Nata_Kruk

kall, zielone rozmówki , brzmi cudownie... :)) ukrywają zgrabne... słowa... bym dała, zamiast "literki"... poza tym, powtórzenie w ostanim wersie wydaje mi sie zbyteczne, może sie mylę... Pozdrowię plusikiem... :)

Bartosz, świetny tytuł, druga jego częśc, jak dla mnie oczywiście. Ten zmęczony ogień zupełni mi nie przeszkadza, "eh"... w drugiej stofie pasuje jak najbardziej, a zakończenie super...! Sporo już zapisałeś "stron" na Forum, chyba trzeba zagłębić się w Twoje pisanie. Pozdrawiam z deszczem... :)

Sunny, nie podoba mi sie tytuł, ale nie przejmuj się tym, w samym wierszu za dużo tego biegania, na co zwrócili już uwagę moi przed-komentatorzy. Z przyjemnością przeczytam następny... :) Miłej soboty... :)

Aniu, Twój wiersz wręcz przybija do świadomości upływającego czasu, cóż, on i tak sobie płynie własnym rytmem, nie bacząc na cały ten zgiełk, który jest wokół nas... Ciekawie to ujęłaś, dla mnie mogło by być także bez słowa.. "dłoń" Pozdrawiam plusem... :)

Również tu, matko poema jestem po raz któryś tam... Czar... piękne słowo, sam wiersz może zainteresować doborem słów, jest coś w nich przyciągającego, ale jeśli chcesz kogoś oczarować, dlaczego ofiarujesz tylko swoja połowę..? Taka myśl mi się nasunęła. Pozdrawiam... :)

Ewo, jeżeli tak jest jak piszesz, miło mi. Czy robię postępy...? oby. Serdecznie pozdrawiam... :)

kyo...:)..cóż, może innym razem, pozdrawiam..:)

Czym...? a chociażby układem wersów...:) dobry i inny, po prostu, czytam go po raz kolejny i odczuwam przyjemność..:) Miłego sobotniego popołudnia... :) PS Jeże też fajne..;)

Smoku, któryś raz już tu zaglądam i niestety, słownego chaosu jest zbyt wiele, w zasadzie poprzednicy już to napisali. Za to znakomita jest puenta, mogąca kończyć wiersz, zaczynający się słowami dwóch pierwszych wersów, na co zwróciła uwagę Ewa Socha. Pozdrawiam... :)

Słusznie Jacku, nie warto chyba rozczulać się nad tym, co kiedyś tam... i tak nie cofniemy czasu. Fajnie, że ten spodobał się taki jaki jest. Pozdrawiam... :)

Chcesz mnie z torbami puścić..?...:(... za drogo....!!!

Michał, Jacek ma rację, do scenki kabaretowej było by dobre.... jakby co, to juz zamawiam jeden bilet..;)

Michał, bardzo Ci dziękuję za wlgąd, miło, że słowa popłynęły, co do reszty, całkowicie się z Tobą zgadzam, trzeba szukać, szukać i pokombinować niekiedy, by były te niepowtarzające układy. Postaram się, choć wiem, że to niełatwe. Serdecznie pozdrawiam... :)

Ewo...:)) zrozumiałam. Miło, że wpadłaś, dzięki i pozdrawiam... :)

Da się przeczytać i niekoniecznie tylko jeden raz..:) Pozdrawiam... :)

Cieszy mnie to Alicjo :) Miłego wieczoru.

Podzielam zdanie Ewy Sochy, wiersz dobry. Pozdrawiam... :)

Również dam plusa, ale nawias dla mnie zbędny, jak i ostani wers. Pozdrawiam... :)

:))) Bennie, trafnie to określiłaś. Michał, ja tu się rozkoszuję pięknem zawartych w wierszu słów..a tu taaaaki koniec..:O, dlaczego...????????? Pozdrawiam... :)

Zgodzę się ze Stanisławem Kamykowskim oraz z moimi poprzedniczkami... w sumie... "pogaduszki z sobą" napisane całkiem nieżle.. najbardziej podoba mi druga stroka, a zwłaszcza to wspólne wycie, dobrze określone. Samo zakończenie jednak... juz nie tak, bo jaka by Ci się przyszłość nie wyśniła, gdy będzie juz przeszłością, na pewno będziesz do niej wracać we wspomnieniach. Pozdrawiam Łucjo, miłego wieczorku... :)

Luthien, Aniu, dziękuję za wizytę oraz za dobre słowa... że płynnie, że ogólnie nieżle. Zdaję sobie doskonale sprawę, że nie ma tu górnolotnych słów, czytam inne. Sporo tu czasami smutnawch tematów, więc postanowiałam go wkleić. Nasza teraźniejszośc to chwile, lepsze bądź gorsze... ale i tak powinniśmy oczekiwać tylko dobra, zło samo zatroszczy się o siebie. Pozdrawiam obie panie... :)

Marianie, z pewnością to "i" (trzy razy) niewiele wniosło, ale pasowało mi akurat do ilości sylab. Dziękuję za Twój komentarz, pozdrawiam ... :)

matce poema, jakby zacząć się zastanawiać, to zapewne można i inne frag. pozmieniać, nie mam na to siły. Dziękuję za miłe słówko... :) Pozdrawiam.

Kamilo, ok, już wiem co miałaś na myśli. A z tą duszą, ktoś tu kiedyś napisał, że w wierszu wszystko można, chyba... i mnie się tak właśnie rozdarła. Dzięki za uwagi, raz jeszcze pozdrowię... :)

Kamilo, ależ to są właśnie te chwile, które powinny nam się zamglić w naszej pamięci, by optymistycznie spojrzeć na dzień jutrzejszy. Jak nie przekonuje, cóż... i tak życzę Ci, abyś tylko szczęśliwe dni wyłapywała. Pozdrawiam... :)