Nata_Kruk

Ciekawy obrazek, może tylko niepotrzebne powtórzenie ..."za zdwojoną siłą"... Pozdrawiam... :) PS Uwagi Michała, jak najbardziej istotne.

Prognoza pogody widziana na twarzy..? :)... pozdrawiam plusikiem... :)

Moje wrażenie jest także pozytywne, pozdrawiam... :)

Ciekawe zakończenie, pozostała część mieszanie, pozdrawiam serdecznie... :)

Agato wybacz, ale dla mnie to nie jest poezja, pozdrawiam... :)

Ładnie napisane, druga strofka dla mnie także nasłabiej wypada, nie mniej, przeczytałam z przyjemnością. (...) palą się ogniska i nasze gdzieś płonie w chmurach popiołu po długim ogniu lata... to zdanie ślicznie brzmi. Pozdrawiam Fanaberko... :)

Tomaszu, dzięki za to "naj..." zatem.. do zimy. Również pozdrawiam... :)

Ewo, poprawka była znikoma, zniknął tylko przecinek i wstawiałm "to"... dziękuję za przeczytanie i plusik. Pozdrawiam... :)

Rhiannon, zmieniłam pierwszy wers (tak było w wersji pierwotnej) jednak pozostanie on bez znaku zapytania, bo to tylko myśl. To nie ja przyginam te korony... Dziękuję za wnikliwe przemyślenia, literówkę poprawiłam, przepraszam za nią. Dziękując za wizytę, pozdrowię... :)

Black, jeżeli miałeś to uczucie wsteczności, jak to określiłeś, to dobrze, bo właśnie o to, najogólniej rzecz ujmując, mi chodziło. Fajny...? cieszę się, dziękuję i pozdrawiam... :)

Bennie, taki miałam zamiar, spojrzeć nieco szerzej na porę jesieni. Miło, że byłaś, że dla Ciebie ładnie. Pozdrawiam... :)

Marlett, dziękuję za obecność. Chyba to brzemię jest lepsze od nacisku, tak sądzę... pomyślę nad ciężarem. Pozdrawiam... :)

Ewo, dziękuję za... "poza tym"... a uwagi mogłabyś jaśniej... Pozdrawiam... :)

Cztery pory - jesień który to raz splecione pętlą życia korony drzew gną się ku ziemi wiatr smaga wysłużoną korę od lat ten sam cykl skóra nabrzmiewa małe radości ścielą się pod płaszczem złudzeń brzemię czasu zakreśla nowe szkice pomiędzy nimi tak niewiele barw złotej jesieni październik, 2006

O przyjaźni, jej walorach, o kłamstwach i maskach, które przywdziewa wielu ludzi można by dłuuuugo. Życie to rzeczywiście wielka scena, teatr, ale ludzie to nie tylko widownia, ale i aktorzy, z których niejeden zmieniał maskę w czasie gry, moim zdaniem. Wiersz zarysował ten temat... ogólnie, fajnie się czyta. Pozdrawiam... :)

(...) lubię kiedy w embrionalnej jak dziecko można by cię wtedy zamknąć w dłoni lub gdy przypadkowo ręką w moich włosach lubię nudzić się przy tobie... coś tkwi w tych słowach i chyba nie o dosłowne nudzenie chodzi... Pozdrawiam... :)

Myślę podobnie jak Maciej, jest w wierszu cos tajemniczego, ale te "nowe słówka" jednak utrudniają czytanie. Plus minus, serdecznie pozdrawiam... :)

(...)więc patrzę w siebie i widzę i boli bo kocham.... szkoda, ale tak chyba najczęściej jest. Pozdrawiam... :)

ciekawy układ... przemyślenia dwojga ludzi, rzucone w jedno "raz w górę, raz w dół"... spodobało mi się... :) Pozdrawiam i dobranoc.

Karol, w zasadzie już przyzwyczaiłam się, że u Ciebie nigdy nie jest nudno. Widokówki napisane bardzo wprawnie, tryptyk, wg mnie, ma swoistą całość, przemyślany od pierwszego do ostatniego słowa. Ineresująca wędrówka po Paryżu, gdzieś w tle te obserwacje i wątpliwości... chciałam zacytować najciekawsze fragmenty, ale po co, skopiowałabym większość. Wieeelki plus, pozdrawiam... :)

bajko, niech więc Twój nocny karnawał ..."szalonym tańcem się rozkręci"... a to, co dobre, wiadomo, nie trwa wiecznie. Ode mnie także plus, pozdrawiam... :)

No i nie ma ...Mu.. teraz jest lepiej. Pozdrawiam... :)

(...) Lecz dla człowieka "tylko" to za mało.... to prawda. Pozdrawiam... :)

Może rzeczywiście lepiej... lubić, mając na względzie słodkie złudzenia i migdałowe nadzieje. Wiersz prosty, ale fajny, pozdrawiam... :)

Jacku, tak pomyślałam, że do Stwórcy... czytając pierwszy wers wiersza, nie zmieni to faktu, że zacytowane przeze mnie słowa są piękne... a jeżeli nawet uwiodą, przez maleńką chwilkę, nic to... wszak to tylko słowa czytane w poezji... :)