Nata_Kruk

Jacku, zapewne wszystkie uwagi weżmiesz sobie do serca, szczegółów się nie czepaim, bo wiersz i tak wyróżnia się swoją innością. To nic, że biega w nim wiwiórka, dla mnie i tak jest na plus. Pozdrawiam... :)

Miło mi... nie ma zrzędzenia, broni się warsztatem technicznym, dobrze, że chociaż tym... czy uda mi się o czymś innym...? oby. Dzięki za wgląd, pozdrawiam... :)

Zgadzam się z opinią Mariana, że o miłości, a jednak inaczej. Pozdrawiam Patryku... :)

Ja także trochę się niecierpliwię, czasami..;)... trafiłaś w temat, dobry wiersz, wg mnie, farmazony pasują jak ulał. Pozdrawiam... :)

To niewątpliwe najlepszy remont, jaki dany mi było "przeżyć"... świetny wiersz, ale za Ewą, wyrzuciłabym "to" w pierwszej strofie. Pozdrawiam...:)

Karolu, dla mnie od początku do końca, wiersz napisany pięknie, po prostu. Pozdrawiam...:)

:)....no, upojnie, fakt... nawet jeśli mieli by się do oczu tulić. Pozdrawiam Alicjo...:)

Mnie tam się nic nie lepi..:P, fajnie napisane, ale w pierwszej zwrocte, w drugim wersie, zapisałabym... do zmroku przytulic nieśmiało... i bez "i" wówczas, taka tam moja malutka uwaga. Pozdrawiam...:)

Zgadzam się z Kasią, dla mnie jest to bardzo sprawnie napisane, nie potrafię tak...:( Pozdrawiam...:)

IV piętro interesujące, ale nich parapet nie będzie odskocznią, lepiej na nim kwiatki postawić..;) Pozdrawiam...:)

ha... Stasia ma rację, sugestie lepiej sobie zaraz gdzieś z boku wiersza zapisać..;), a ze słabościami, jak najbradziej walczyć trzeba. Twoją, pewnie pokonasz. Pozdrawiam...:)

Jeśli o Tęsknocie, to nieżle i... nietuzinkowo. Szkoda łez na wielkie tęskntoy. Pozdrawiam.

Jakże inny Michale Twój wiersz, ale miło było go przeczytać. Pozdrawiam...:)

Chwile ciągle nam coś umyka, za czymś wiecznie gonimy nie dostrzegając piękna minionej własnie chwili. nie odwracajmy głowy za czasem, który minął, ułóżmy wachlarz wspomnień, by nigdy już nie zginął. i jeśli nawet smutek ślady radości kryje, ciesz się obecną chwilą, bo ona tobą żyje. to nic, że smutki, żale, niespełnione marzenia kołaczą nasze myśli i dusza się rozdziera. ważna niepewność jutra, co uśmiech losowi śle, otwórz okna marzeniom i złap swój szczęśliwy dzień. marzec, 2006

Dziękuję Karol...:)

Uśmiechnąć... zawsze...:) Przemek, chyba chodzą w Pile, a nie po Pile Pozdrawiam...:)

za Maciejem... osiadając..... Dobry wiersz.

Tak jak M. Zawadowski, poza tym, że dla mnie jest klarowny. Hej

Dla mnie jest ok..:).. Hej

Joasiu, widzę ,że obietnicy dotrzymałaś...:) Wiersz smutny, jak i smutny był czas zawieruchy wojennej. Opisane przez Ciebie chwile, rzeczywiścię są migawkami, jakby spojrzeniem na kilka zdarzeń jednocześnie, jakbyś była tam obecna. Można policzyć, że to 13 stozgłoskowiec. Zamiast niźli, dałabym... ponad, ale to tylko taka moja maluśka uwaga. Wiersz podoba mi się. Pozdrawiam...:)

Pozostanę jednak przy sierpniu. Pozdrawiam...:)

Zapis Tomka wydaje mi się lepszy, choć tytuł mógłby Twój zostać. Pozdrawiam Nechbet...:)

Tomku, podpisuję się plusem pod wierszem, choć wydaje mi się, że tego... czegoś... każdy z nas jednak dotknął i oby nie był to zawsze... ten sam widok. Pozdrawiam...:)

Tak jak byłam oczarowana ostanim Twoim wierszem Karolu, tak tu, niestety, trudno mi prześliznąc się przez całość. To na pewno wiersz nie na jedno czytanie. Co było impulsem, by użyć np. słowa .. dagerotypy...? czy miałeś kiedyś w ręku takie zdjęcia, a może pomagałeś je robić...? Ja nie mam o nich zielonego pojęcia...:( Wiersz, choć trudny w odbiorze, ma w sobie wiele intrygujących zestawień słów, trzeba chyba przyzwyczaić się do niego, do tego niecodziennego, ale jakoś zawoalowanego klimatu, który niewątpliwie jest. Pozdrawiam...:) PS Jeszcze pytanie, co to jest Cafe Noir...?

Jak najbardziej oczyścić rzekę z tych śmieci.. ale z marzeń.. "zamkniętych" czasem w butelce, przenigdy. Pozdrawiam...:)