - a jest o czym - natura kusi - Pzdr.serdecznie.

zakwitła lipa zapachniało herbatą dzieło natury

Witaj - fajnie że brzmi - dziękuje - Pzdr. Witam - tak wyszło - miło że czytasz - Pzdr. Witaj - wiersz do ogniska dobre i to - poprawiłem tytuł by nie raził - Pzdr.

@Rafael Marius - dziękuje -

Witaj - mówi się trudno Konradzie - dzięki że zajrzałeś - Pzdr. Witam - nie zwróciłem uwagi - przepraszam - Pzdr. @zaćmiony - dziękuje -

z pustą kieszenią wyruszył w świat droga mu weną obok szedł wiatr z pustym plecakiem wolno wędruje wolność mu znakiem mgła łąki maluje jutrem się niemartwi dziś jego sterem widzi kamień porośnięty mchem klęka przednim szuka minionego dodaje mu sił historia jego nie martwi kieszeń ani pusty plecak zasypia ze snem czując jego smak o świcie się budzi rosą twarz myje ulubioną nuci radości nie kryje

co za mną wyraźne przede mną już nie za mną tęcze zachody a przed nieznane za mną uśmiech łzy o krok przede mną trudny horyzont nie ta bajka co za mną wiem bo było mi bliskie co przed Bóg wie ja raczej mniej za mną starość drzew dokuczliwy wiatr przede mną widoczne nowe bramy i drzwi to one zadecydują czy sobą będę czy nie zapomnę marzyć i śnić

księżycowa noc po parku cień wędruje nieruchomych drzew

@Adam Zębala - dzięki -

@Adam Zębala - dziękuje -

@Ajar41 - dzięki -

Witaj - dokładnie tak jak w komentarzu - nie ma co się bać - dzięki że zajrzałeś - Pzdr. Witaj - też tak uważam - miło że byłaś - dziękuje - Pzdr.serdecznie. Witaj - cieszy mnie że wiersz nie nudził - Pzdr.uśmiechem. @Domysły Monika - @Adam Zębala - dzięki -

@Rafael Marius - dziękuje -

Witaj - miło że jak zwykle czyli myślę że na tak - dzięki - Pzdr. Witam - miło że czytasz i komentujesz pozytywnie - dziękuje - Pzdr.

Witam - zabawnie - Pzdr. uśmiechem.

@Domysły Monika - dziękuje - Witaj - no to się trzymaj - poezja to poezja - nie ma co dumać trzeba ją zrozumieć - Pzdr.

człowiek myślał myśli i będzie myślał owe myślenie jest życia sensem bez niego człowiek by ciągle się bał nie byłby sobą to nie żart tak moi drodzy myśl choć nie zawsze ma rację czasem błądzi ja jestem jej na tak nie boję się myśleć o tym co było i będzie bo wiem że myśląc radę w życiu dam

płonące lasy ciemna gasi powłoka zimowej nocy